Jak organizować osobistą kolekcję muzyczną: tagowanie metadanych, katalogowanie, kopie zapasowe

Kolekcje muzyczne rozprzestrzeniają się, ponieważ pliki cyfrowe, listy odtwarzania streamingowe i media fizyczne wymagają różnych podejść do organizacji. Poniższy przepływ pracy przechodzi od struktury plików do metadanych, a następnie do katalogowania fizycznego i kopii zapasowych, opierając się na dokumentacji projektów serwerów muzycznych i narzędzi do taggowania, bazy danych katalogowania używanej przez kolekcjonerów oraz wytycznych biblioteki uniwersyteckiej dotyczących konserwacji cyfrowej.

Przepływ pracy krok po kroku

1. Wybierz jedną strukturę folderów i stosuj ją wszędzie — dokumentacja Navidrome sugeruje schemat podobny do Artist/Album/ z plikami nazwanymi na przykład '01 - Song Title.mp3', zauważając, że to pomaga w zarządzalności, mimo że sam serwer muzyczny czyta tagi metadanych zamiast nazw folderów.
2. Wyczyść tagi metadat za pomocą dedykowanego narzędzia do taggowania zamiast edytować pliki jeden po drugim.
3. Zdecyduj, jak obsługiwać kompilacje i wydania wielodyskowe, zanim otagujesz resztę biblioteki, aby reguła była stosowana spójnie.
4. Kataloguj formaty fizyczne (płyty winylowe, płyty CD, kasety) oddzielnie w bazie danych wydań, ponieważ te elementy nie mogą zawierać osadzonych tagów.
5. Utwórz kopię zapasową gotowej biblioteki przy użyciu więcej niż jednego typu magazynu i co najmniej jedną kopię przechowywane poza siedzibą.

Załóż właściwe podstawowe tagi

Zgodnie z wytycznymi taggowania Navidrome, serwer muzyczny organizuje bibliotekę całkowicie na podstawie metadanych osadzonych w plikach audio, a nie na podstawie nazw folderów czy plików. Dokumentacja wymienia pięć tagów, które każdy utwór potrzebuje — Title, Artist, Album, Album Artist i Track Number — z Genre, Year i Disc Number jako polecane uzupełnienia.

• Artist: wykonawca(y) wymieniony w utworze.
• Album Artist: główny artysta wydania; ustaw na "Various Artists" dla kompilacji.
• Track Number: najlepiej napisane z sumą, np. "5/12".
• Disc Number: wymagane dla wydań wielodyskowych, np. "1/2", aby utwór 1 dysku drugiego nie był sortowany obok utworu 1 dysku pierwszego.
• Album: musi być napisane identycznie na każdym utworze tego samego wydania, w tym kompilacji.

Wytyczne Navidrome również preferują tagi ARTISTS i ALBUMARTISTS wielowartościowe dla kolaboracji, wymieniając każdego artystę osobno zamiast łączenia nazw z "feat." lub "ft." w jednym polu Artist, a dla kompilacji zaleca się włączenie dedykowanej flagi kompilacji (TCMP w ID3 lub tagu COMPILATION w FLAC) oprócz ustawienia Album Artist na "Various Artists".

Automatyzuj taggowanie za pomocą MusicBrainz Picard

Ręczne poprawianie tagów na setkach albumów jest niepraktyczne, dlatego kolekcjonerzy powszechnie używają MusicBrainz Picard, oficjalnej aplikacji do taggowania projektu MusicBrainz. Jego dokumentacja szybkiego startu opisuje podstawowy przepływ pracy: dodaj pliki lub foldery, pozwól Picard na pogrupowanie ich w grupy albumów, a następnie użyj funkcji Lookup, aby dopasować każdą grupę do bazy danych MusicBrainz.

Gdy plik ma mało lub brak istniejących metadanych, funkcja Scan w Picard może go zidentyfikować poprzez AcoustID, odcisk palca audio dopasowany do nagrania zamiast polegać na istniejących tagach. Dopasowania są kodowane kolorami według pewności, od zielonego (najlepiej) przez żółty i pomarańczowy do czerwonego (słabo); niedopasowane utwory można poprawić ręcznie przed zapisaniem. Kliknięcie Save stosuje nowe tagi i, zgodnie z dokumentacją, zmienia nazwę i przesuwa pliki do struktury folderów, którą użytkownik skonfigurował.

Katalogowanie formatów fizycznych

Płyty winylowe, płyty CD i kasety nie mogą zawierać edytowalnych metadanych w taki sposób, w jaki mogą pliki cyfrowe, dlatego kolekcjonerzy zazwyczaj zapisują je w oddzielnej bazie danych. Discogs, uruchomiony w listopadzie 2000 roku, kataloguje wydania komercyjne, promocyjne i pirackie lub niezależne w różnych formatach, zgodnie z jego wpisem w angielskiej Wikipedii, który również zauważa, że The New York Times opisał zawartość witryny jako "podobną do Wikipedii". Wpis cytuje ponad 400 udokumentowanych wersji soundtracku Saturday Night Fever jako przykład tego, jak szczegółowe mogą być jego dane dotyczące wydań.

Utwórz kopię zapasową przed zaufaniem bibliotece

Gdy biblioteka jest otagowana i zorganizowana, utrata jej z powodu awarii dysku cofa wykonaną pracę. Wytyczne Vassar College Libraries dotyczące konserwacji cyfrowej zalecają regułę 3-2-1: trzy kopie danych na co najmniej dwóch różnych typach nośników, z co najmniej jedną kopią przechowywane w innym miejscu fizycznym — na przykład, twardy dysk komputera, dysk zewnętrzny lub taśmowy oraz konto magazynu w chmurze. Wytyczne również określają to podejście jako kosztowne w utrzymaniu i sugerują zarezerwowanie go dla danych uważanych za warte bezterminowego zachowania.

Te same wytyczne zalecają okresowe sprawdzenia plików w celu wykrycia bitrot lub awarii sprzętu oraz ponowną ocenę nośników magazynu co kilka lat wraz ze zmianą sprzętu i osobistych okoliczności.

Często pomijane szczegóły

• Zachowaj identyczne pisownie nazwy artysty w całej bibliotece (np. zawsze "The Beatles", nigdy nie przełączaj się na "Beatles"), aby uniknąć zduplikowanych wpisów, zgodnie z wytycznymi Navidrome.
• Tytuły albumów muszą dokładnie pasować na każdym utworze tego samego wydania, w tym kompilacji.
• Albumy kompilacji wymagają zarówno tagu Album Artist "Various Artists" jak i dedykowanej flagi kompilacji, aby biblioteka je prawidłowo pogrupowała.