Carrie: Nowoczesna reinterpretacja klasyka Stephena Kinga w reżyserii Mike'a Flanagana

Prime Video wydał wszystkie osiem odcinków "Carrie" 7 października 2026 roku, co stanowi pierwszą adaptację telewizyjną powieści debiutowej Stephena Kinga z 1974 roku. Serial został napisany, wyprodukowany jako film wykonawczy i częściowo wyreżyserowany przez Mike'a Flanagana, znanego z "The Haunting of Hill House", "Midnight Mass" i filmu "Doctor Sleep", według TVLine i Black Girl Nerds. Flanagan sam wyreżyserował cztery z ośmiu odcinków.

Co serial zmienia w powieści i wcześniejszych filmach

Zgodnie z relacją TVLine na temat streszczenia Prime Video, nowa wersja podąża za Carrie White (Summer H. Howell), która spędziła całe życie w izolacji w swoim domu z matką Margaret (Samantha Sloyan). Po śmierci jej ojca sąd zmusza ją do publicznej szkoły średniej, gdzie staje się celem skandalu nękania, który rozprzestrzenia się w mediach społecznościowych, podczas gdy jej moce telekinetyczne zaczynają się ujawniać. Recenzja JoBlo zauważa, że program zastępuje oryginalną scenę w szatni z rzucaniem tamponu analogicznym okrucieństwem cyberprześladowaniem i że Carrie uczy się w domu, zamiast być po prostu wycofaną, jak w książce i filmie z 1976 roku.

Struktura ośmiu odcinków również wykorzystuje nieliniową oś czasu, przeplatając główną historię zeznaniami w stylu wywiadu od ocalałych z nocy balu, które zapowiadają kulminację, jak donosi JoBlo. Wpis Wikipedii o miniserialu dodaje, że adaptacja wprowadza szerszy element nadnaturalny obejmujący innych ludzi z umiejętnościami telekinetycznymi, rozszerzając poza samą Carrie i Margaret.

Inna Margaret White

Jedna z najczęściej omawianych zmian dotyczy Margaret White, matki Carrie, przez długi czas portretowanej na ekranie jako religijna fanatyczka, która maltretuje swoją córkę. Samantha Sloyan, która gra Margaret i pracowała z Flanaganem nad sześcioma poprzednimi projektami, według wywiadu Express Tribune, powiedziała, że nowe scenariusze zaczynają się od innej przesłanki, opisując Margaret jako kochającą matkę, której szkodliwe zachowanie wobec Carrie wynika z błędnie kierowanej nadopiekuńczości, a nie czystej złośliwości.

Sloyan powiedziała, że czerpała z napięcia i nieprzewidywalnego wykonania Piper Laurie z filmu z 1976 roku jako punktu odniesienia, ale stworzyła wersję Margaret zdefiniowaną bardziej lękiem przed uratą córki niż fanatyzmem religijnym, według Express Tribune. Flanagan napisał tę rolę specjalnie dla Sloyan, jak doniosło wydanie, po ich sześciu wcześniejszych wspólnych pracach, w tym "Midnight Mass".

Dotychczasowy odbiór krytyczny

Wczesne recenzje są mieszane w kwestii wykonania, chociaż chwalą obsadę. Rotten Tomatoes wymienia ocenę krytykóów 85% z 111 recenzji i ocenę publiczności 82% z ponad 250 ocen na dzień redagowania tego materiału, a jego krytyczna konsensus opisuje wersję Flanagana jako dodającą współczucie i pomysłowość do znanej historii, jednocześnie dając obsadzie miejsce, aby uczynić materiał swoim.

Recenzja JoBlo była bardziej krytyczna wobec konkretnych wyborów, dając sezonu ocenę 6 na 10, jednocześnie opisując wykonanie Howell w roli Carrie w wysoce pozytywnych słowach i zauważając, że program humanizuje postać drugiego planu Sue Snell. Recenzja twierdziła, że wprowadzenie przez serial tajemniczej organizacji śledzącej ludzi z mocami telekinetycznymi daje programowi strukturę uniwersum wspólnego, która działa wbrew intymności oryginalnej historii Kinga, i wyróżnił nową postać Emaline jako słabe uzupełnienie. JoBlo również skrytykował sekwencję balu za poleganie na ciężkiej CGI, która zmniejsza sprawczość postaci w porównaniu z wcześniejszymi wersjami.

Obsada i jej miejsce w katalogu Flanagana

Poza Howell i Sloyan, wpis Wikipedii o miniserialu wymienia Sienę Agudong jako Sue Snell, Alison Thornton jako Chris Hargensen, Joela Oulette'a jako Tommy'ego Rossa, Josie Totah jako Tinę Blake, Arthura Contiego jako Billy'ego Nolana, Amber Midthunder jako nauczycielkę Ritę Desjardin, Matthew'a Lillarda jako dyrektora Grayle'a i Thalię Dudek jako nową postać Emaline West.

Black Girl Nerds umieszcza serial w kontekście szerszego korpusu prac horroru Flanagana, do których należą "The Haunting of Hill House", "The Haunting of Bly Manor", "Midnight Mass", "Gerald's Game", "Doctor Sleep", "Oculus", "Hush" i "The Fall of the House of Usher". Wydanie zauważa powracające zainteresowanie Flanagana traumą i postaciami zmierzającymi z supernaturalnym lub dysfunkcją rodzinną, i wymienia jego nadchodzące projekty "Clayface", zaplanowane na premierę 23 października, i "The Exorcist: Martyrs", spodziewane w marcu 2027 roku.