SpaceX Dragon Crew-12 Kończy Spalanie Wyjścia z Orbity i Spada do Oceanu Spokojnego u Wybrzeża Kalifornii
Opublikowano:
Obraz: Kim Shiflett · Public domain · Wikimedia Commons
W skrócie
Misja NASA i SpaceX Crew-12 zakończyła się 8 października 2026 r., gdy kapsuła Crew Dragon Freedom dokończyła spalanie opuszczające orbitę i spadła do Oceanu Spokojnego u wybrzeża Kalifornii o 11:34 czasu EDT. Czteroosobowa załoga — dwaj astronauci NASA, jeden astronauta ESA i jeden kosmonauta Roskosmosu — spędzili 237 dni na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Spalanie opuszczające orbitę i zatopienie
8 października 2026 r. kapsuła Dragon Freedom firmy SpaceX zapalniła swoje silniki do spalania opuszczającego orbitę, ogłosiła NASA w swoim blogu Commercial Crew, przygotowując tym samym schodzenie przez atmosferę, które zakończyło się zatoplieniem w Oceanie Spokojnym u wybrzeża Kalifornii o 11:34 czasu EDT (1534 GMT).
Zgodnie z opisem NASA procedury schodzenia, spadochrony hamujące kapsuły miały być rozwinięte około cztery minuty przed zatoplieniem na wysokości około 18 000 stóp, gdy Dragon podróżował z prędkością bliską 350 mil na godzinę. Główne spadochrony miały następnie rozwinąć się mniej niż minutę później na wysokości około 6000 stóp, zwalniając kapsułę do około 120 mil na godzinę przed wejściem do wody.
Outlet mediów Spectrum News, News 13, poinformował, że osłona termiczna Dragon wytrzymała temperatury około 3500 stopni Fahrenheita podczas powrotu do atmosfery, cytując na żywo transmitowaną narrację misji NASA, i że podróż od odłączenia do zatopienia trwała ponad 27 godzin.
Kto był na pokładzie
Crew-12 dowodził astronauta NASA Jessica Meir, a astronauta NASA Jack Hathaway służył jako pilot. Astronauta Europejskiej Agencji Kosmicznej Sophie Adenot i kosmonauta Roskosmosu Andrey Fedyaev lecieli jako specjaliści misji, zgodnie z NASA i News 13.
Załoga wystrzelona została 13 lutego 2026 r. z kompleksu Space Launch Complex 40 na stacji Cape Canaveral Space Force, doniosły News 13 i The Spokesman-Review, cytując NASA. Spaceflight Now poinformował przed startem, że start zaplanowano na 5:15 rano czasu EST tego dnia. Lot stanowił piątą misję załogową kapsuły Freedom, następującą po misjach Crew-4, Ax-2 i Ax-3 firmy Axiom Space oraz Crew-9, zgodnie z News 13.
Dragon odłączyła się od modułu Harmony stacji skierowanego w stronę kosmosu 7 października o 8:05 rano czasu EDT, gdy stacja znajdowała się nad Kubą na wysokości około 222 mil, doniosła The Spokesman-Review, cytując NASA. Zanim doszło do zatopienia, Crew-12 spędzili 237 dni w kosmosie, zgodnie z NASA i The Spokesman-Review.
Misja Crew-12 w pigułce
Kamień milowy
Data / godzina
Start
13 lutego 2026 r., stacja Cape Canaveral Space Force
Odłączenie od ISS
7 października 2026 r., 8:05 rano czasu EDT
Spalanie opuszczające orbitę
8 października 2026 r., przed zatoplieniem
Zatopienie
8 października 2026 r., 11:34 rano czasu EDT, Ocean Spokojny u Kalifornii
Całkowita długość misji
237 dni
Przekazanie dowodzenia stacją trwa nadal
Przed wyjazdem Meir przekazała dowodzenie Międzynarodową Stacją Kosmiczną, doniosła The Spokesman-Review. Crew-13 już przybyła na stację 1 października 2026 r., przywożąc astronautów NASA Jessicę Watkins i Luke'a Delaneya, astronautę Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej Joshua'ę Kutryka i kosmonautę Roskosmosu Sergeya Teteryatnikova, zgodnie z The Spokesman-Review i blogiem NASA dotyczącym stacji kosmicznej.
Blog NASA poinformował, że nowi członkowie zespołu rozpoczęli badania skoncentrowane na zdrowiu: Watkins zbierała próbki krwi dla badań dotyczących ryzyka utworzenia się skrzepów indukowanych przestrzenią, Delaney rejestrował wzorce snu i dane smartwatcha dla badania o nazwie RelaxPro, Kutryk przechodzył ultrasonograficzne skanowanie żył, a Teteryatnikov wykonywał akustyczne monitorowanie oddychania. NASA poinformowała, że Crew-13 powinni pozostać na stacji do wiosny 2027 roku.
NASA również poinformowała, że Crew-12 spędzili ostatnie dni pakując ładunek i rzeczy osobiste oraz przygotowując torby napojów z tabletkami soli, standardowy krok mający na celu pomóc powracającym członkom załogi w ponownym przystosowaniu się do grawitacji Ziemi.
Załoga: Dowódca Jessica Meir (NASA), Pilot Jack Hathaway (NASA), Specjaliści Misji Sophie Adenot (ESA) i Andrey Fedyaev (Roskosmos).
Kapsuła: SpaceX Crew Dragon Freedom, w swojej piątej misji załogowej.
Start: 13 lutego 2026 r., ze stacji Cape Canaveral Space Force.
Zatopienie: 8 października 2026 r., 11:34 rano czasu EDT, Ocean Spokojny u Kalifornii.
Długość misji: 237 dni na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Zatopła się u wybrzeża Kalifornii o 11:34 czasu ET, kończąc swoją ośmiomiesięczną misję naukowych badań i odkryć.
— Komentarz misji NASA, cytowany przez News 13 mediów Spectrum News
Pytania
Kiedy dokładnie kapsuła Crew-12 SpaceX zatopła się?
Kapsuła Crew Dragon Freedom zatopła się 8 października 2026 r. o 11:34 rano czasu EDT (1534 GMT) w Oceanie Spokojnym u wybrzeża Kalifornii, zgodnie z NASA i News 13.
Kim byli astronauci Crew-12?
Crew-12 składała się z dowódcy NASA Jessica Meir, pilota NASA Jacka Hathaway'a, specjalisty misji ESA Sophie Adenot i specjalisty misji Roskosmosu Andreya Fedyaeva.
Jak długo trwała misja Crew-12?
Załoga spędzili 237 dni na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej po wystrzeleniu 13 lutego 2026 r. i odłączeniu się 7 października 2026 r., zgodnie z NASA i The Spokesman-Review.
Co się stało tuż przed zatoplieniem?
NASA poinformowała, że Dragon dokonała spalania opuszczającego orbitę, a następnie rozwinęła spadochrony hamujące na wysokości około 18 000 stóp około cztery minuty przed zatoplieniem, a po nich rozpięły się główne spadochrony na wysokości około 6000 stóp mniej niż minutę później.
Kto jest teraz na pokładzie ISS po wyjeździe Crew-12?
Crew-13 — Jessica Watkins i Luke Delaney z NASA, astronauta Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej Joshua Kutryk i kosmonauta Roskosmosu Sergey Teteryatnikov — przybyła 1 października 2026 r. i oczekuje się, że pozostanie do wiosny 2027 roku, zgodnie z NASA.
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Satelity pozostają na orbicie, ponieważ ich prędkość w przód równoważy grawitację Ziemi, a wybrana wysokość określa, jakie zadanie może wykonać satelita. Niskie orbity zapewniają ostre obrazy i krótkie opóźnienia, orbity geostacjonarne zapewniają ciągłe pokrycie jednego regionu, a orbity średnie napędzają globalną nawigację — każda połączona ze stacjami naziemnymi sygnałami radiowymi regulowanymi przez międzynarodowy system częstotliwości.
Teleskopy kosmiczne krążą ponad atmosferą Ziemi, która blokuje lub zniekształca większość światła podczerwonego, ultrafioletu i promieni rentgenowskich, zanim dotrze do powierzchni. Pracując poza tym barierem, obserwatoria takie jak Hubble, Webb, Gaia i Chandra każda przechwytują inny wycinek spektrum elektromagnetycznego i razem tworzą bardziej kompletny obraz gwiazd, galaktyk i wczesnego wszechświata.
Deszcze meteorów najlepiej obserwuje się gołym okiem z ciemnego miejsca w godzinach między północą a świtem, gdy radiант deszczu meteorów wznosi się najwyżej na niebie. Sprawdzenie fazy Księżyca, adaptacja oczu do ciemności i spojrzenie nieco w bok od radiantu – to kroki, które eksperci najczęściej powtarzają.
Początkujący mogą zacząć obserwować nocne niebo bez żadnego sprzętu: pozwól swoim oczom dostosować się do ciemności przez co najmniej 15-20 minut, naucz się rozróżniać planety od gwiazd po ich stałym (nie migającym) świetle i użyj mapy gwiazd lub aplikacji przed zakupem jakiegokolwiek sprzętu. Lornetka, a nie teleskop, jest zalecanym pierwszym ulepszeniem, zgodnie z NASA i EarthSky.
