نحوه انتخاب ساز موسیقی مناسب برای مبتدیان

بزرگسالان و والدینی که برای یک ساز اول تحقیق می‌کنند معمولاً به همان چیز توسط مدارس موسیقی گفته می‌شود: هیچ ساز واحدی وجود ندارد که برای همه بهتر کار کند، بلکه صرفاً سازی وجود دارد که با اهداف، بدن و بودجه یک شخص مطابقت داشته باشد. مراحل زیر از راهنمایی‌هایی گردآوری شده‌اند که توسط مدارس موسیقی و سازمان‌های آموزشی درباره نحوه انجام این انتخاب منتشر شده‌اند.

مرحله 1: از موسیقی‌ای شروع کنید که واقعاً می‌خواهید آن را بنوازید

Ensemble Performing Arts، یک شبکه موسیقی آمریکایی، توصیه می‌کند که به جای رتبه‌بندی صعوبت، از سلیقه شخصی شروع کنید: ژانرهایی که یک شخص قبلاً گوش می‌دهد و نوازندگانی که او تحسین می‌کند، باید فهرست کوتاه را شکل دهند، زیرا لذت بردن از صوت یک ساز، ادامه تمرین روزانه را آسان‌تر می‌کند. همان راهنما نمونه‌های مبتنی بر اهداف را ارائه می‌دهد - گیتار یا پیانو برای کسی که می‌خواهد آهنگ بنویسد، و درام یا باس گیتار برای کسی که به ریتم علاقه‌مند است - به عنوان راهی برای کاهش فهرست بدون رتبه‌بندی سازها بر اساس سختی.

مرحله 2: ساز را با سن و بدن تطابق دهید

برای کودکان، The Violin Channel محدوده‌های سنی را فهرست می‌کند که معمولاً توسط معلمان استفاده می‌شود: پیانو، کیبورد، ویولن و چلو با سایز‌های کسری و ضربات دستی ساده تقریباً از سن 3-5؛ پیانو، ویولن، چلو، فلوت بلند و گیتار کلاسیک از 5-7؛ فلوت و اوکولله از 7-9 افزوده می‌شود؛ و سازهای برنجی و سازهای چوبی دیگر مانند ترومپت، کلارینت، تریومبون و ساکسفون عموماً از سن 9 سال، پس از اینکه دندان‌های دائمی کودک درآمد، زیرا قطع لب و دندان برنجی به آن‌ها بستگی دارد. منبع همچنین توجه می‌دهد که وضعیت نشسته چلو، که بین زانوها قرار می‌گیرد، اغلب برای کودک کوچک‌تر از گیرقلاب شانه ویولن قابل مدیریت‌تر است.

International School of Music (ismw.org) اضافه می‌کند که کلارینت و تریومبون کنترل نفس قوی را می‌طلبند، درحالی که چلو و کونتراباس نیاز به انگشتان ماهر دارند، و توصیه می‌کند که مزاج کودک را هم وزن کنید: این پیشنهاد می‌دهد که کودکان برون‌گرا اغلب به درام یا ترومپت تمایل پیدا می‌کنند، درحالی که کودکان درون‌مایه‌تر ممکن است ویولن، فلوت یا پیانو را ترجیح دهند. برای بزرگسالان، TuneLark اشاره می‌کند که سازهای باد نیاز به زمان گرم‌کردن دارند و سازهای با قصب نیاز دارند قصب قبل از نواختن تثبیت شود، درحالی که "پیانو و گیتار می‌توانند برای 10 دقیقه برداشته شوند و بدون سربار زیادی پایین گذاشته شوند"، یک استدلال برای افرادی با زمان تمرین محدود یا نامنظم.

مرحله 3: هزینه، فضا و سروصدا را وزن کنید

بودجه و لجستیک فهرست را بیشتر کاهش می‌دهند. محدوده‌های قیمت 2026 TuneLark برای تجهیزات سطح ورودی بزرگسالان نشان می‌دهند: اوکولله حدود 50 تا 100 دلار، گیتار آکوستیک حدود 150 تا 300 دلار، کمپلت ویولن حدود 200 تا 500 دلار، پیانو دیجیتال حدود 450 تا 700 دلار، و کیت درام الکترونیکی حدود 400 تا 700 دلار برای برندهای بودجه‌ای یا 800 تا 1000 دلار برای برندهایی مثل Roland و Yamaha. همان راهنما به نکته‌ای اشاره می‌کند که پیانو آکوستیک و کیت درام آکوستیک بلند و تمرین آن‌ها به آرامی دشوار است، درحالی که پیانو دیجیتال با هدفون یا گیتار آکوستیک برای همسایگان آسان‌تر است، و گیتار، اوکولله، هارمونیکا و صدا گزینه‌های حمل‌شدنی‌ترین برای افرادی هستند که سفر می‌کنند یا در فضاهای کوچک زندگی می‌کنند.

مرحله 4: ساز را قبل از خرید امتحان کنید

1. فهرستی از موسیقی و اهدافی که بیشتر برای شما مهم‌اند، با استفاده از مرحله 1 برای فهرست‌کردن دو یا سه خانواده ساز کوتاه کنید.
2. سن و تناسب جسمانی را در مقابل محدوده‌های تعیین‌شده توسط The Violin Channel و International School of Music بررسی کنید، به خصوص برای کودکان کوچک یا هر کسی با ملاحظات دست، نفس یا شنوایی.
3. هزینه ورودی، فضای مورد نیاز و میزان بلندی صدای هر گزینه در خانه را با استفاده از نقاط قیمت و سروصدا از TuneLark مقایسه کنید.
4. یک ساز را اجاره دهید، قرض بگیرید، یا قبل از خرید یک درس آزمایشی رزرو کنید. Ensemble Performing Arts بیان می‌کند که اجاره دادن یا قرض دادن یک ساز موسیقی، قابل اعتماد‌ترین راه برای پی بردن اینکه آیا برای شما مناسب است، و توجه می‌دهد که مدارس موسیقی اغلب ادوات یدکی برای درس‌های آزمایشی نگه می‌دارند.
5. انتخاب خود را بعد از چند هفته درس یا تمرین دوباره بررسی کنید، زیرا هر منبع تاکید می‌کند که لذت‌بخشی پایدار، نه سختی موسیقی مسلم یک ساز، آن چیزی است که پیش‌بینی می‌کند که آیا کسی به نواختن ادامه می‌دهد.

راهنمای International School of Music پیانو را "بهترین سازی برای شروع برای تقریباً هر دانش‌آموز" می‌خواند، استدلال می‌کند که هماهنگی چشم و دست را می‌سازد و اصول موسیقی را بدون نیاز به دستگاه آکوستیکی گران‌قیمت از قبل معرفی می‌کند، زیرا درس‌ها می‌توانند روی کیبورد اساسی شروع شوند. اما همان منبع، مثل دیگری که در اینجا بررسی شده است، این را به عنوان یک پیش‌فرض بدون یک قاعده قطعی تعریف می‌کند: یک کودک یا بزرگسال کاملاً تحت تاثیر گیتار، درام یا یک ساز باد هنوز توصیه می‌شود اگر آن چیزی است که آن‌ها را نواختن ادامه می‌دهد.

آنچه راهنماها بر آن توافق دارند

• ابتدا ساز را با سلیقه تطابق دهید؛ تناسب جسمانی، هزینه و فضا انتخاب را دوم کاهش می‌دهند.
• آمادگی کودکان توسط محدوده‌های سنی مرتبط با اندازه دست، کنترل نفس و رشد دندان سنج‌ی می‌شود، نه یک تولد ثابت.
• بزرگسالان باید میزان تنظیم و گرم‌کردن را که ساز نیاز دارد برای میزان زمان تمرینی که واقعاً دارند در نظر بگیرند.
• آزمایش یک ساز از طریق اجاره، ساز قرض‌گرفته شده، یا درس آزمایشی قبل از هر خریدی توصیه می‌شود.