Jak napisać książkę: strukturyzacja, opracowanie planu i etapy publikacji

Od pomysłu do pierwszego szkicu

Trenerzy pisania w serwisie Reedsy, rynku usług wydawniczych, opisują pisanie książki jako sekwencję możliwych do zarządzania etapów, a nie jako pojedynczy skok od pustej strony do gotowego manuskryptu. Ich wytyczne zaczynają się od przechwytywania pomysłów w momencie ich pojawiania się — trenerzy Reedsy zalecają noszenie małego notatnika i pióra, aby obserwacje i błyski inspiracji nie zostały stracone zanim będą mogły zostać rozwinięte w manuskrypt.

1. Przechwyć pomysł natychmiast, używając notatnika, telefonu lub dowolnego narzędzia, które masz pod ręką, zamiast czekać, aż go sobie przypomnisz.
2. Zacznij pisać bez czekania na idealne warunki; trenerzy Reedsy mówią, że główną przeszkodą na tym etapie jest zwątpienie w siebie, a nie brak metody.
3. Wybierz prosty program do pisania. Reedsy radzi, aby unikać złożonego oprogramowania organizacyjnego na etapie szkicowania, zauważając, że «część 'pisania' jest najważniejsza».
4. Utwórz elastyczny plan, używając logiki przyczyny i skutku — Reedsy zaleca łączenie scen łańcuchem 'dlatego/ale', aby każde zdarzenie logicznie wynikało z poprzedniego.
5. Opracuj sceny ze szczegółami zmysłowymi i interakcją postaci, zgodnie z tym, co Reedsy nazywa wzorem «Akcja, Interakcja, Reakcja».
6. Ustal osiągalny dzienny cel. Reedsy sugeruje 500 słów, jeśli masz tylko trzydzieści minut na pisanie, i zaleca uczestnictwo w konkursach pisarskich w celu zwiększenia odpowiedzialności.
7. Ukończ pełny szkic, a następnie odłóż go na około dwa tygodnie przed ponownym przeczytaniem, zgodnie z radą Reedsy, aby revizje mogły być dokonane ze świeżą perspektywą.

Strukturyzacja historii: beat sheet «Save the Cat»

Jeden ze szeroko stosowanych ram strukturalnych to beat sheet «Save the Cat», utworzony przez scenarzystę hollywoodzkiego Blake'a Snydera w jego książce z 2005 roku «Save the Cat! The Last Book on Screenwriting You'll Ever Need». Zgodnie z oficjalną stroną metody savethecat.com, mapuje historię — scenariusz, powieść, pilot serialu TV lub wspomnienia — w 15 beat'ach od «Opening Image» do «Final Image», przy czym każdy beat jest powiązany z przybliżoną pozycją w historii.

Edycja przed tym, jak ktoś to zobaczy

Po zakończeniu szkicu wytyczne Reedsy dotyczące beta czytelników wyznaczają zalecany porządek: autor najpierw samodzielnie edytuje, następnie udostępnia manuskrypt beta czytelnikom (i czytelnikowi czułości, gdzie jest to istotne), następnie ponownie edytuje w oparciu o tę opinię, i dopiero potem przesyła do zapłaconego redaktora zawodowego. Reedsy podkreśla, że czytelnicy beta «nie są redaktorami ani zawodowymi krytykami» — ich wartość polega na spojrzeniu czytelnika, które ujawnia zamieszane fragmenty lub niespójności w fabule, które autor mógł przeoczyć.

Wybór ścieżki publikacji: agent literacki lub samodzielna publikacja

Po ukończeniu i zredagowaniu manuskryptu pisarze zwykle wybierają między poszukiwaniem agenta literackiego w celu tradycyjnej publikacji lub samodzielną publikacją. Konsultant wydawniczy Jane Friedman radzi autorom literatury pięknej, aby mieli ukończony, dopracowany manuskrypt przed wysłaniem zapytania, podczas gdy autorzy literatury faktu zwykle potrzebują propozycji książki zawierającej około 20 do 30 stron, która funkcjonuje jako uzasadnienie dla książki. Jej zalecane narzędzia badawcze do znalezienia agentów obejmują PublishersMarketplace.com, QueryTracker i Duotrope, a także monitorowanie hasztagu #MSWL, gdzie agenci publikują to, czego aktualnie szukają.

Pakiet zapytania, według Friedman, zwykle zawiera jednomstronicowy list oferty, streszczenie na jedną do dwóch stron, które ujawnia koniec, oraz przykładowe rozdziały zaczynające się od otwarcia książki. Writer's Digest dodaje, że pierwszy akapit listu oferty powinien zaczynać się od haka książki, a nie od przedstawienia autora, oraz że list powinien unikać «zupy postaci» (zbyt wielu nazwanych postaci). Jeden z autorów artykułu Writer's Digest, pisarz Kristi Belcamino, radzi pisarzom, aby nie poddawali się, dopóki nie wyślą zapytań do co najmniej 100 agentów.

Samodzielna publikacja na Amazon KDP

Strony pomocy Amazon Kindle Direct Publishing (KDP) opisują bezpośrednią trasę, która nie wymaga agenta. Autor tworzy konto KDP i wprowadza informacje podatkowe i dane bankowe, formatuje manuskrypt zgodnie ze specyfikacjami KDP (wymagania formatowania różnią się między e-bookami a wydaniami drukowanymi) i wprowadza metadane — tytuł, podtytuł, imię i nazwisko autora, informacje o serii i ISBN — które muszą być dokładnie zgodne z plikiem manuskryptu, ponieważ niektórych pól nie można zmienić po opublikowaniu książki. KDP stwierdza, że autorzy wybierają opcję tantiem i mogą ustalać lub zmieniać cenę detaliczną w dowolnym momencie po publikacji, choć czas potrzebny na przejście od przesłania do aktywnego listingu różni się w zależności od formatu. KDP ogranicza również przesłania do maksymalnie dwóch nowych tytułów na format książki w tygodniu, przy czym liczba resetuje się w niedzielę o 00:00 UTC.

Pisanie listu zapytania, który będzie przeczytany

• Zamiast wprowadzania siebie, zacznij od haka manuskryptu w pierwszym akapicie, radzi Writer's Digest.
• Pisz z głosem — używaj żywego języka, który pokazuje ton książki, a nie po prostu podaje fakty.
• Unikaj «zupy postaci»: ogranicz liczbę wspomnianych imion i skoncentruj się na głównych punktach fabuły.
• Postępuj zgodnie z konkretnymi wytycznymi przesyłania każdego agenta i zwracaj się do nich po imieniu.
• Poproś o opinię na temat listu zapytania od czytelników, którzy nie znają manuskryptu, zanim wyślesz go szeroko.