NOAA برای 9 اکتبر هشدار طوفان ژئومغناطیسی G1-G2 صادر میکند، احتمال شفق قطبی در ایالات متحده
انتشار:
به‌طور خلاصه
مرکز پیشبینی آب و هوای فضایی NOAA برای 9 اکتبر 2026 هشدار طوفان ژئومغناطیسی G1 تا G2 صادر کرد، پس از اینکه یک فوران خورشیدی و انفجار توده پاج خورشیدی در 6 اکتبر از خورشید خارج شدند. پیش‌بینی‌کنندگان می‌گویند که طوفان حاصل‌شده میتواند شفق‌های قطبی را به ایالات شمالی ایالات متحده هل دهد، با مقیاس خود NOAA که نیویورک و آیداهو را بهعنوان مرز جنوبی تاریخی برای نمایش‌های سطح G2 نام می‌برد، اگرچه قوت دقیق طوفان نامشخص باقی مانده است.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
یک فوران هشدار را راه می‌اندازد
در 6 اکتبر 2026، خورشید یک فوران خورشیدی کلاس M1.4 از ناحیه لکه خورشیدی AR4549 تولید کرد که در نزدیکی مرکز دیسک خورشیدی روبه‌رو به زمین قرار دارد، بر اساس مرکز پیشبینی آب و هوای فضایی NOAA (SWPC). انفجار یک انفجار توده پاج خورشیدی (CME)، یعنی شدت‌گیری از پلاسمای خورشیدی مغناطیسی را آزاد کرد که گزارش‌ها نشان میدهد SSBCrack News با سرعت تقریباً 560 کیلومتر در ثانیه به سمت زمین در حرکت بود.
ساعت‌هایی پس از فوران اول، همان ناحیه فعال یک فوران دوم را تولید کرد که Daily Galaxy آن را کلاس M1.9 توصیف کرد و SSBCrack News آن را کلاس M1.8 توصیف کرد. هر دو منبع گزارش دادند که یک ناحیه مجاور، AR4545، نیز فعالیت افزایش‌یافته را نشان داد.
با استفاده از مدل بادهای خورشیدی WSA-ENLIL از SWPC، پیش‌بینی‌کنندگان پیشبینی کردند که لبه پیشرو CME حدود 1 صبح EDT (0500 GMT) در 9 اکتبر به زمین می‌رسد، بر اساس SSBCrack News.
هشدار طوفان G1-G2 NOAA
SWPC در 6 اکتبر ساعت 16:40 UTC هشدار طوفان ژئومغناطیسی صادر کرد و گفت شرایط در 9 اکتبر میتواند به G1 (جزئی) تا G2 (متوسط) در مقیاس پنج‌درجه‌ای طوفان ژئومغناطیسی NOAA برسد که توسط CME ورودی هدایت شود. سازمان افزود که "احتمال بالایی برای فعالیت فوران M اضافی" از AR4549 در روزهای بعدی وجود دارد.
پیشبینی سهروزه SWPC که در 7 اکتبر ساعت 00:30 UTC صادر شد، شاخص Kp را - مقیاس معیار 0 تا 9 که برای اندازه‌گیری اختلال ژئومغناطیسی استفاده می‌شود - در اوج 5.67 در پنجره سه ساعته از 09:00 تا 12:00 UTC در 9 اکتبر، در محدوده G2 قرار داد. یک پنجره قبلی در همان روز، از 03:00 تا 06:00 UTC، با Kp 5.00 پیشبینی شده بود، در آستانه شرایط G1.
تا چه حد جنوب شفق قطبی میتواند برسد
مقیاس آب و هوای فضایی NOAA رؤیتپذیری شفق قطبی نموذجی را در هر سطح طوفان بر اساس رویدادهای گذشته توصیف میکند، نه یک پیشبینی مختص‌موقعیت برای این CME خاص. طبق این مقیاس، طوفانهای G1 معمولاً شفق قطبی را فوق شمال میشیگان و مین قابل‌رؤیت می‌کنند، در حالی که طوفانهای G2 رؤیتپذیری را تا جنوب نیویورک و آیداهو هل داده‌اند، در حدود 55 درجه عرض‌الجغرافیایی ژئومغناطیسی.
نیویورک و آیداهو (حدود 55° عرض‌الجغرافیایی ژئومغناطیسی)
زیرا رؤیتپذیری واقعی به قوت طوفان در زمان واقعی، پوشش ابر و آلودگی نوری محلی بستگی دارد، اینها نقاط مرجع تاریخی هستند نه تضمینی برای هیچ ایالتی در 9 اکتبر.
آنچه در میان پیش‌بینی‌کنندگان هنوز نامشخص است
دانشمندان گفتند قوت نهایی طوفان قبل از رسیدن CME تعیین کردن دشوار بود. وینسنت لدوینا، فیزیکدان فضایی و عکاس شفق قطبی، بر اساس Daily Galaxy گفت: "هنوز خیلی زود است بگوییم چه مقدار از CME از جو خورشید فرار کرده و چه مقدار آن به سمت زمین هدایتشده است". SSBCrack News به‌طور جداگانه گزارش داد که Ledvina گفت داده‌های اضافی برای تعیین میزان CME هدایتشده به سمت زمین لازم است.
SSBCrack News گزارش داد که افرادی که امیدوار به تماشا هستند باید باتری دوربین را شارژ‌شده نگاه دارند و هشدارهای شفق قطبی به‌روزشده را نظارت کنند، زیرا جهت دقیق و سرعت CME در ورود - نه فقط سرعت پرتاب اولیه - تعیین میکند چهقدر قوی و چقدر به جنوب هر طوفان حاصل‌شدهٔ شود.
پس‌زمینه: چرا این تحت‌نظارت است
SWPC فعالیت خورشید را دنبال میکند زیرا CMEها و فوران‌های خورشیدی از ناحیه‌های فعال مثل AR4549 می‌توانند میدان مغناطیسی زمین را برای یک تا چند روز بعد از پرتاب مختل کنند. مقیاس G سازمان، از G1 تا G5، ابزار معیار دولت ایالات‌متحده برای ارتباط با جمهور، تاسیسات و اپراتورهای ماهواره‌ای درباره شدت پیش‌بینی‌شدهٔ طوفان ژئومغناطیسی است.
پرسش‌ها
طوفان ژئومغناطیسی چه زمانی برای رسیدن به زمین انتظار میرود؟
مرکز پیشبینی آب و هوای فضایی NOAA لبه پیشرو CME را حدود 1 صبح EDT (0500 GMT) در 9 اکتبر 2026 مدلسازی کرد، با هشدار طوفان در طول آن روز.
چه چیزی این هشدار طوفان را ایجاد کرد؟
یک فوران خورشیدی کلاس M1.4 از ناحیه لکه خورشیدی AR4549 در 6 اکتبر 2026 منفجر شد و یک انفجار توده پاج خورشیدی را به سمت زمین با سرعت حدود 560 کیلومتر بر ثانیه پرتاب کرد، بر اساس NOAA و SSBCrack News.
طوفان چهقدر قوی خواهد بود؟
پیشبینی سهروزه NOAA در 7 اکتبر اوج شاخص Kp را در 9 اکتبر در 5.67 قرار داد که در محدوده G2 (متوسط) است، پس از پنجره قبلی در Kp 5.00، نزدیک آستانه G1 (جزئی)؛ هشدار سازمان هر دو نتیجه G1 و G2 را پوشش میدهد.
کدام ایالات میتواند شفق قطبی را ببینند؟
مقیاس عمومی طوفان NOAA شمال میشیگان و مین را بهعنوان نموذجی برای طوفانهای G1 و نیویورک و آیداهو را بهعنوان حد جنوبی تاریخی برای طوفانهای G2 فهرست میکند، اگرچه رؤیتپذیری واقعی در 9 اکتبر به قوت طوفان در زمان واقعی بستگی دارد.
آیا پیشبینی مطمئن است؟
خیر. فیزیکدان فضایی وینسنت لدوینا گفت هنوز خیلی زود است بدانیم چه مقدار از CME به سمت زمین هدایتشده، و خود هشدار NOAA یک طیف از شرایط طوفان جزئی تا متوسط را پوشش میدهد.
تلسکوپ‌های فضایی بالای جو زمین مدار دارند، که بیشتر نور زیرقرمز، فرابنفش و اشعه ایکس را قبل از رسیدن به زمین مسدود یا مختل میکند. با کار کردن خارج از این مانع، رصدخانه‌هایی مانند هابل، وب، گایا و چاندرا هر کدام بخش متفاوتی از طیف الکترومغناطیسی را ثبت می‌کنند، و با هم تصویر کاملتری از ستارگان، کهکشان‌ها و جهان اولیه ایجاد می‌کنند.
بارش‌های ستاره‌های دنباله‌دار بهترین از راه چشم غیرمسلح، از مکانی تاریک، در ساعات میان نیمه‌شب و سپیده‌دم مشاهده می‌شوند، زمانی که نقطه‌ی درخشش بارش در بالاترین نقطه‌ی آسمان قرار دارد. متخصصان مکرر بر بررسی فاز ماه، دادن فرصت به چشم‌های خود برای سازگاری با تاریکی، و نگاه کردن کمی کنار نقطه‌ی درخشش تاکید می‌کنند.
مبتدیان می‌توانند مراقبه آسمان شب را بدون هیچ تجهیزاتی شروع کنند: اجازه دهید چشمان‌تان برای حداقل 15-20 دقیقه با تاریکی سازگار شوند، یاد بگیرید تفاوت سیارات و ستارگان را از طریق نور ثابت آن‌ها (نور غیر تپنده‌ای) تشخیص دهید، و قبل از خریدن هیچ تجهیزی از نقشه‌ی ستارگان یا برنامه استفاده کنید. طبق NASA و EarthSky، دوربین دو چشمی و نه دورربین نجومی اولین ارتقای توصیه‌شده است.
تلسکوپ‌های رادیویی موج‌های رادیویی بسیار ضعیف را با استفاده از ظروف بزرگ یا شبکه‌هایی از آنتن‌ها جمع‌آوری می‌کنند، سپس آن‌ها را تقویت و ترکیب می‌دهند—گاهی اوقات ابزارها را در سراسر قاره‌ها با تایم‌بندی ساعت اتمی پیوند می‌زنند—تا جزئیات نامرئی برای تلسکوپ‌های معمولی را آشکار کنند. این رویکرد اولین تصویر سیاهچاله را تولید کرده‌است، بیش از هزار پالسار را با یک ظرف واحد یافته‌است، و صدها فلش رادیویی سریع که در کسری از ثانیه اتفاق می‌افتند را ضبط کرده‌است.
