13 پادشاهی و امپراتوری که اروپای قرون وسطی را شکل دادند، 500–1500 م

قدرت‌های زیر بر اساس دورة زمانی که تأسیس شدند یا در آن دوران به اوج خود رسیدند تنظیم شده‌اند و برای نیل، دوام و تأثیر دائمی خود بر نقشه سیاسی اروپا بین 500 و 1500 م انتخاب شده‌اند. تاریخ‌ها، بنیانگذاران و پایان‌ها از منابعی استخراج شده‌اند که در انتهای این مقاله درج شده‌اند.

اوایل قرون وسطی (حدود 500–1000)

1. امپراتوری بیزانس (حدود 330–1453) — امپراتوری روم شرقی مرکز خود را در Constantinople داشت و بنابر World History Encyclopedia در دوره Justinian I (527–565) به اوج بسط اولیه رسید؛ تا زمانی که نیروهای عثمانی تحت فرمان Mehmed II در 29 مه 1453 بر Constantinople دست یافتند ادامه یافت.
2. امپراتوری کارولینژی (800–888) — پادشاه فرانکی Charlemagne در روز کریسمس 800 در رم به عنوان امپراطور تاج گذاری شد و سلطنتی که او در سراسر اروپای غربی و مرکزی تشکیل داده بود پس از مرگ پسرش Louis the Pious در سال 840 میان وارثان رقیب تقسیم شد، بنابر Medievalists.net.
3. Kievan Rus' (862–1242) — بنیانگذار پیشوای نورمن‌ها Rurik بود و توسط Oleg توسعه یافت، که پایتخت را به Kyiv حدود سال 882 منتقل کرد، فدراسیون تحت حکومت Yaroslav the Wise (1019–1054) به اوج خود رسید قبل از آنکه بین 1237 و 1242 به فتح مغولی تسلیم شود، بنابر گزارش World History Encyclopedia.
4. امپراتوری بلغار اول (681–1018) — توسط مهاجران بلغاری در قرن هفتم ساخته شد، بخش بزرگی از بالکان را تحت حکومت Simeon I (893–927) کنترل کرد قبل از آنکه نیروهای بیزانسی آن را در 1018 فتح کنند، بنابر Medievalists.net.

اوج قرون وسطی (حدود 1000–1300)

1. امپراتوری روم مقدس (962–1806) — Otto I در سال 962 به عنوان امپراطور تاج گذاری شد، و لقب Charlemagne را احیا کرد؛ World History Encyclopedia آن را اتحادی از نهادهای سیاسی کوچک و متوسط به جای یک دولت یکپارچه توصیف می‌کند، نهادی که در اوج خود در قرن سیزدهم تحت سلسله Staufer از نظر تئوری از مرز جنوبی Denmark تا Sicily گسترش یافت.
2. پادشاهی فرانسه (987– ) — مجمعی از بزرگان فرانکی Hugh Capet را در 987 به عنوان پادشاه انتخاب کردند و سلسله Capetian را تأسیس کردند؛ Philip II اولین حاکمی بود که لقب پادشاه فرانسه را در 1190 پذیرفت و Capetians در 1328 پس از مرگ Charles IV بدون وارث مرد به Valois تسلیم کردند، بنابر Wikipedia.
3. پادشاهی انگلستان و امپراتوری Angevin (1066–1485) — William، Duke of Normandy در نبرد Hastings در 14 اکتبر 1066 Harold II را شکست داد و در کریسمس همان سال به عنوان پادشاه تاج گذاری شد، بنابر World History Encyclopedia؛ از 1154، قلمرو Angevin Henry II از مرز اسکاتلند تا Pyrenees گسترش یافت، بنابر یادداشت Medievalists.net، قبل از فروپاشی تحت پادشاه John.
4. پادشاهی‌های مسیحی و بازپس‌گیری Iberia (قرن هشتم–1492) — Castile، Aragon، León، Navarre و Portugal در مبارزه‌ای علیه حکومت اسلامی در Iberia شرکت کردند که World History Encyclopedia آن را تقریباً 770 سال تلاش توصیف می‌کند؛ ائتلافی از پادشاهان اسپانیایی در نبرد Las Navas de Tolosa در 1212 پیروزی حاسم کسب کردند و تلاش با سقوط Granada در 1492 پایان یافت.
5. جمهوری Venice (697–1797) — جمهوری دریایی نه یک پادشاهی، Venice در سراسر Adriatic و دریای مدیترانه شرقی گسترش یافت و تا اواخر قرون وسطی اراضی ایتالیایی روی خشکی، ساحل Dalmatian و Crete را دارا بود، بنابر Medievalists.net.
6. تاج Aragon (1137– ) — هنگامی تشکیل شد که Kingdom of Aragon با County of Barcelona متحد شد، از طریق فتح در دریای مدیترانه گسترش یافت تا Balearic Islands، Sicily، Sardinia و Naples را شامل شود، بنابر Medievalists.net.

اواخر قرون وسطی (حدود 1300–1500)

1. اتحاد لهستان–لیتوانی (1386–1569) — ازدواج 1386 Grand Duke Jogaila لیتوانی و ملکه Jadwiga لهستان یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های سیاسی در اواخر قرون وسطی اروپا را ایجاد کرد، از بالتیک تا دریای سیاه گسترش یافت بنابر Medievalists.net؛ به صورت رسمی به عنوان Polish–Lithuanian Commonwealth در 1569 تشکیل شد.
2. خیز امپراتوری عثمانی (1299–1453) — Osman سلطنت عثمانی را در Anatolia در 1299 تأسیس کرد و تحت Mehmed II عثمانی‌ها Constantinople را در 29 مه 1453 فتح کردند، حکومت بیزانسی را پایان دادند و اراضی عثمانی را در سراسر Anatolia و بخش بزرگی از بالکان تا 1500 گسترش دادند، بنابر World History Encyclopedia.
3. پایان Plantagenets در انگلستان (1455–1485) — Houses of York و Lancaster، هر دو از Plantagenets نسب‌زاده، Wars of the Roses را جنگیدند تا زمانی که Henry Tudor در نبرد Bosworth Field در 22 اگست 1485 Richard III را شکست داد، حکومت Plantagenet را پایان داد و سلسله Tudor را تأسیس کرد، بنابر History.com.

چند الگوی تکراری در سراسر این دول وجود دارد. جانشینی انتخابی یا مورد اختلاف امپراتوری روم مقدس، Kievan Rus' و نهایتاً Plantagenets در انگلستان را بی‌ثباتی کردند. ازدواج دودمانی تا فتح اتحاد لهستان–لیتوانی و تاج Aragon را ایجاد کرد. فتح خارجی — توسط ارتش‌های مغول در 1230s و نیروهای عثمانی در 1453 — Kievan Rus' و امپراتوری بیزانس را پایان دادند، دو تا از دراز‌مدت‌ترین قدرت‌های آن عصر را بسته کردند.