انواع پوشش بیمه سفر توضیح داده شده و زمانی که به هر کدام نیاز دارید

بیشتر بیمه نامه های سفر یک محصول واحد نیستند بلکه مجموعه ای از پوشش های مختلف هستند که می توانند با هم یا جداگانه خریداری شوند، طبق انجمن بیمه سفر آمریکا (USTIA)، یک گروه صنعتی که در سال 2004 تأسیس شد. USTIA حفاظت از سفر را عموماً شامل خدمات خط تلفنی اضطراری جهانی و کمک تخلیه پزشکی، پوشش لغو یا وقفه سفر، پوشش اضطرار پزشکی و دندان پزشکی، حفاظت از چمدان گم یا آسیب دیده، پوشش آسیب یا سرقه اتومبیل اجاره ای و حفاظت از ورشکستگی تامین کنندگان سفر، از جمله مزایای دیگر توصیف می کند.

انواع پوشش اصلی

پوشش پزشکی: بیمه محلی معمولاً کافی نیست

کتاب زرد CDC، راهنمای مرجع آژانس برای سفر و سلامت بین المللی، پوشش را به چهار دسته تقسیم می کند: بیمه سلامت محلی، بیمه اختلال سفر، بیمه سلامت سفر و بیمه تخلیه پزشکی. یادداشت می کند که طرح سلامت محلی موجود مسافر ممکن است برخی حالات اضطراری در خارج را پوشش دهد، اما پیش از تغییر مقر به شرکت حمل و نقل تماس بگیرید تا حدود خاص را درک کنید، زیرا پوشش بر اساس طرح متفاوت است.

CDC خط روشنی بین آن پوشش حفاظت مالی و پوشش پزشکی واقعی کشیده است: سیاستی که کشتی رفتاری لغو شده را جبران می کند لزوماً صورت حساب بیمارستان در خارج پرداخت نمی کند و بالعکس. دو نیاز - حفاظت از پول قبلاً خرج شده و پرداخت برای مراقبت اگر مشکل پیش آمد - انواع پوشش جداگانه ای مورد نیاز است.

چرا تخلیه پزشکی معمولاً رها می شود - و نباید

طبق کتاب زرد CDC، تخلیه پزشکی اضطراری می تواند هزینه ای از حدود 25,000 دلار آمریکایی برای حمل و نقل در آمریکای شمالی تا بیش از 250,000 دلار آمریکایی برای حمل و نقل از مناطق دور افتاده یا دوردست داشته باشد. راهنما یادداشت می کند که علیرغم این هزینه های بالقوه بالا، خود پوشش تخلیه نسبتاً ارزان است، و به ویژه برای سفرهای به مناطقی که مراقبت پزشکی محدود است توصیه می کند.

زمانی که بیمه سفر قانوناً مورد نیاز است

بیمه سفر برای بیشتر سفرها اختیاری است، اما برای متقاضیان ویزای شنگن الزامی است. طبق قوانینی که در پورتال اطلاعات ویزای رسمی دولت آلمان توضیح داده شده است، متقاضیان باید مبلغی بیمه شده حداقل 30,000 یورو به ازای هر فرد را نشان دهند، که ویزیت های پزشک، درمان سرپایی، داروهای تجویز شده، هزینه های بیمارستان، حمل و نقل ضروری پزشکی و تدفین در صورت مرگ را پوشش می دهند. پورتال یادداشت می کند که متطلبات سند خاص می تواند بر اساس سفارت یا کنسولگری متفاوت باشد، بنابراین متقاضیان باید جزئیات را با ماموریتی که ویزای آنها را برعهده دارد تأیید کنند.

لغو برای هر دلیل (CFAR): پرداخت بیشتر برای انعطاف پذیری

پوشش لغو سفر استاندارد فقط برای دلایل درج شده در سیاست، مانند بیماری، از دست دادن شغل یا آب و هوای شدید، پرداخت می کند و معمولاً تا 100% هزینه ها را پس از تأیید ادعا جبران می کند. CFAR ارتقایی اختیاری است که مسافر را قادر می سازد برای هر دلیل تقریباً بدون نیاز به مستند کردن، طبق Experian، شرکت گزارش دهی اعتباری مصرف کننده. در عوض، جبران به 50%-75% از هزینه های پیش پرداخت شده و غیر قابل استرجاع کاهش می یابد.

Experian گزارش می دهد که CFAR معمولاً باید در عرض 10 تا 21 روز از اولین پرداخت سفر اضافه شود، که لغو خود معمولاً باید 48 تا 72 ساعت قبل از تغییر مقر اتفاق بیفتد، و اضافه کردن سود معمولاً هزینه سیاست پایه را 40% تا 50% افزایش می دهد.

نحوه انتخاب سیاست

1. هزینه های پیش پرداخت شده و غیر قابل استرجاع خود را جمع کنید (پروازها، هتل ها، تورها، کرایه کشتی) - این مبلغی است که پوشش لغو سفر باید با آن مطابقت داشته باشد.
2. بررسی کنید که آیا مقصد شما قانوناً نیاز به اثبات بیمه پزشکی دارد، همانند کشورهای منطقه شنگن، و حداقل مبلغ پوشش را با سفارت یا کنسولگری مربوطه تأیید کنید.
3. قبل از سفر با شرکت بیمه سلامت محلی موجود خود تماس بگیرید تا دقیقاً بدانید چه چیزی را در خارج پوشش می دهد، همانطور که کتاب زرد CDC توصیه می کند، به جای فرض اینکه اعمال می شود.
4. اگر به منطقه دور افتاده ای با زیرساخت های پزشکی محدود سفر می کنید، پوشش تخلیه پزشکی را اضافه کنید نظر به هزینه نسبتاً پایین آن در مقابل صورت حسابهای تخلیه بالقوه.
5. تصمیم بگیرید که آیا به انعطاف پذیری لغو فراتر از دلایل درج شده در سیاست نیاز دارید؛ اگر چنین است، CFAR را در پنجره خرید اولیه سیاست خریداری کنید، زیرا معمولاً نمی تواند بعداً اضافه شود.
6. مقایسه کنید که کدام یک از انواع پوشش اصلی - پزشکی، لغو، چمدان، تخلیه - سیاست معینی واقعاً شامل می شود، زیرا USTIA یادداشت می کند که حفاظت سفر می تواند مجموعه ای گسترده از این مزایا را جمع کند یا آنها را جداگانه ارائه دهند.