Dawid Lisnard: jak burmistrz Cannes stał się niespodziewaną gwiazdą mediów społecznościowych w wyborach prezydenckich

Dawid Lisnard, burmistrz Cannes i prezydent Stowarzyszenia Burmistrzów Francji (AMF), potwierdził 31 marca 2026 roku w telewizji France 2, że opuszcza partię Republikanie (LR), aby kandydować w wyborach prezydenckich 2027 roku, jak donosi Public Sénat. Uruchomił swoją kampanię pod szyldem Nouvelle Énergie, liberalnej partii prawicowej, którą założył, jak donosi franceinfo.

Dlaczego opuścił Republikanów

Lisnard powiedział France 2, że opuszcza LR, ponieważ partia nie rozwiązała tego, co on nazwał jej dwuznacznościami wobec macronizmu, jak donosi Public Sénat. Wskazał konkretnie na ministrów LR pozostających w rządzie premiera Sébastien Lecornu po zawieszeniu reformy emerytalnej, a także na odrzucenie przez partię otwartych prawyborów w celu wybrania jednego kandydata prawicowego na prezydenta.

Lisnard opowiadał się za przeprowadzeniem prawyborów od centrum-prawicy do Reconquête Sarah Knafo, ostrzegając, że bez tego konkurencyjne kandydatury podzielą głosy prawicy, jak donosi Public Sénat. Bruno Retailleau, prezydent LR i konkurencyjny kandydat, powiedział, że nie rozumie tej decyzji i zasugerował, że była przygotowywana od tygodni lub miesięcy, oskarżając Lisnarda o założenie własnej struktury politycznej, jednocześnie wciąż nazywając go przyjacielem.

Wirusowe hasło i nagły wzrost w sieci

Widoczność kampanii zmieniła się pod koniec sierpnia 2026 roku wraz z frazą "il se passe quelque chose" ("coś się dzieje"), którą najpierw używali zwolennicy online, zanim ją przejęli działacze kampanii, a ostatecznie sam Lisnard, jak donosi franceinfo. W ciągu około miesiąca liczba jego obserwatorów na Instagramie mniej więcej się podwoiła, a na TikToku czterokrotnie się zwiększyła, jak donoszą franceinfo i LCP, gdzie LCP cytuje wzrost do około 400 000 obserwatorów na Instagramie i 80 000 na TikToku.

LCP opisał setki krótkich filmów przedstawiających Lisnarda jako potencjalnego ratownika narodowego i zauważył, że główne francuskie media, takie jak Le Figaro i BFMTV, zaczęły relacjonować to zjawisko, które umieściło go w dyskusji obok bardziej znanych kandydatów. Partia Lisnarda również stwierdziła, że jej członkostwo wzrosło z około 30 000 do 55 000 w ciągu jednego miesiąca, jak podaje LCP.

Zapytany o strategię, Lisnard powiedział franceinfo, że celem było zwiększenie jego rozpoznawalności poprzez artykułowanie pomysłów i komentowanie bieżących wydarzeń, co stanowiło część skoordynowanego działania online mającego na celu ustalenie jego kandydatury przed końcem 2026 roku.

Co pokazują sondaże i rynki prognozowania

Formalne sondaże opinii publicznej opowiadają bardziej skromną historię. Sondaż Ifop z 2 października 2026 roku umieścił Lisnarda na poziomie 3,5% w intencjach głosowania w pierwszej turze, liczba którą cytują zarówno franceinfo, jak i LCP; późniejszy sondaż dał mu 6%, jak donosi franceinfo. Sondażysta Jean-Daniel Lévy firmy Toluna Harris Interactive zauważył, że 15% respondentów francuskich mówi, że mogłoby głosować na Lisnarda, gdy kilka nazwisk jest prezentowanych bez wyłącznego wyboru — udział, który opisał jako dość słaby i niższy niż dla Retailleau — i zaobserwował, że kilka instytutów nie uwzględnia nawet nazwiska Lisnarda w niektórych sondażach, powołując się na ograniczoną wielkość liberalnego pola politycznego Francji.

Najwyraźniejszy skok pojawił się na nieuregulowanych rynkach prognozowania Polymarket i Kalshi, gdzie implikowane szanse Lisnarda na wygranie prezydentury wzrosły z około 3% na początku września 2026 roku do 15,6% do 11 października 2026 roku, co dało mu trzecie miejsce wśród kandydatów na tych platformach, jak donosi franceinfo. LCP zauważył, że na Polymarket, który nie jest legalnie dostępny we Francji, Lisnard był w pewnym momencie wyceniany wyżej niż Jean-Luc Mélenchon. Matematyk Arthur Charpentier, cytowany przez franceinfo, ostrzegł, że ceny na nielikwidnych, nieuregulowanych rynkach z małą liczbą graczy mogą być w znacznym stopniu zmieniane stosunkowo małymi kwotami pieniędzy, a naukowcy powiedzieli LCP, że widoczność w sieci niekoniecznie przekłada się na głosy.

Jak opisywany jest jego liberalizm

LCP donosi, że Lisnard pozycjonuje się jako liberalny kandydat, którego program odzwierciedla ideologię przeciwną biurokracji związaną z argentyńskim prezydentem Javierem Mileim, powołując się na artykuł z stycznia, w którym Lisnard pochwalił wyniki gospodarcze Argentyny i określił to, co nazwał spójną wizją, potępiającą "wokizm", etatyzm, kolektywizm i egalitaryzm. Politolog Raphaël Morisset z Uniwersytetu George'a Washingtona powiedział LCP, że wersja liberalizmu Lisnarda skupia się ekonomicznie na zmniejszeniu państwa opiekuńczego, podczas gdy jest nieliberalna w kwestiach politycznych i społecznych.

Badacze komunikacji cytowani zarówno przez franceinfo, jak i LCP powiedzieli, że pozostaje niejasne, czy uwaga w sieci odzwierciedla autentyczną zmianę opinii publicznej, czy jest celową, niskonakładową strategią amplifikacji przez zwolenników. Thierry Devars, badacz mediów w Celsa cytowany przez LCP, porównał sytuację do sztuki Czekając na Godota: coś się dzieje, powiedział, ale pozostaje niejasne, co.