Światła polarne docierają do południowej Anglii po burzy geomagnetycznej G3

Zorza polarna, lub światła północne, były widoczne na większości terytoriów Wielkiej Brytanii w noce 10 i 11 października 2026 roku, po wyrzucie masy koronalnej (CME), który uderzył w pole magnetyczne Ziemi i wyzwolił silną burzę geomagnetyczną.

Co się stało

Centrum Prognozowania Pogody Kosmicznej (SWPC) Krajowego Urzędu Oceanicznego i Atmosferycznego Stanów Zjednoczonych powiedziało, że pole geomagnetyczne osiągnęło G3, kategorię 'silna' w jego pięciostopniowej skali burz, począwszy od 17:58 UTC w dniu 10 października i utrzymując się na tym lub zbliżonym poziomie do końca tego dnia. SWPC powiedział, że burza nastąpiła po wyrzucie masy koronalnej, który opuścił Słońce 8 października.

Magazyn Sky at Night Magazine poinformował, że szanse na zorzę były już podwyższone wcześniej w tygodniu, po wyrzucie masy koronalnej, który wybuchł ze Słońca 6 października, skłaniając prognozystów do zaznaczenia kategorii G2 (umiarkowana) burza przed silniejszym zdarzeniem G3, które nastąpiło 10 października.

Gdzie widziano światła

W Wielkiej Brytanii obserwacje były zgłaszane od Szkocji przez północną Anglię i Midlands i, co bardziej niezwykłe, wybrzeże południowe, z obserwatorami w Devon, Hampshire, Kent i Leeds fotografującymi to zjawisko w piątek i sobotę wieczorami w dniach 10 i 11 października, zgodnie z time.news i Press News Agency.

Brytyjski Urząd Meteorologiczny powiedział, że zdarzenie było spowodowane 'dwoma omiatającymi wyrzutami masy koronalnej, a następnie wysokoprędkościowym strumieniem z dziury koronalnej', które spowodowały dzienną szansę wzmocnienia owalnego. Urząd Meteorologiczny zauważył, że zorze bezpośrednio nad głową w Wielkiej Brytanii zwykle wymagają poważnych poziomów burz Kp8–9 lub wyższych, natomiast umiarkowana aktywność Kp6–7 zarejestrowana podczas tego zdarzenia zwykle czyni światła ledwie widocznymi i zwykle tylko z wyższych terenów z dala od zanieczyszczenia światłem.

Dlaczego była widoczna tak daleko na południe

Zorze powstają, gdy naładowane cząsteczki przenoszone przez wiatr słoneczny są kierowane w stronę biegunów magnetycznych Ziemi, gdzie zderzają się z tlenem i azotem w górnej atmosferze, wytwarzając zielone i czerwone światło z tlenu i niebiesko-fioletowe odcienie z azotu, zgodnie z wyjaśnieniem procesu przez Brytyjski Urząd Meteorologiczny. Silniejsza burza geomagnetyczna popycha owal zorzenny — pierścieniową strefę, gdzie światła są zwykle widoczne — dalej od biegunów, co wyjaśnia, dlaczego burza G3 pozwoliła na obserwacje tak daleko na południe, jak wybrzeże południowe Anglii.

Co nie jest jeszcze znane

Zawiadomienie SWPC z 10 października nie zawierało szczegółowej oceny wpływu na sieci energetyczne, radio HF lub nawigację satelitarną, które kategorie skali burz agencji mogą zawierać na poziomie G3; alert stwierdził, że dane obserwacji w czasie rzeczywistym były wciąż aktualizowane w momencie jego wydania. Brytyjski Urząd Meteorologiczny powiedział, zgodnie z raportami time.news i Press News Agency, że zorze mogą pozostać widoczne czasami w następnych nocach nad Szkocją i podobnymi szerokościami geograficznymi, ze zmniejszoną szansą na południe, chociaż dokładna widoczność zależy od kontynuowanej aktywności słonecznej i lokalnego pokrycia chmur, które nie można prognozować z pewnością więcej niż kilka dni wcześniej.