چگونه کفش‌های ورزشی از لباس‌های ورزشی به یک صنعت مد جهانی تبدیل شدند

کفش‌های ورزشی به عنوان اقلام مد طراحی نشده بودند. آنها از تلاش‌های قرن نوزدهم برای دادن چسبندگی و راحتی بهتر به ورزشکاران سرچشمه گرفتند، و تنها دهه‌ها بعدتر به نمادهای شورش، موقعیت و تجمل تبدیل شدند. ردیابی این مسیر نشان می‌دهد که چگونه یک قطعه عملی از تجهیزات ورزشی به یکی از ارزشمندترین بخش‌های بازار لباس جهانی تبدیل شد.

کفل‌های لاستیکی و اولین کفش‌های ورزشی

بنیاد فنی کفش‌های ورزشی به سال 1839 برمی‌گردد، زمانی که چارلز گودیر لاستیک اسپتکال‌شده را ثبت برائت کرد، فرآیندی که لاستیک را برای کفش‌ها سخت‌کاف کرد، به گفته مجله اسمیتسونیان. اولین کفش‌های کفل‌دار لاستیکی در دهه 1860 برای کروکت ظاهر شدند، و طراحی‌های مشابه به زودی برای ورزش نخبه تنیس تطبیق یافتند، به گفته مجله اسمیتسونیان.

اختراع بسکتبال در سال 1891 تقاضای کفش‌های ملعب تخصصی را افزایش داد، به گفته مجله اسمیتسونیان. Converse، که در بوستون در سال 1908 تأسیس شد، کفش 'Non-Skid' از بوم و لاستیک را در سال 1917 عرضه کرد، که به عنوان 'کفش بسکتبال تمام آمریکایی' بازاریابی شد، به گفته Nike Inc.، که اکنون Converse را صاحب است. این کفش به طور رسمی در سال 1919 با برند All Star معرفی شد.

چارلز هولیس 'چاک' تیلور، یک بازیکن بسکتبال، به نیروی فروش Converse در اوایل دهه 1920 پیوست و یک بازیکن-مربی برای تیم شرکت شد. نام او بعداً به رقعه مچ کفش اضافه شد، و Chuck Taylor All Star را ایجاد کرد، به گفته تاریخ شرکت Nike Inc. این کفش برای دهه‌ها بسکتبال را تسلط کرد؛ تیم‌های المپیک آمریکا در سال 1936 آن را پوشیدند، و در اولین قهرمانی بسکتبال کالج ملی در سال 1939 ظاهر شد، به گفته Nike Inc.

از کفش ملعب به سبک خیابان روزمره

اولین تغییر بزرگ کفش‌های ورزشی فراتر از ملعب در دهه 1950 رخ داد. Converse نسخه کم‌قامت Chuck Taylor را در سال 1957 عرضه کرد. بالش‌دار، کفل لاستیکی چسبناک و بخش بالایی بوم تناسب‌یافته این کفش را در میان اسکیت‌بورد‌سواران در منتصف قرن کالیفرنیا محبوب کرد، به گفته مجله اسمیتسونیان و تاریخ شرکت Nike Inc.

Adidas در این دوره اعتبار ورزشی خود را ایجاد کرد: شرکت، که در سال 1924 تأسیس شد و در سال 1949 دوباره برندگذاری شد، کفش‌های مسیر خاردار چرمی را که توسط دونده جسی اوئنز در المپیک برلین 1936 پوشیده شد، ساخت، به گفته نشریه آکادمیک The Conversation. Nike بعداً به بازار وارد شد، در سال 1964 تأسیس شد، به گفته مجله اسمیتسونیان.

دهه 1980: جوردان، Run-DMC و کفش موقعیت

یک نقطه عطف حاسم زمانی رخ داد که Nike بازیکن بسکتبال مایکل جوردان را برای توافق تأیید ثبت کرد که مجله اسمیتسونیان آن را یک قمار مالی بزرگ برای شرکت توصیف کرد. خط Air Jordan حاصل، از جمله Air Jordan II به قیمت 100 دلار که در سال 1986 عرضه شد، کمک کرد لباس ورزشی را با سبک هیپ‌هاپ و مد طراح‌های ترکیب کند، که کفش‌های ورزشی را به جای تجهیزات ورزشی خالص به نمادهای موقعیت تبدیل کرد.

در همان دوره، گروه هیپ‌هاپ Run-DMC یک آهنگ واحد سال 1986 به نام 'My Adidas' را به توافق حمایت به ارزش 1.6 میلیون دلار تبدیل کرد، و به اولین هنرمند خارج از ورزش حرفه‌ای تبدیل شد که تأیید اصلی کفش‌های ورزشی را دریافت کرد، به گفته Guinness World Records. این توافق پس از کنسرت 19 ژوئیه 1986 در Madison Square Garden در نیویورک رخ داد، جایی که یک مسئول Adidas حدود 40000 طرفدار را دید که کفش‌های ورزشی Adidas خود را در حین آهنگ بالا می‌آورند، به گفته Guinness World Records. این توافق بازار جدید بدون ورزش، شهری-خیابانی برای Adidas را باز کرد که The Conversation آن را توصیف کرد.

فرهنگ Sneakerhead و اقتصاد بازفروش

تا دهه 2000، انتشارات نسخه محدود فرهنگ جمع‌کننده اختصاصی‌ای ایجاد کرده بود که اغلب 'Sneakerheads' نامیده می‌شود. مجله اسمیتسونیان Nike Dunk 'Pigeon' سال 2005 را نقل کرد، که تنها در 150 جفت عرضه شد، به عنوان مثالی که خطوط خرده‌فروشی چند روزه و تقاضای شدید بازار ثانویه را تحریک کرد. بازفروش آنلاین به صنعتی تبدیل شد که مجله اسمیتسونیان آن را تقریباً 6 میلیارد دلار در جهان ارزیابی کرد؛ The Conversation همان رقم تقریبی برای سال 2019 را نقل کرد و پیش‌بینی‌های 30 میلیارد دلار تا سال 2030 را گزارش کرد.

کفش‌های ورزشی وارد مد لوکس می‌شوند

روشن‌ترین نشانه حرکت کفش‌های ورزشی به مد بالا در سال 2017 آمد، زمانی که طراح ویرجیل آبلوه، بنیان‌گذار برند Off-White، با Nike در مجموعه‌ای به نام 'The Ten' همکاری کرد. آبلوه ده سیلوئت کلاسیک Nike و Converse را از جمله Air Jordan 1، Air Force 1 و Chuck Taylor All Star را با استفاده از چاقو X-ACTO جدا کرد، سپس آنها را با نشانه‌های مشخصه خود مانند دوخت نمایان و رزن‌های فلکسی بازسازی کرد، به گفته ورودی ویکی‌پدیا برای این پروژه. مجموعه به سرعت تمام شد، و قیمت‌های بازفروش برای برخی جفت‌ها، از جمله Air Jordan 1، بیش از ده برابر قیمت خرده‌فروشی اصلی آنها بود، به گفته گزارش‌ها.

به طور کلی، The Conversation گزارش داد که بازار جهانی کفش‌های ورزشی در سال 2020 تقریباً 79 میلیارد دلار ارزیابی شد، با پیش‌بینی‌های رسیدن به 120 میلیارد دلار تا سال 2026 - ارقامی که نشان می‌دهند دسته چقدر از منشأ خود به عنوان تجهیزات ورزشی عملکردی دور شده است.

لحظات کلیدی در تاریخ کفش‌های ورزشی