خیمهزدن در طبیعت وحشی — نصب چادر خارج از یک اردوگاه رسمی، اغلب در یک پارک، جنگل یا منطقه کوهستانی — رواج بیشتری یافته است، زیرا مسافران بیشتری به دنبال سفرهای بیرونی ارزان و کم‌تأثیر هستند. انجام آن به‌طور ایمن و قانونی نیاز به آمادگی قبل از ترک منزل، انتخاب دقیق محل پس از رسیدن به زمین، و عملکرد مداوم در خصوص زباله و آتش در طول اقامت دارد.
قبل از رفتن، قوانین را بررسی کنید
قانونی بودن خیمهزدن در طبیعت وحشی بر حسب کشور و حتی منطقه بسیار متفاوت است. در اسکاتلند، خیمه‌زننده‌های وحشی حق دسترسی عمومی مسئولانه را بر اساس کد دسترسی فضای باز اسکاتلند دارند، که خیمهزدن سبک‌وزن را در گروه‌های کوچک برای دو یا سه شب در یک محل بر روی بیشتر اراضی غیر‌محصور اجازه میدهد، مطابق راهنماییهای منتشرشده توسط پارک ملی Loch Lomond & The Trossachs. این حق برای مزارع محصور شده با محصولات یا دام، یا اراضی نزدیک ساختمان‌ها صادق نیست، و بیشتر توسط مناطق مدیریت خیمهزدن فصلی درون پارک ملی Loch Lomond & The Trossachs محدود است، جایی که به پروانه — یا استفاده از یک اردوگاه رسمی — بین 1 مارس و 30 سپتامبر نیاز است.
در ایالات متحده، اکثر پارکهای ملی بهجای آن، یک پروانه خاص برای پیادهروی بکشور را میخواهند که از قبل بدست آید، و قوانین از پارک به پارک متفاوت است، مطابق نظر‌رسی خدمات پارک ملی ایالات متحده درخصوص خیمهزدن در گوشه‌های دور افتاده. مسافران باید قبل از حرکت با مدیر زمین — یک پارک ملی، جنگل ملی، یا اقتدار محلی — برای منطقه خاص تماس بگیرند، زیرا فرض‌های کلی در مورد قانونی بودن در مرزهای کشوری یا حتی درون یک کشور برقرار نمی‌شود.
از قبل برنامه‌ریزی کنید و آمادگی پیدا کنید
مرکز Leave No Trace برای اخلاقیات فضای باز، که خدمات پارک ملی هفت اصل آن را منتشر میکند، "برنامه‌ریزی از قبل و آمادگی" را ابتدا فهرست میکند: دانستن قوانین و نگرانی‌های خاص منطقه، سفر و خیمهزدن در گروه‌های کوچک، و بازبسته‌سازی غذا برای کاهش زباله. همان مرحله برنامه‌ریزی باید سناریوهای بدترین حالت را پوشش دهد — آب‌وهوای شدید، خطرات مسیر و چگونگی درخواست کمک.
راهنمایی رسمی ایمنی خیمهزدن بکشور پارک ملی Yellowstone توصیه میکند که یک مسیر سفر نوشته‌شده را با کسی که در محل باقی می‌ماند رها کنید، و عبور از جریانها و سایر خطرات را به‌عنوان شرایطی برای ارزیابی مجدد با محافظان پارک، نه برنامه‌های ثابت، در نظر بگیرید. راهنمایی پارک همچنین توجه میدهد که تماس با 911 در مواجهه با حیات وحشی بستگی به دسترسی سیگنال تلفن همراه دارد، که نشان میدهد پوشش نمی‌تواند در سراسر گوشه‌های دور افتاده بر آن اعتماد کنید، و این دلیل است که نقشه سفر رها‌شده با شخص دیگر یک پشتیبانی ایمنی اساسی است، نه فکری که بعداً بیفتد.
یک محل خیمهزدن دوام‌آور را انتخاب و تجهیز کنید
اصل دوم Leave No Trace، "سفر و خیمهزدن بر روی سطوح دوام‌آور"، استفاده از مسیرهای موجود و محل‌های خیمهزدن در مناطق محبوب و گسترش استفاده در مناطق بکرتر را خواهان است تا مسیرهای جدید و لکه‌های بغل تشکیل نشوند. نسخه خدمات پارک ملی این اصل مشخص میکند که خیمهزدن حداقل 200 فوت (حوالی 61 متر) دورتر از دریاچهها و جریانها برای محافظت از گیاهان ساحلی و کیفیت آب.
کد دسترسی اسکاتلندی یک محدودیت آبی مشابه اما متفاوت برای خیمهزدن وحشی تعیین میکند، و توصیه میکند چادر‌ها را دورتر از دریاچهها، رودخانهها و نهرچهها و دورتر از ساختمان‌ها و جاده‌ها تجهیز کنید، مطابق راهنماییهای منتشرشده توسط پارک ملی Loch Lomond & The Trossachs. سطوح دوام‌آور نام‌برده‌شده توسط Leave No Trace شامل سنگ، شن و ماسه، خاک خشک، گیاهان خشک و برف است، نه گیاهان سبزه‌ی شکننده.
آب، زباله و آتش را به‌درستی مدیریت کنید
آب بدون تصفیه در گوشه‌های دور افتاده می‌تواند حامل جیاردیا و دیگر بیماری‌های مسری باشد حتی در جریان‌های دور افتاده و شفاف به‌نظر‌آمده، صفحه ایمنی Yellowstone می‌گوید، و پیشنهاد میکند که تمام آب آشامیدنی را جوش دهید، صاف کنید یا از نظر شیمیایی تصفیه کنید.
برای زباله انسانی، اصل "خلاص کردن درست از زباله" از Leave No Trace تقاضا میکند از تسهیلات توالت استفاده کنید جایی که موجود است، و در غیر آن یک حفره 6 تا 8 اینچ (15–20 سانتیمتر) عمق بکنید و حداقل 200 فوت دورتر از آب، خیمه و مسیرها، و کاغذ توالت یا زباله‌ای که به‌سرعت تجزیه نمی‌شود را بیرون ببرید. همان اصل می‌گوید آب شستن را نیز 200 فوت دورتر از هر منبع آب حمل کنید و با استفاده از مقدار کم صابون‌های تجزیه‌پذیر زیستی پخش کنید.
درخصوص آتش، نصیحت Leave No Trace استفاده از یک اجاق سبک‌وزن برای پخت‌وپز بهجای آتشکمپ است، و — فقط جایی که آتش واقعاً مجاز است — استفاده از یک حلقه آتش موجود و سوزاندن فقط چوب مرده و سقوط‌کرده جمعآوریشده از زمین بجای بریدن شاخه‌های زنده.
غذا را ذ��یره کنید و فاصله را از حیات وحشی حفظ کنید
راهنمایی رسمی Yellowstone حداقل فاصله 100 یارد (حوالی 93 متر) از خرسها در تمام اوقات را تعریف میکند و به خیمه‌زننده‌ها می‌گوید غذا را حداقل 10 فوت بالای زمین و 4 فوت دورتر از هر تنه درخت آویزان کنند، یا از یک ظرف مقاوم خرس تأییدشده توسط کمیته Interagency Grizzly Bear استفاده کنند. راهنمایی پارک می‌گوید اسپری خرس زمانی مستقر شود که خرس شارژی حدود 60 فوت (18 متر) یا کمتر فاصله دارد.
اصل حیات وحشی Leave No Trace این را فراتر از سرزمین خرس تعمیم میدهد: حیوانات را از فاصله مشاهده کنید، هرگز آن‌ها را دنبال یا نزدیک نشوید، و غذا و زباله را به‌شکل ایمن ذخیره کنید. همان منبع همچنین توصیه میکند هرگز حیوانات وحشی را غذا ندهید، زیرا می‌تواند رفتار طبیعی آن‌ها را تغییر دهد و وابستگی به غذای انسانی ایجاد کند.
نسبت به بازدیدکنندگان دیگر محترم باشید
اصل نهایی Leave No Trace از خیمه‌زننده‌ها می‌خواهد صدا‌های طبیعی را برتری دهند، صدای بلند را اجتناب کنند، تسلیم دیگر کاربران مسیر شوند، و دورتر از مسیرها و دید دیگر بازدیدکنندگان خیمه‌زنی کنند. راهنمایی منتشرشده توسط پارک ملی Loch Lomond & The Trossachs حقوق دسترسی اسکاتلندی را به شرح‌های مشابه ارائه میدهد، خیمهزدن وحشی مسئولانه را به‌عنوان رفتاری که مشکلات برای مردم محلی و مدیران زمین را جلوگیری میکند، اموال و حیات وحشی را احترام می‌گذارد، و هنگام خیمه‌زنی نزدیک یک ساختمان اجازه مالک را می‌خواهد.
- قوانین قانونی خاص و قوانین پروانه برای مقصد خود را قبل از سفر بررسی کنید — آن‌ها بر حسب کشور و پارک متفاوت است.
- یک نقشه سفر نوشته‌شده را با کسی که در سفر نیست رها کنید.
- حداقل 200 فوت دورتر از منابع آب و بر روی زمین دوام‌آور مانند سنگ، شن و ماسه خیمه‌زنی کنید.
- تمام آب آشامیدنی را با جوش‌دهی، صاف‌کردن یا قرص‌های شیمیایی تصفیه کنید.
- زباله انسانی را در حفره‌ای 6–8 اینچ عمق بکنید، حداقل 200 فوت دورتر از آب، خیمه و مسیرها.
- جایی که امکان دارد از اجاق استفاده کنید نه آتش باز؛ محدودیت‌های آتش محلی را به‌سختی دنبال کنید.
- غذا را در یک ظرف مقاوم خرس ذخیره کنید یا براساس راهنمایی محلی آویزان کنید؛ فاصله ایمن از حیات وحشی را حفظ کنید.
- هر چیزی را که می‌آورید بیرون ببرید، شامل زباله و کاغذ توالت.
