امپراتوری عثمانی از یک امارت ترک کوچک که عثمان اول حدود سال 1299 تأسیس کرد، به قدرتی فراقاره‌ای تبدیل شد که در سراسر بالکان، خاورمیانه و شمال آفریقا امتداد داشت و در قرن شانزدهم تحت حکومت سلیمان قانونی به اوج قدرت خود رسید. شکست‌های نظامی از سال 1683 به بعد، بدهی‌های رو به افزایش و از دست دادن قلمروها منجر به حل آن در سال 1922 شد، پس از آن جمهوری ترکیه در سال 1923 اعلام شد.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
تاریخچه نشأت در آناتولی (1299–1453)
بر اساس History.com و National Geographic، دولت عثمانی حدود سال 1299 توسط عثمان اول، یک رهبر قبیله‌ای ترک در شمال‌غرب آناتولی تأسیس شد. National Geographic گزارش میدهد که در سال 1299 عثمان خود را رهبر عالی منطقه اعلام کرد و جنگ فتح علیه قلمروهای مجاور، از جمله سرزمین‌های تحت کنترل امپراتوری بیزانس را آغاز کرد.
نقطه عطف حاسمی در سال 1453 رخ داد، زمانی که نیروهای عثمانی تحت فرماندهی سلطان محمد دوم، قسطنطنیه را که پایتخت امپراتوری بیزانس بود فتح کردند، طبق گزارش History.com و National Geographic. این شهر که نام‌گذاری مجدد به استانبول شد، پایتخت جدید عثمانی شد و بر اساس National Geographic، یک مرکز اصلی برای تجارت بین اروپا و آسیا بود. از آنجا، کنترل عثمانی در سراسر بالکان، خاورمیانه و شمال آفریقا گسترش یافت.
اوج قدرت تحت سلاطین (1453–1683)
History.com بیان می‌کند که سلطان سلیم اول در سال 1517 سوریه، عربستان، فلسطین و مصر را فتح کرد، حکومت عثمانی را عمیقاً در جهان عربی تحدید کرد. پسرش، سلیمان اول - که به سلیمان قانونی معروف است - از 1520 تا 1566 حکومت کرد و هر دو History.com و National Geographic او را توصیف میکنند به عنوان رئیس بر بزرگ‌ترین حد قلمرو و قدرت امپراتوری.
National Geographic گزارش میدهد که در اوج خود امپراتوری از وین در شمال تا خلیج فارس در شرق، الجزایر در غرب و یمن در جنوب امتداد داشت، با کنترل بر مسیرهای تجاری سودآور که ثروت زیادی ایجاد می‌کردند. History.com اضافه می‌کند که این دوره شاهد پیشرفت‌های خوشنویسی، نقاشی، شاعری، نسیج، سفال و موسیقی، همراه با پیشرفت‌های علمی در ریاضیات، نجوم و پزشکی، از جمله توسعه ابزارهای جراحی بود.
دوره‌های کلیدی از تاریخ عثمانی
دوره
حاکمان/اشخاص
رویداد(های) کلیدی
نتیجه قلمروی
1299–1453
عثمان اول تا محمد دوم
تأسیس دولت؛ تصرف قسطنطنیه (1453)
گسترش از آناتولی به بالکان
1453–1683
محمد دوم، سلیم اول، سلیمان اول
فتح مصر، سوریه، عربستان در سال 1517؛ اوج تحت سلیمان (1520–1566)
از دست دادن تدریجی قلمرو و وابستگی مالی رو به افزایش به اروپا
1912–1923
محمد پنجم، محمد ششم؛ بعدها مصطفی کمال آتاتورک
جنگهای بالکان (1912–13)؛ جنگ جهانی اول (1914–18)؛ سلطنت لغو شد (1922)
حل امپراتوری؛ اعلام جمهوری ترکیه 29 اکتبر 1923
چرا امپراتوری کاهش یافت
مورخان و منابع بررسی شده سال 1683 را به عنوان نقطه عطف نام‌برده‌اند: طبق گزارش National Geographic، History.com و WorldAtlas، شکست حصار دوم وین برای عثمانیان پایان توسعه غربی را نشان می‌داد. از قرن هفدهم به بعد، امپراتوری کنترل قلمروی و قدرت اقتصادی را در برابر رقبای اروپایی از دست داد.
تمرکز‌زدایی: رهبران منطقه‌ای مالیات جمعآوری می‌کردند اما اغلب درآمد را برای خود نگاه می‌داشتند، که منابع موجود برای مدرن‌سازی را محدود می‌کرد، بر اساس WorldAtlas.
انکشاریه، که قبلاً یک فیلق نظامی نخبه بود، نسبت به اصلاح‌ها مقاوم شدند و در سال 1826 با خشونت منحل شدند، بر اساس WorldAtlas.
معاهده بالتا لیمان در سال 1838 به تاجران بریتانیایی امکان دسترسی تجاری مطلوب و نرخ مالیات کم را داد، بر اساس WorldAtlas.
بین 1854 و 1875 دولت عثمانی از بانک‌های اروپایی وام سنگینی گرفت؛ تا دهه 1870 بازپرداخت وام‌ها بیش از نیمی از درآمد سالانه را مصرف می‌کرد، بر اساس WorldAtlas.
جنبشهای ملیگرایانه منجر به از دست دادن قلمرو شدند: History.com استقلال یونان در 1830 و استقلال رومانی، صربستان و بلغاریا در 1878 را یادداشت می‌کند.
مرد بیمار اروپا
— تزار نیکلای اول روسیه، همانطور که WorldAtlas نقل می‌کند
WorldAtlas گزارش میدهد که تزار نیکلای اول روسیه این عبارت را در دهه 1850 برای توصیف تراجع تصورپذیر ناپذیری امپراتوری عثمانی استفاده کرد. در پاسخ به فشار داخلی و خارجی رو به افزایش، دولت عثمانی اصلاحات تنظیمات را در اواسط قرن نوزدهم پیگیری کرد، که بر اساس WorldAtlas، شامل متمرکز کردن اختیار از استانبول، توسعه حقوق برای رعایای غیرمسلمان، گسترش آموزش علمانی و مدرن‌سازی ارتش بود.
پایان امپراتوری و میراث آن
National Geographic گزارش میدهد که جنگهای بالکان 1912–1913 حدود یک سوم قلمروهای باقی‌مانده امپراتوری را هزینه کرد. عثمانیان سپس جنگ جهانی اول را متحد با آلمان و قوای مرکزی وارد کردند؛ بر اساس National Geographic، بیش از دو سوم نیروی نظامی عثمانی تلفات شدند و حدود 3 میلیون غیرنظامی در سال‌های جنگ درگذشتند، از جمله حدود 1.5 میلیون ارمنی. History.com این رویداد را نسل‌کشی ارمنی نامبرده و یادداشت می‌کند که دولت ترکیه در طول تاریخ این توصیف را مورد اختلاف قرار داده است.
هر سه منبع توافق دارند که سلطنت عثمانی به طور رسمی در سال 1922 توسط ملی‌گرایان ترک لغو شد. History.com اضافه می‌کند که جمهوری ترکیه در 29 اکتبر 1923 تحت حکومت مصطفی کمال آتاتورک اعلام شد، که نشان‌دهنده پایان قطعی بیش از شش قرن حکومت عثمانی است.
پرسش‌ها
امپراتوری عثمانی کی تأسیس شد و توسط چه کسی؟
بر اساس History.com و National Geographic، دولت عثمانی حدود سال 1299 توسط عثمان اول، یک رهبر قبیله‌ای ترک در شمال‌غرب آناتولی تأسیس شد.
امپراتوری عثمانی کی به اوج خود رسید؟
اوج امپراتوری عموماً در دوران حکومت سلیمان قانونی، از 1520 تا 1566 قرار میگیرد، زمانی که بر اساس National Geographic قلمروی عثمانی از وین تا خلیج فارس و از الجزایر تا یمن امتداد داشت.
WorldAtlas گزارش میدهد که عبارت توسط تزار نیکلای اول روسیه در دهه 1850 برای توصیف تراجع تصورپذیر امپراتوری، کاهش قلمرو و وابستگی اقتصادی رو به افزایش به قوای اروپایی ایجاد شد.
چه چیز باعث کاهش امپراتوری عثمانی شد؟
منابع به حصار ناکام وین در 1683، جمعآوری مالیات تمرکززداییشده، مقاومت در برابر اصلاحات توسط فیلق انکشاریه، شرایط تجاری نامطلوب تحت معاهده بالتا لیمان در 1838، بدهی خارجی سنگین در دهههای 1850–1870 و از دست دادن قلمرو در برابر جنبشهای استقلال ملیگرایانه در بالکان اشاره میکنند.
امپراتوری عثمانی کی و چگونه پایان یافت؟
سلطنت عثمانی در سال 1922 پس از شکست در جنگ جهانی اول و جنگهای بالکان به طور رسمی لغو شد؛ سپس جمهوری ترکیه در 29 اکتبر 1923 تحت حکومت مصطفی کمال آتاتورک اعلام شد، بر اساس History.com.
خیلی قبل از استعمار اروپایی، قاره افریقا خانه ایالت‌های قدرتمندی بود که اهرام ساختند، اقتصاد طلا و نمک را در سراسر صحرای بزرگ اداره کردند، و شهرهایی از سنگ منقوش ساختند. این فهرست هفت پادشاهی باستان افریقایی را به ترتیب گسترش سیاسی، اقتصادی یا معماری‌شان رتبه‌بندی می‌کند، بر اساس تاریخ‌ها و ارقام از مورخین، یونسکو و سوابق موزه‌ها.
اینترنت به عنوان یک شبکه تحقیقاتی دفاعی آمریکایی به نام ARPANET در سال ۱۹۶۹ آغاز شد و دو دهه بعد از طریق پیشنهادی در سال ۱۹۸۹ در CERN به World Wide Web تبدیل شد. امروزه تقریباً ۶ میلیارد نفر - حدود سه‌چهارم جمعیت جهان - از اینترنت استفاده میکنند، بر اساس اتحادیه تلکمیونیکیشن بین‌المللی سازمان ملل (ITU).
باستان‌شناسان از دو روش گسترده استفاده میکنند: تاریخ‌گذاری نسبی، که اكتشافات را بر اساس لایه یا سبک مرتب می‌کند بدون اینکه سالی را بیان کند، و تاریخ‌گذاری مطلق (علمی)، که از تغییرات فیزیکی یا شیمیایی — مانند فروپاشی کربن-۱۴، الگوهای حلقه درختی یا فروپاشی پتاسیم-آرگون — برای تخمین محدوده سنی بر اساس تقویم استفاده می‌کند. اکثر محل‌های کاوش شده با ترکیب چندین روش به جای تکیه بر یک روش تاریخ‌گذاری می‌شوند.
روم باستان امور خود را از طریق منصبداران انتخاب شده، شورای سنا از مقامات سابق و جمعیات عمومی برای تقریباً پنج قرن اداره کرد تا این که قدرت در دست یک امپراطور واحد از 27 قبل از میلاد متمرکز شد. نظام اجتماعی سختگیرانه آن، قانون آن و زبان لاتین به شکل گیری نهادهای اروپایی و غربی گسترده تر برای مدت طولانی پس از سقوط خود امپراطوری ادامه یافت.
