Naukowcy opisują 'superhabitalne' światy, które mogą przewyższyć Ziemię pod względem zdatności do życia

Co czyni świat 'superhabitalnym'

W 2020 roku zespół kierowany przez Dirka Schulze-Makucha z Washington State University, wraz z René Hellerem z Max Planck Institute for Solar System Research i Edwardem Guinanem z Villanova University, zaproponował kryteria tego, co nazwali planetami superhabitalnymi — światami, które teoretycznie mogłyby wspierać obfitsze i dłuższe życie niż Ziemia, zgodnie ze streszczeniem badania opublikowanego w czasopiśmie Astrobiology, jak doniosła witryna naukowa EarthSky.

EarthSky doniosła, że idealna planeta superhabitalna byłaby starsza od Ziemi w przedziale 5 do 8 miliardów lat, około 10% większa w średnicy i około 1,5 raza masywniejsza od Ziemi, ze średnią temperaturą globalną około 8 stopni Fahrenheita wyższą i bardziej wilgotną powierzchnią niż Ziemia. Taka planeta krążyłaby również wokół gwiazdy typu K, która może świecić stabilnie przez 20 do 70 miliardów lat — znacznie dłużej niż około 10-miliardowy wiek Słońca — dając życiu więcej czasu na ewolucję, powiedziała EarthSky.

24 kandydatów, żaden nie potwierdzony

Przeszukując ponad 4000 znanych egzoplanet położonych w strefach mieszkalnych swoich gwiazd, badacze wybrali 24 kandydatów, którzy najbliżej spełniali kryteria superhabitabilności, w tym Kepler-69c i Kepler-186f, doniosła EarthSky. Żaden z 24 nie spełnił każdego kryterium, a autorzy badania powiedzieli, że opisane warunki w znacznej mierze pozostają niemożliwe do sprawdzenia przy użyciu obecnych narzędzi obserwacyjnych, zgodnie z relacją EarthSky. EarthSky cytowała Schulze-Makucha, który powiedział, że ludzie mają na Ziemi dużą liczbę złożonych i różnorodnych form życia, ale to nie oznacza, że Ziemia ma najlepsze ze wszystkiego.

Nowsze badania wskazują na chłodniejsze systemy gwiazd typu K

Nowsze badanie Ivy Vilović z Technical University of Berlin i René Hellera z Max Planck Institute for Solar System Research modelowało planety krążące wokół gwiazd pośredniego typu K, zgodnie z biuletynem naukowym Centauri Dreams. Badanie wykazało, że planeta otrzymująca około 80% światła słonecznego, które Ziemia otrzymuje od Słońca — położona między wewnętrzną krawędzią a środkiem strefy mieszkalnej swojej gwiazdy — mogłaby utrzymywać stabilną temperaturę powierzchni, wymagając znacznie mniej atmosferycznego dwutlenku węgla niż planeta krążąca w środku strefy mieszkalnej gwiazdy podobnej do Słońca, doniosła Centauri Dreams.

Centauri Dreams powiedziała, że modelowana atmosfera takiego świata zawierałaby więcej tlenu (25% wobec 21% na Ziemi) wraz z wyższym metanem i tlenkiem azotu związanym z aktywnością mikrobiologiczną, i że planeta wciąż potrzebowałaby tektoniki płyt i silnego pola magnetycznego, aby pozostać mieszkalna, z temperaturą powierzchni około 5 stopni Celsjusza wyższą niż dzisiejsza Ziemia.

France 24 doniosła, że badacze symulujący warunki wokół gwiazd typu K opisali hipotetyczne światy z lepszą pogodą, gładszym terenem, obfitą płynącą wodą i obfitym życiem roślinnymi i zwierzęcym; organizacja również powiedziała, że niektóre liście roślin rosły szybciej pod światłem symulującym gwiazdę typu K niż pod światłem Słońca.

Dlaczego te światy pozostają niedostępne

Gwiazdy typu K nie są rzadkie: Centauri Dreams doniosła, że około 1000 z nich istnieje w promieniu 100 lat świetlnych od Ziemi. Ale potwierdzenie, czy jakakolwiek planeta je okrążająca jest naprawdę superhabitalna — a co dopiero zamieszkana — jest znacznie poza obecne możliwości. Centauri Dreams doniosła, że wykrycie sparowanego biosygnału tlenu i metanu za pomocą James Webb Space Telescope wymagałoby około 150 tranzytów, czyli około 43 lat obserwacji, dla planety wokół gwiazdy typu K, w porównaniu z około 1700 tranzytami — prawie 1700 lat — dla planety podobnej do Ziemi krążącej wokół gwiazdy podobnej do Słońca.

France 24 podsumowała praktyczny wniosek z relacji: światy opisywane jako potencjalnie lepiej dostosowane do życia znajdują się poza Układem Słonecznym, umieszczając je poza zasięgiem wszelkich obecnych lub przewidywalnych statków kosmicznych.