Który U-boot znaleziono u wybrzeża Devonu?

Wrak został zidentyfikowany jako U-672, niemiecki okręt podwodny typu VIIC, który zatonął 18 lipca 1944 roku.

Dlaczego zajęło 82 lata znalezienie U-672?

Historyk U-bootów Axel Niestlé mówi, że błąd biurowy w dokumentach z czasów wojny zarejestrował miejsce zatopienia około 46 mil (74 km) od miejsca, w którym faktycznie się to stało, co wprowadzało w błąd wcześniejsze poszukiwania.

Zespół nurkowania głębokowodennego z siedzibą w Portland po raz pierwszy zauważył go w sierpniu 2026 roku, a grupa nurków z Plymouth Gasperados pod kierownictwem Doma Robinsona potwierdziła jego tożsamość z pomocą historyka Axela Niestlé.

Co się stało z załogą U-672?

Wszyscy 52 członkowie załogi przeżyli zatopienie. Uratowali się na tratewach ratunkowych, następnego dnia uratowali je samoloty i statki brytyjskie, a następnie przewieziono ich do obozu dla jeńców wojennych.

Brytyjska fregata HMS Balfour zaatakowała i poważnie uszkodzila okręt podwodny w Kanale La Manche na północ od Guernsey 18 lipca 1944 roku, po czym jego dowódca wydał rozkaz jego zatopienia.

Ten język jest tłumaczony maszynowo i nie został zweryfikowany przez człowieka.

Historia · Wiadomość

Niemiecki okręt podwodny U-672 z czasów II wojny światowej znaleziony u wybrzeża Devonu 82 lata po zatonięciu

Opublikowano: 22 października 2026 04:44 UTC

W skrócie

Nurkowie zidentyfikowali wrak niemieckiego okrętu podwodnego U-672, który zatonął w Kanale La Manche 18 lipca 1944 roku, leżący mniej więcej 20 mil od Salcombe, Devon. Niemiecki historyk U-bootów mówi, że błąd w dokumentach z czasów wojny umieścił miejsce zatopienia około 46 mil od jego rzeczywistego położenia, co wyjaśnia, dlaczego wrak pozostał nieodnaleziony przez 82 lata.

Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał

Zespół brytyjskich nurków potwierdził tożsamość niemieckiego okrętu podwodnego typu VIIC U-672 spoczywającego na dnie morskim około 20 mil (32 km) od Salcombe, Devon, na głębokości około 70 metrów (230 stóp). Statek zatonął 18 lipca 1944 roku po ataku brytyjskim podczas drugiej wojny światowej, a jego dokładne położenie pozostawało niezarejestrowane przez 82 lata.

Jak zidentyfikowano wrak

Wrak po raz pierwszy zauważono w sierpniu 2026 roku przez zespół nurkowania głębokowodennego z siedzibą w Portland. Grupa nurków z Plymouth Gasperados, kierowana przez Doma Robinsona, 55 lat, następnie zeszła na miejsce, aby potwierdzić, co to jest. Przed nurkowaniem uważano, że wrak to zatopiony żaglowiec z czasów Pierwszej wojny światowej.

Zespół Robinsona zidentyfikował charakterystyczne cechy, w tym system sznorekla i kształt kopuły, które wskazywały na U-boota typu VIIC, a nie na starszy wrak żaglowca. Niemiecki historyk U-bootów Axel Niestlé, który wspomógł zespół, następnie połączył znalezisko z U-672.

Błąd biurowy będący przyczyną dziesięcioleci zamieszania

Według Niestlé, rejestrowane w dokumentach z czasów wojny miejsce utraty okrętu podwodnego było około 46 mil (74 km) od miejsca, w którym faktycznie zatonął. Przypisał rozróżnienie «błędowi biurowemu w dokumentach», co oznaczało, że wcześniejsze poszukiwania U-672, w tym wcześniejsze próby samego zespołu Robinsona, przeprowadzono na złym odcinku dna morskiego.

Z powodu błędu biurowego w dokumentach zarejestrowana pozycja była około 46 mil (74 km) od rzeczywistej pozycji.

— Axel Niestlé, niemiecki historyk U-bootów

Co się stało z U-672 w 1944 roku

U-672 był niemieckim okrętem podwodnym typu VIIC wprowadzonym do służby 6 kwietnia 1943 roku w stoczni Howaldtswerke w Hamburgu pod dowództwem Oberleutnanta zur See Ulfa Lawaetza. Służył w 5. Flotylli U-bootów, a później w 6. Flotylli U-bootów, wykonując cztery patrole bojowe bez zarejestrowania jakichkolwiek potwierdzonych zatonięć jednostek alianckich.

18 lipca 1944 roku brytyjska fregata HMS Balfour zaatakowała i poważnie uszkodzila U-672 w Kanale La Manche, na północ od Guernsey. Gdy okręt podwodny szybciej bierze wodę niż załoga mogła ją wypompować, Lawaetz wydał rozkaz wejścia na powierzchnię po zmroku i kazał go zatopić.

Wszystkich 52 członków załogi uratowano na tratewach ratunkowych i uratowali następnego dnia samoloty i statki brytyjskie, zanim zostali przewiezieni do obozu dla jeńców wojennych. Lawaetz przeżył wojnę.

Zapis względem rzeczywistości

Dokument z czasów wojny kontra odkrycie z 2026 roku
Szczegół	Dokument z czasów wojny	Odkrycie z 2026 roku
Zgłaszane położenie	Około 46 mil (74 km) od rzeczywistego miejsca, według Niestlé	Potwierdzone u Salcombe, Devon
Głębokość wraku	Nie zweryfikowano w tamtym czasie	Około 70 metrów (230 stóp)
Przedpoładana tożsamość przed nurkowaniem	Niezidentyfikowana / uważano za żaglowiec z czasów Pierwszej wojny światowej	Potwierdzona jako U-672 poprzez cechy sznorekla i kopuły
Losy załogi	52 członków załogi nie uwzględnieni w publicznym zapisie o miejscu	Wszyscy 52 przeżyli i stali się jeńcami wojennymi

Pytania

Który U-boot znaleziono u wybrzeża Devonu?: Wrak został zidentyfikowany jako U-672, niemiecki okręt podwodny typu VIIC, który zatonął 18 lipca 1944 roku.
Dlaczego zajęło 82 lata znalezienie U-672?: Historyk U-bootów Axel Niestlé mówi, że błąd biurowy w dokumentach z czasów wojny zarejestrował miejsce zatopienia około 46 mil (74 km) od miejsca, w którym faktycznie się to stało, co wprowadzało w błąd wcześniejsze poszukiwania.
Kto znalazł wrak?: Zespół nurkowania głębokowodennego z siedzibą w Portland po raz pierwszy zauważył go w sierpniu 2026 roku, a grupa nurków z Plymouth Gasperados pod kierownictwem Doma Robinsona potwierdziła jego tożsamość z pomocą historyka Axela Niestlé.
Co się stało z załogą U-672?: Wszyscy 52 członkowie załogi przeżyli zatopienie. Uratowali się na tratewach ratunkowych, następnego dnia uratowali je samoloty i statki brytyjskie, a następnie przewieziono ich do obozu dla jeńców wojennych.
Jak zatonął U-672?: Brytyjska fregata HMS Balfour zaatakowała i poważnie uszkodzila okręt podwodny w Kanale La Manche na północ od Guernsey 18 lipca 1944 roku, po czym jego dowódca wydał rozkaz jego zatopienia.

Źródła

Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy

Powiązane

HistoriaPoradnik22 października 2026 04:17 UTC
Przewodnik dla początkujących po historii i kulturze Wikingów
Era Wikingów trwała od najazdu na Lindisfarne w 793 roku do Bitwy pod Stamford Bridge w 1066 roku, kiedy skandynawscy żeglarze dokonywali najazdów, handlowali i osiedlali się od Nowej Fundlandii po świat bizantyjski. Ten przewodnik wykorzystuje źródła muzealnych i archeologicznych, aby poprowadzić początkujących przez oś czasu, strukturę społeczną, religię, runy, statki i powszechne mity.
HistoriaArtykuł21 października 2026 20:11 UTC
Średniowieczne europejskie zamki: pochodzenie, architektura i trwałe dziedzictwo
Średniowieczne zamki były ufortyfikowanymi rezydencjami, które łączyły obronę militarną, mieszkalnictwo szlacheckie i administrację lokalną, pojawiając się po upadku Cesarstwa Karolińskiego w IX-X wieku i rozprzestrzeniając się szybko po Podboju normanńskim 1066 roku. Ich konstrukcja ewoluowała od struktur ziemnych i drewnianych typu mota i bailey do kamiennych donżonów i wielościennych fortec koncentrycznych, zanim artyleria prochowa uczyniła je militarnie przestarzałymi do XVI wieku.
HistoriaWiadomość21 października 2026 08:57 UTC
Odkrycie egipskiego gospodarza prowadzi do fragmentów gigantycznej statuy Ramzesa II w Delcie Nilu
Egipski gospodarz, który zauważył wygrawerowany blok kamienny na swojej ziemi w wiosce Behbeit El-Hagar, wyzwolił ratownicze wykopaliska, które odkryły fragmenty dwóch kolosalnych statui królewskich powiązanych z faraonem Ramzesem II. Sam głowica jednej statuy mierzy 1,60 metra, co sugeruje, że oryginalny pomnik miał wysokość około 8,5 metra.
HistoriaArtykuł21 października 2026 05:07 UTC
Starożytna Grecja: miasta-państwa, demokracja i spuścizna, która wciąż kształtuje Zachód
Starożytna Grecja była cywilizacją śródziemnomorską niezależnych miast-państw — wśród nich Ateny i Sparta — która rozkwitała w przybliżeniu od XII wieku p.n.e. do czasu, gdy Rzym pochłonął ostatnie królestwa hellenistyczne w 31 roku p.n.e. Wyprodukowała pierwszą zarejestrowaną w historii demokrację świata starożytnego, tradycje filozoficzne Sokratesa, Platona i Arystotelesa, oraz zabytki, takie jak Partenon, które historycy opisują jako fundamentalne dla późniejszej zachodniej kultury, rządów i nauki.