Historia · Wiadomość
Odkrycie egipskiego gospodarza prowadzi do fragmentów gigantycznej statuy Ramzesa II w Delcie Nilu
Opublikowano:

W skrócie
Egipski gospodarz, który zauważył wygrawerowany blok kamienny na swojej ziemi w wiosce Behbeit El-Hagar, wyzwolił ratownicze wykopaliska, które odkryły fragmenty dwóch kolosalnych statui królewskich powiązanych z faraonem Ramzesem II. Sam głowica jednej statuy mierzy 1,60 metra, co sugeruje, że oryginalny pomnik miał wysokość około 8,5 metra.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Gospodarz pracujący na swojej ziemi w wiosce Behbeit El-Hagar w gubernatorstwie Gharbia w Delcie Nilu natrafia na wygrawerowany blok kamienny i zgłosił go władzom lokalnych starożytności, zgodnie z oświadczeniem Ministerstwa Turystyki i Starożytności Egiptu i wieloma mediami, które relacjonowały ogłoszenie. Raport skłonił Najwyższą Radę Starożytności (SCA) do wysłania wyspecjalizowanego zespołu do ratowniczych wykopalisk na terenie.
Gospodarz, zidentyfikowany w raportach jako Khaled El-Shahat Khalil (znany również jako Khaled Khalil), znalazł kamień podczas uprawy ogórków na swojej posesji, zgodnie z Euronews i podsumowaniem Yahoo News ze stwierdzenia ministerstwa. Behbeit El-Hagar jest już znany archeolodzy jako miejsce położenia ruin starożytnej świątyni poświęconej bogini Izydie.
Co odkryto
Zespół wykopalisk odzyskał fragmenty dwóch monumentalnych statui królewskich oraz wygrawerowany blok granitowy, zgodnie z Euronews, HeritageDaily i Archaeology Wiki, wszystkie cytujące ustalenia SCA.
- Kolosalna głowica mierząca około 1,60 metra, przedstawiająca faraona noszącego pszent, podwójną koronę reprezentującą Górny i Dolny Egipt. Jego tylny filar nosi imię Horusa faraona.
- Drugi fragment statuy o długości około 2,40 metra, z dobrze zachowanymi cechami twarzy i nemes, pasiastym królewskim nakryciem głowy. Brakuje mu nóg i podstawy.
- Różowy blok granitu o długości około 1,30 metra, wygrawerowany hieroglifami, w tym królewskimi tytułami "Nesu-Bity" (Król Górnego i Dolnego Egiptu) i "Sa Ra" (Syn Ra).
Na podstawie proporcji głowy, Hisham El-Leithy, sekretarz generalny Najwyższej Rady Starożytności, oszacował, że kompletna pierwsza statua pierwotnie mierzyła około 8,5 metra wzrostu, włączając bazę, zgodnie z Euronews i HeritageDaily. Archeolodzy uważają, że drugi bezzłowy fragment może również przedstawiać Ramzesa II, chociaż nie zostało to potwierdzone.
Miejsce i tło historyczne
Behbeit El-Hagar jest najbardziej znany ze szczątków świątyni Izydzie; HeritageDaily stwierdza, że zachowane szczątki pochodzą głównie z Okresu Późnego i ery Ptolemeuszów, podczas gdy Archaeology Wiki łączy kult Izydzie na terenie z Starym Królestwem i opisuje monumentalną świątynię datowaną na 30. dinastię. Obecność statui powiązanych z Ramzesem II, który panował około trzynaście wieków wcześniej podczas 19. dinastii, rodzi pytania o wcześniejsze fazy aktywności na tym terenie, które badacze nie do końca wyjaśnili.
Ramzes II panował przez ponad sześć dekad, od około 1279 do 1213 roku p.n.e., i jest znany z rozbudowy projektów budowlanych w całym Egipcie i Nubii, zgodnie z podsumowaniem HeritageDaily tego okresu.
Odpowiedź i uznanie
Egipski minister turystyki i starożytności Sherif Fathy pochwalił gospodarza za zgłoszenie znaleziska zamiast ukrycia lub sprzedaży go, zgodnie z HeritageDaily i Yahoo News. Khalil i jego żona otrzymali certyfikaty uznania, zgodnie z Yahoo News i Euronews; Euronews dodatkowo doniosła, że władze zaoferowały małżeństwu sponsorowaną pielgrzymkę Umrah do Mekki, a gospodarz poprosił gubernatora Gharbia o pomoc w finansowaniu ambulansu dla wioski.
Oświadczenie ministerstwa, przekazane przez Euronews i HeritageDaily, przedstawiało przypadek jako przykład współpracy społeczności w ochronie dziedzictwa archeologicznego. Żaden z przejrzanych źródeł nie ujawnił konkretnej kwoty nagród finansowych.
Co pozostaje nieznane
Archeolodzy nie potwierdzili jeszcze, czy drugi fragment statui przedstawia Ramzesa II czy innego władcę, a dokładny pierwotny kontekst statui na terenie w inny sposób związanym ze świątynią Izydzie nie został ustalony. Wykopaliska trwały w momencie przeglądu raportów, a data ukończenia nie została podana.
Pytania
- Kto znalazł fragmenty statuy Ramzesa II?
- Gospodarz zidentyfikowany jako Khaled El-Shahat Khalil znalazł wygrawerowany blok kamienny na swojej ziemi w Behbeit El-Hagar i zgłosił go egipskim władzom starożytności, zgodnie z Ministertwem Turystyki i Starożytności.
- Gdzie dokonano odkrycia?
- Odkrycie dokonano w wiosce Behbeit El-Hagar w gubernatorstwie Gharbia w Delcie Nilu Egiptu, na terenie znanym również ze szczątków starożytnej świątyni Izydzie.
- Jaki był pierwotnie rozmiar statuy?
- Na podstawie zachowanej głowy mierzącej około 1,60 metra, Najwyższa Rada Starożytności szacuje, że kompletna statua pierwotnie mierzyła około 8,5 metra wzrostu, włączając bazę.
- Czy druga statua również Ramzes II?
- Archeolodzy uważają, że może przedstawiać Ramzesa II na podstawie jego nakrycia głowy nemes i cech twarzy, ale nie zostało to potwierdzone.
- Jak nagrodzono gospodarza?
- Egipski minister turystyki pochwalił gospodarza i jego żonę, którzy otrzymali certyfikaty uznania; Euronews dodatkowo doniosła, że zaproponowano im sponsorowaną pielgrzymkę Umrah do Mekki.
Jak opowiada to świat
- FrancuskiMedia французкojęzyczne (Euronews) przedstawiały historię z perspektywy zainteresowania człowieka - gospodarza uprawiającego ogórki, który natrafił na królewskie starożytności, podkreślając wdzięczność ministerstwa i nagrodę w postaci pielgrzymki.
Źródła
- Euronews (French) — Un cultivateur de concombres égyptien aide à retrouver des fragments géants de statue de Ramsès II
- Archaeology Wiki — New Archaeological Discoveries at Behbeit El-Hagar
- HeritageDaily — Archaeologists uncover colossal statues of Ramses II in Egypt
- Yahoo News — Backyard find: Egyptian farmer unearths statue fragments believed to depict Ramesses II
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Powiązane

HistoriaArtykuł
Starożytna Grecja: miasta-państwa, demokracja i spuścizna, która wciąż kształtuje Zachód
Starożytna Grecja była cywilizacją śródziemnomorską niezależnych miast-państw — wśród nich Ateny i Sparta — która rozkwitała w przybliżeniu od XII wieku p.n.e. do czasu, gdy Rzym pochłonął ostatnie królestwa hellenistyczne w 31 roku p.n.e. Wyprodukowała pierwszą zarejestrowaną w historii demokrację świata starożytnego, tradycje filozoficzne Sokratesa, Platona i Arystotelesa, oraz zabytki, takie jak Partenon, które historycy opisują jako fundamentalne dla późniejszej zachodniej kultury, rządów i nauki.
HistoriaArtykuł
Starożytny Rzym: Rząd i prawo: Jak kształtowały współczesne systemy
Starożytny Rzym budował rząd z wybranych konsulów, Senatu i zgromadzeń ludowych, a także system prawa od Dwunastu Tablic do Corpus Juris Civilis Justyniana. Wiele współczesnych idei o systemie kontroli i równowagi, pisanym prawie i terminologii prawnej pochodzi bezpośrednio z tych rzymskich instytucji.

HistoriaArtykuł
Tajemnica Amelii Earhart: Ekspedycja na Nikumaroro wyklucza teorię "obiektu Taraia"
Ekspedycja zorganizowana przez Uniwersytet Purdue, Fundację Badań Purdue i Instytut Dziedzictwa Archeologicznego doszła do wniosku, że tak zwany Obiekt Taraia — anomalia w lagunie, którą wielu miało nadzieję znaleźć w szczątkach rozbiego się samolotu Lockheed Electra Amelii Earhart — to skupisko dużych drzew, a nie szczątki samolotu. Zespół nie znalazł ostatecznych dowodów na obecność samolotu, ale stwierdza, że szersza hipoteza «rozbitków» nie została obalona i poszukiwania będą kontynuowane.

HistoriaArtykuł
Renesans: jak sztuka, nauka i nowe idee przemieniły Europę, 1400–1600
Renesans był okresem odnowionego zainteresowania klasyczną nauką grecką i rzymską, która rozpoczęła się we Florencji w XIV wieku i przeformowała sztukę europejską, naukę i myślenie do lat 1600. Wprowadził techniki takie jak perspektywa matematyczna i malarstwo olejne, zainspirował filozofię humanizmu i przygotował grunt pod późniejszą rewolucję naukową.