نحوه درجه‌بندی و نمایش نتایج توسط موتورهای جستجویی مانند گوگل و بینگ

هر بار که کسی یک پرس‌وجو را در گوگل یا بینگ تایپ می‌کند، دو کار جداگانه در پس‌زمینه اتفاق می‌افتد. اولاً، موتور باید قبلاً صفحات مرتبط را یافته و یک کپی از آن‌ها را ذخیره کرده باشد. ثانیاً، باید در کسری از ثانیه تصمیم بگیرد که کدام یک از آن صفحات ذخیره‌شده را ابتدا نمایش دهد. هر دو شرکت توضیحات رسمی، اگرچه ناقص، در مورد نحوه عملکرد این سیستم منتشر می‌کنند.

یافتن صفحات: خزش و نمایه‌سازی

مایکروسافت فرایند بینگ را در سه مرحله توصیف می‌کند. "Bingbot" به‌طور مداوم میلیارد‌ها نشانی وب را خزش می‌کند، اولویت را برای صفحاتی که هنوز نمایه‌سازی نشده‌اند یا صفحاتی که ظاهراً تغییر کرده‌اند قرار می‌دهد. صفحاتی که یافت می‌شوند سپس به نمایه بینگ اضافه می‌شوند، جایی که الگوریتم‌ها محتوای آن‌ها را تحلیل می‌کنند پیش از آن‌که آن‌ها واجد شرایط برای ظاهر شدن در نتایج باشند. تنها در مرحله سوم است که سیستم درجه‌بندی بینگ پرس‌وجوی کاربر را با محتویات قبلاً نمایه‌سازی‌شده مطابقت می‌دهد، طبق اسناد پشتیبانی مایکروسافت.

اسناد درجه‌بندی خود گوگل خزش و نمایه‌سازی را به همان روش گام‌به‌گام توصیف نمی‌کند، اما بیان می‌کند که سیستم‌های درجه‌بندی آن "صدها میلیارد صفحه وب" که قبلاً در نمایه آن وجود دارند را ارزیابی می‌کنند تا مرتبط‌ترین آن‌ها را برای یک جستجوی معین پیدا کنند، و درجه‌بندی عمدتاً صفحه‌به‌صفحه انجام می‌شود نه سایت‌به‌سایت.

سیگنال‌هایی که ترتیب را تعیین می‌کنند

صفحه رسمی گوگل "نحوه کار جستجو" سیگنال‌های درجه‌بندی آن را در پنج دسته گروه‌بندی می‌کند: معنای پرس‌وجو، ارتباط محتوای صفحه، کیفیت آن محتوا، قابل‌استفاده بودن صفحه، و زمینه مانند مکان جستجوکننده، زبان و تنظیمات. در مورد معنا، گوگل می‌گوید که یک سیستم درک زبان که بیش از پنج سال طی آن ساخته شده است نتایج را بیش از 30 درصد از جستجوها در میان زبان‌ها بهبود داده است. برای کیفیت، گوگل به سایت‌های برجسته دیگری اشاره می‌کند که به یک صفحه پیوند می‌دهند یا از آن یاد می‌برند به‌عنوان یک نشانگر از قابل‌اعتماد بودن.

اسناد جداگانه جستجوی مرکزی گوگل سیستم‌های مشخصی که این کار را انجام می‌دهند را نام می‌برند، از جمله تحلیل پیوند سبک PageRank، سیستم‌های RankBrain و مطابقت عصبی برای تفسیر مفاهیم، یک سیستم درجه‌بندی مقاطع که می‌تواند بخش‌های فردی یک صفحه را درجه‌بندی کند، و SpamBrain، که برای تشخیص محتوا و رفتاری که خلاف سیاست‌های اسپم گوگل است استفاده می‌شود. اسناد مرتبط یادآوری می‌کند که داشتن برخی سیگنال‌های قوی در سطح سایت "به معنای این نیست که تمام محتوا از یک سایت همیشه با رتبه بالا درجه‌بندی خواهد شد."

مایکروسافت پارامترهای درجه‌بندی بینگ را به ترتیب اهمیت فهرست می‌کند: ارتباط با قصد پرس‌وجو (از جمله تشخیص مترادف‌ها)، کیفیت و قابل‌اعتماد بودن محتوا، مشارکت کاربر که از طریق میزان کلیک و مدت زمان صرف‌شده بر روی یک نتیجه اندازه‌گیری می‌شود، تازگی اطلاعات، تطابق محل و زبان، و سرعت بارگذاری صفحه.

فراتر از فهرست پیوند‌ها

اسناد مایکروسافت می‌گویند که بینگ بیش‌تر از "لینک‌های آبی" ساده را نمایش می‌دهد: پاسخ‌های مستقیم به سؤالات واقعی، عمودی‌های تصویر و ویدیو، نتایج اخبار منتخب‌شده، راهنمای خرید، و نتایج محلی مبتنی‌بر نقشه. شرکت بیان می‌کند که درجه‌بندی یا حذف محتوای مرتبط با بهره‌برداری از کودکان، نقض حق‌های نویسندگی، اسپم و تصاویر حمیمی غیرقانونی را انجام می‌دهد، و گزارش‌های شفافیتی در مورد این درخواست‌های حذف را منتشر می‌کند.

در گوگل، قالب صفحه نتایج خود در حال تغییر است. با استناد به داده‌های Similarweb، TechCrunch گزارش کرد که خلاصه‌های هوش مصنوعی گوگل — خلاصه‌های تولید‌شده توسط هوش مصنوعی که در بالای فهرست نتایج سنتی ظاهر می‌شوند — از ظاهر‌شدن در تقریباً 15 درصد جستجوها به حدود 43 درصد در طول یک سال تا منتصف سال 2026 رشد کرد. همان گزارش گفت بازدید‌ها از ویژگی "AI Mode" محاوره‌ای گوگل از 126 میلیون در ژوئن 2025 به 279 میلیون تا می 2026 افزایش یافت، در حالی که اشاره می‌کند کاربران به طور فزاینده‌ای زمان بیشتری را برای خواندن پاسخ‌های تولید‌شده توسط هوش مصنوعی در صفحه نتایج خود قضا می‌کنند نه اینکه برای رفتن به سایت‌های خارجی کلیک کنند.

این برای هر کسی که نتایج را می‌خواند به‌چه معناست

هیچ یک از شرکت‌ها وزن ریاضی دقیق را که برای هر عامل درجه‌بندی می‌دهند فاش نمی‌کند، و هر دو سیستم‌های خود را به‌عنوان ترکیبی از بسیاری سیگنال‌های خودکار توصیف می‌کنند نه فرمولی واحد. مایکروسافت درجه‌بندی بینگ را با یادگیری ماشین ساخته شده توصیف می‌کند که تا حدی بر روی نمونه‌های قضاوت‌شده توسط انسان از نتایج ایده‌آل آموزش داده شده است. گوگل ترکیب قابل‌مقایسه‌ای از سیستم‌های خودکار را توصیف می‌کند، برخی به‌طور مداوم اجرا می‌شوند و برخی دیگر، مانند "بروزرسانی‌های اساسی" دوره‌ای، به‌عنوان رویدادهای جداگانه اجرا می‌شوند، طبق اسناد جستجوی مرکزی آن.