چگونه یک مقالۀ آکادمیک موثر را ساختار بندی و بنویسیم: راهنمای گام به گام

مقالات آکادمیک بر اساس ساختار به اندازه محتوا ارزیابی می شوند. راهنمایی برای نوشتاری که توسط مراکز نوشتاری دانشگاهی منتشر شده است بر همان معماری اساسی همگرا می شود: مقدمه ای که یک تز را تعیین می کند، پاراگراف های متن که هر کدام یک ایده را با شواهد پیش برده و نتیجه ای که استدلال را تلفیق بجای تکرار می کند. مراحل زیر از آن مدل پیروی می کنند، همانطور که توسط آزمایشگاه نوشتاری آنلاین پردیو (OWL) و مرکز نوشتاری دانشگاه نورث کارولینا (UNC) مستند شده است.

مرحلۀ 1: یک تز ایجاد کنید قبل از شروع نوشتاری

بر اساس Purdue OWL، یک مقالۀ جدلی مستلزم بررسی یک موضوع، جمع آوری و ارزیابی شواهد و ایجاد یک موقعیت درباره آن به طریقه ای مختصر است. عبارت تز — جملۀ یا دو جملۀ ای که آن موقعیت را بیان می کند — باید در پاراگراف افتتاحی ظاهر شود و باید واضح، مختصر و به درستی به دامنۀ تکلیف محدود شود، همانطور که Purdue OWL اظهار می کند.

مرحلۀ 2: مقدمه را سازماندهی کنید

راهنمای Purdue OWL درباره مقالات جدلی مقدمه را به عنوان مکانی برای ایجاد متن توصیف می کند، با بررسی کلی موضوع، توضیح اینکه چرا موضوع برای خوانندگان اهمیت دارد، و ارائۀ تز.

مرحلۀ 3: پاراگراف های متن را با استفاده از ساختار TTEB بنویسیم

راهنمای Purdue OWL درباره پاراگراف های متن چهار عنصر را نام می برد که هر پاراگراف باید شامل آنها باشد، مختصر شدۀ TTEB: جملۀ انتقال (Transition) که از پاراگراف قبلی پیوند می کند برای خواندن هموار؛ جملۀ موضوع (Topic sentence) که نقطۀ اصلی پاراگراف را بیان می کند؛ شواهد و تحلیل (Evidence) که از آن نقطه حمایت می کند؛ و جملۀ خلاصه ای موجز (Brief wrap-up)، همچنین ضمانتی (warrant) نامیده می شود، توضیح می دهد که چگونه شواهد تز را حمایت می کند.

هر پاراگراف باید به یک ایدۀ کلی محدود شود تا بحث واضح و هدفدار بماند، و هر پاراگراف باید به طور منطقی به تزی که در مقدمه بیان شده است برگردد، همانطور که Purdue OWL اظهار می کند. منابع همچنین توصیه می کند که مقالۀ را از اطلاعات کلی به مشخص سازماندهی کنید، به تدریج تمرکز را محدود کنید همانطور که استدلال توسعه می یابد.

• انتقال (Transition): جملۀ ای که به پاراگراف قبلی برمی گردد
• جملۀ موضوع (Topic sentence): نقطۀ یکتای را که پاراگراف توسعه می دهد بیان می کند
• شواهد (Evidence): حقایق خاص، نمونه ها یا تحلیلی که از نقطه حمایت می کند
• خلاصۀ موجز (Brief wrap-up): توضیح می دهد که چگونه شواهد تز را حمایت می کند

مرحلۀ 4: با استدلال های متقابل و انتقالات برخورد کنید

راهنمای Purdue OWL درباره مقالات جدلی همچنین از پاراگراف های متن خواسته می کند که نقطات نظر متقابل را به عنوان بخشی از ایجاد یک استدلال کامل به رسمیت بشناسند، که نقاط نظر متفاوت باید مورد بحث قرار گیرند نه رد شوند. انتقالات بین مقدمه، متن و نتیجه در سرتاسر مهم هستند: Purdue OWL آنها را توصیف می کند به عنوان 'ملاط ای که بنیاد مقالۀ را نگه می دارد'، ایدۀ را از بخش قبلی بسته و سپس بخش بعدی را معرفی می کند.

مرحلۀ 5: نتیجه ای که استدلال را تلفیق می کند بنویسیم

نتیجه به جای اینکه به سادگی تز را دوباره بیان کند، باید شواهد ارائه شده را تلفیق کند و تز را در نور آن شواهد دوباره مورد بحث قرار دهد، همانطور که Purdue OWL اظهار می کند.

مرحلۀ 6: پیش نویس را قبل از نهایی کردن دوباره سازماندهی کنید

مرکز نوشتاری UNC توصیه می کند که ساختار را قبل از جمله های صیقل دهی بازنگری کنید. تکنیک اساسی آن طرح ریزی معکوس (reverse outlining) است: بعد از اتمام پیش نویس، نویسنده هر پاراگراف را می خواند، هدف آن را در حاشیه یادداشت می کند، و آن یادداشت ها را در یک طرح ریزی برای کاغذ به طور واقعی نوشته شده است — نه به طور برنامه ریزی شده است. سپس نویسنده آن طرح ریزی را بر اساس تز بررسی می کند تا شکاف ها، تکرار یا مراحلی را که به ترتیب منطقی نیست را پیدا کند.

مرکز نوشتاری UNC همچنین چهار استراتژی دیگر را برای بازسازی فهرست می کند: صحبت کردن درباره استدلال کاغذ را بصدای بلند به شنونده ای و یادداشت کردن جایی که توضیح به طریقۀ منطقی تر از پیش نویس جریان می یابد؛ کاغذ های طولانی را با گروه بندی پاراگراف ها تحت عنوان های موضوعی تقسیم کردن؛ نقاط کلیدی را در کنار هم فهرست و محدود کردن برای کاغذ های سبک مقایسه ای؛ و تصویر کردن ساختار از طریق نقشه های مفهومی یا خوشه بندی.

مرحلۀ 7: ویرایش، سپس تصحیح جداگانه

مرکز نوشتاری UNC ویرایش و تصحیح را به عنوان دو مرحلۀ جداگانۀ بازنگری می پندارد. ویرایش قبل از هر چیز با مسائل بزرگ تر برخورد می کند: آیا کاغذ الزامات تکلیف را برآورده می کند، آیا تز واضح و استدلال کامل است، آیا پاراگراف ها جملات موضوع روشنی دارند، آیا شرایط تعریف شده و اشاره های ضمیر روشن هستند، و آیا نقل قول ها به درستی فرمت شده اند.

تصحیح بعد از ویرایش انجام می شود و بر خطاهای سطحی در دستور زبان، تلفظ و نقطه گذاری هدف می رود. راهنمای UNC توصیه می کند که به طریقۀ بیش از حد به فاحص های تلفظ یا دستور خودکار متکی نشوید، یک نوع خطا را در هر بار مورد بحث قرار دهید، کاغذ را به آرامی یا بصدای بلند بخوانید، جملات را برای بررسی فردی جدا کنید، و حتی به عقب برگردید تا اشتباهات املایی را بگیرید. ویرایش و تصحیح از قرار دادن پیش نویس کنار و بازگشت به آن با فاصله قبل از این فحص نهایی بهره می برند، بر اساس مرکز نوشتاری UNC.