این زبان با ماشین ترجمه شده و توسط انسانی بازبینی نشده است.

علم · مقاله

نظریه ذهن: معنی آن در روانشناسی و چرا محققان هوش مصنوعی بر سر آن بحث می‌کنند

انتشار:

به‌طور خلاصه

نظریه ذهن توانایی شناختی نسبت دادن باورها، خواسته‌ها و نیات به خود و به دیگران است، که امکان پیش‌بینی رفتار را حتی زمانی فراهم می‌کند که دیدگاه شخص دیگری درباره واقعیت با نظر خود متفاوت باشد. این مفهوم که برای مدت طولانی از طریق آزمایش‌های رشد کودکان مانند تکلیف Sally-Anne مطالعه شده است، پس از اینکه یک محقق دانشگاه استنفورد گزارش داد که مدل‌های بزرگ زبانی مانند GPT-4 در بسیاری از همان آزمایش‌ها موفق می‌شوند، مجدداً وارد بحث عمومی شده است، گرچه دانشمندان دیگر این ادعا را زیر سؤال می‌برند.

این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی

معنی نظریه ذهن در روانشناسی

نظریه ذهن (ToM) به عنوان توانایی درک افراد دیگر از طریق نسبت دادن حالت‌های ذهنی به آن‌ها تعریف می‌شود، طبق مرور ویکی‌پدیا از این مفهوم. این به شخص اجازه می‌دهد که تشخیص دهد شخص دیگری ممکن است باورها، خواسته‌ها یا نیاتی داشته باشد که با باورهای خود متفاوت باشد، و از این تشخیص برای پیش‌بینی یا توضیح رفتار استفاده کند.

این اصطلاح با مقاله سال 1978 با عنوان 'آیا شمپانزه نظریه ذهن دارد؟' از تأیید دیوید پریمک و گای وودرف وارد تحقیق معاصر شد، که روان‌شناسان را برانگیخت تا این توانایی را در سراسر گونه‌ها و مراحل رشد کودکی مطالعه کنند، طبق ویکی‌پدیا. سپس دو تبیین رقیب برای کارکرد نظریه ذهن ظهور کرد: 'theory-theory'، که بیان می‌کند مردم قواعد روانشناختی عامیانه را برای استنباط حالات دیگران به کار می‌برند، و نظریه شبیه‌سازی، که بیان می‌کند مردم مدل‌های ذهنی دیگران را با تخیل خود را در جای آن‌ها می‌سازند.

آزمایش Sally-Anne

ابزار استاندارد برای آزمایش نظریه ذهن در کودکان تکلیف باور غلط است، که اغلب به عنوان داستان Sally-Anne ارائه می‌شود: Sally یک سنگ‌فرش در سبد خود می‌گذارد و اتاق را ترک می‌کند؛ سپس Anne سنگ‌فرش را به یک جعبه منتقل می‌کند. کودک با پیش‌بینی اینکه Sally در سبد خود به دنبال سنگ‌فرش خواهد گشت — باور اصلی و اکنون غلط آن — به جای اینکه سنگ‌فرش واقعاً کجاست، از آزمایش عبور می‌کند، طبق ویکی‌پدیا. یک نسخه مرتبط، تکلیف محتویات غیرمنتظره، از کودکان می‌خواهد پیش‌بینی کنند که شخص دیگری فکر می‌کند چه چیز در جعبه‌ای که نام‌گذاری گمراه‌کننده است درون آن است.

کودکان عادتاً این توانایی‌ها را به ترتیبی مشخص بین تقریباً سن سوم و پنجم توسعه می‌دهند، و از درک اینکه مردم ممکن است چیزهای مختلفی بخواهند، به درک اینکه مردم ممکن است باورهای متفاوتی داشته باشند، تا عبور کامل از آزمایش‌های باور غلط پیش می‌روند. ویکی‌پدیا توجه می‌دهد که ترتیب دقیق بسته به فرهنگ متفاوت است: کودکان در ایران و چین، برای مثال، 'دسترسی به دانش' را زودتر درک می‌کنند اما برای درک 'باورهای متنوع' زمان بیشتری می‌گیرند، که محققان آن را با ارزش‌های فرهنگی جمع‌گرایانه پیوند می‌زنند.

چرا هوش مصنوعی وارد بحث شد

علاقه به نظریه ذهن ماشین پس از اینکه میخائیل کوسینسکی، روان‌شناس محاسباتی دانشگاه استنفورد، همان تکالیف باور غلط مورد استفاده برای کودکان را از طریق سری‌ای از مدل‌های زبانی اجرا کرد، افزایش یافت. طبق صفحه مقاله کارکردی در وب‌سایت دانشکده تجارت فارغ‌التحصیل استنفورد، کوسینسکی 40 سناریوی باور غلط، به علاوه نسخه‌های کنترل باور درست منطبق، ساخت و آن‌ها را بر روی مدل‌های زبانی منتشر‌شده بین اواخر دهه 2010 و 2023 آزمایش کرد.

عملکرد مدل GPT در تکالیف باور غلط، همانطور که در صفحه مقاله کارکردی Stanford GSB گزارش شده است
مدلدوره انتشارنرخ موفقیت (Stanford GSB)نزدیک‌ترین معیار سن کودک
مدل‌های پیش‌از 2020قبل از 2020نزدیک 0%زیر سن آزمایش معمول
GPT-3می 2020حدود 40%~کودکان 3.5 ساله
GPT-3، نسخه به‌روز‌شدهژانویه 2022حدود 70%~کودکان 6 ساله
GPT-3.5نوامبر 2022حدود 90%~کودکان 7 ساله
GPT-4مارس 2023حدود 95%نزدیک به سطح بزرگسالی

نوشتاری جداگانه از تحقیق بر روی PsyPost ارقام متفاوتی برای آنچه را که آن را دور آزمایش بعدی توصیف می‌کند و 11 مدل را پوشش می‌دهد می‌دهد: گزارش می‌دهد که انواع GPT-3 تنها حدود 20% از تکالیف را حل کردند، و 'ChatGPT-4' به‌طور کلی 75% را حل کرد، با تقسیمی 90% در تکالیف محتویات غیرمنتظره اما تنها 60% در نسخه انتقال غیرمنتظره سخت‌تر. این دو منبع دسته‌های آزمایش و نسخه‌های مدل‌های مختلف را توصیف می‌کنند، که یک دلیل محتمل برای عدم تطابق درصدها است؛ با این حال، هر دو به بهبود واضح در مدل‌های جدیدتر در مقایسه با مدل‌های قدیمی‌تر اشاره می‌کنند.

مدل‌های زبانی بزرگ صرفاً مدل‌های زبان نیستند—آن‌ها در اصل، مدل‌های ذهن انسانی هستند.

— میخائیل کوسینسکی، دانشکده تجارت فارغ‌التحصیل استنفورد، همانطور که PsyPost نقل کرده است

پاسخ: تطبیق الگو یا درک واقعی؟

نتیجه‌گیری کوسینسکی بدون چالش نمانده است. تومر اولمن، روان‌شناس دانشگاه هاروارد، مقاله‌ای بر روی arXiv با عنوان 'مدل‌های زبانی بزرگ در تغییرات بی‌اهمیتی برای تکالیف نظریه ذهن شکست می‌خورند' منتشر کرد، و استدلال می‌کند که بازنویسی‌های کوچکی که منطق روانشناختی اساسی یکسانی را حفظ می‌کنند می‌توانند جواب یک مدل را از درست به غلط تغییر دهند. موضع اولمن، خلاصه‌شده در چارچوب خود مقاله، این است که محققان باید هنگام ارزیابی روانشناسی ماشین، از خط پایه مشکوک شروع کنند، و اینکه شکست‌های پراکنده در تکالیف تقریباً یکسان مهم‌تر از نرخ موفقیت میانگین است.

پوشش PsyPost از تحقیق استنفورد همچنین این محدودیت را به‌طور مستقیم برجسته می‌کند: زیرا مدل‌های GPT بر روی مقادیر عظیمی از متن که ممکن است داستان‌های باور غلط مشابهی را شامل کند آموزش می‌بینند، سخت است که استثنا کنیم مدل الگوی آشنا را تشخیص می‌دهد بجای استدلال در مورد حالت ذهنی شخصیتی که قبلاً ندیده است. محققان سعی کردند سناریوهای جدیدی طراحی کنند تا این خطر را کاهش دهند، اما مقاله توجه می‌دهد که این نمی‌تواند کاملاً تضمین شود.

چرا این سؤال خارج از آزمایشگاه اهمیت دارد

همان باتری آزمایش مورد استفاده برای کودکان و شمپانزه‌ها اکنون برای نرم‌افزار به کار می‌رود زیرا، همانطور که صفحه Stanford GSB توجه می‌دهد، نظریه ذهن برای تعامل اجتماعی انسان، ارتباط، همدلی، خود‌آگاهی و اخلاق اساسی است. هم مطالب Stanford و هم مقاله اولمن موافق هستند که عبور از مجموعه‌ای ثابت از سؤالات آزمایش، همان چیزی نیست که اثبات کند یک سیستم نظریه ذهن را به روشی که دانشمندان شناخت برای انسان‌ها استفاده می‌کنند دارد.

پرسش‌ها

نظریه ذهن به عبارت ساده چیست؟
این توانایی تشخیص دادن اینکه دیگران باورها، خواسته‌ها و نیات خاص خود را دارند که ممکن است با باورهای خود متفاوت باشد، و استفاده از آن برای پیش‌بینی رفتار آن‌ها است، همانطور که در بررسی ویکی‌پدیا از نظریه ذهن تعریف شده است.
آزمایش Sally-Anne چیست؟
این یک تکلیف باور غلط است که در آن کودک باید پیش‌بینی کند که شخصیتی به نام Sally در جایی که آن را آخرین بار رها کرده به دنبال یک شی می‌گردد، اگرچه در مخفی توسط شخصیت دیگری، Anne، جابه‌جا شده است، درحالی‌که او دور بود — آزمایشی از درک اینکه باورها می‌توانند غلط باشند، طبق ویکی‌پدیا.
آیا GPT-4 نظریه ذهن دارد؟
محقق دانشگاه استنفورد میخائیل کوسینسکی گزارش داد که GPT-4 حصه‌ای بالا از تکالیف باور غلط کلاسیکی را حل کرد، طبق صفحه مقاله کارکردی‌اش و پوشش PsyPost، اما محققان دیگر، از جمله تومر اولمن از دانشگاه هاروارد در مقاله‌ای بر روی arXiv، استدلال می‌کنند که این احتمالاً تطبیق الگو بر روی داده‌های آموزش را منعکس می‌کند بجای استدلال واقعی حالت ذهنی.
کودکان معمولاً در چه سنی از تکالیف باور غلط عبور می‌کنند؟
بررسی ویکی‌پدیا از نظریه ذهن بیان می‌کند که کودکان معمولاً توالی توانایی‌های زیربنایی نظریه ذهن را بین حدود سن سوم و پنجم توسعه می‌دهند، با ترتیب دقیق کمی متفاوت در سراسر فرهنگ‌ها.
منتقدین چرا در نتایج نظریه ذهن هوش مصنوعی مشکوک هستند؟
مقاله تومر اولمن بر روی arXiv نشان می‌دهد که تغییرات کوچک در الفاظ تکالیف باور غلط معادل دیگری می‌توانند مدلی را که قبلاً به‌درستی پاسخ می‌داد ناموفق کنند، که او استدلال می‌کند که نشان‌دهنده تکیه بر الگوهای سطحی بجای استدلال محکم در مورد حالات ذهنی دیگران است.

منابع

  1. Wikipedia — Theory of mind
  2. Stanford Graduate School of Business — Theory of Mind May Have Spontaneously Emerged in Large Language Models
  3. PsyPost — Stanford scientist discovers that AI has developed an uncanny human-like ability
  4. arXiv — Large Language Models Fail on Trivial Alterations to Theory-of-Mind Tasks (Ullman)

این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم

مطالب مرتبط