اصول تولید موسیقی: تجهیزات، نرخ نمونه، تنظیم بهره و آمیکس توضیح داده شده

حداقل تنظیم تجهیزات

طبق Shure، یک تنظیم ضبط منزلی نیاز به چهار قطعه اصلی دارد: یک رایانه، نرم افزار ضبط (ایستگاه کار صوتی دیجیتال یا DAW)، رابط صوتی، و هدفون یا مانیتور استودیو. میکروفون تنها در صورتی مورد نیاز است که ضبط شامل صدا یا آلات صوتی باشد؛ تولید الکترونیکی خالص می‌تواند بدون یکی انجام شود. رابط سیگنال آنالوگ از میکروفون یا ساز را به سیگنال دیجیتالی تبدیل می‌کند که رایانه می‌تواند پردازش کند.

میکروفون و تیمار اتاق

راهنمای Shure میکروفون های دینامیکی را برای استفاده خانگی توصیه می‌کند زیرا نویز پس زمینه را بهتر از میکروفون های خازنی رد می‌کنند، که طیف فرکانسی وسیع‌تری دارند اما بیشتر اتاق را جذب می‌کنند. برای آواز، راهنما پیشنهاد می‌کند میکروفون را حدود شش اینچ از خواننده قرار دهید؛ برای گیتار آکوستیک، نزدیک دهمین تاب؛ و برای درام، دو تا سه فوت بالای درام بیس. اتاق هایی با سطوح نرم و نامنظم - مانند اتاق خواب با بالش، قفسه کتاب و پرده - انعکاس‌های نامطلوب را بهتر از اتاق‌های خالی و سخت نیستند.

همان راهنما هنگام ضبط از هدفون بی‌سیم یا Bluetooth نظارت کردن را هشدار می‌دهد، زیرا Bluetooth تأخیری - تأخیر کوتاه بین آنچه پخش می‌شود و آنچه شنیده می‌شود - را معرفی می‌کند، که می‌تواند باعث شود یک اجرا کننده پشت یک پیگیری پشتیبان بماند.

تنظیمات جلسه: نرخ نمونه و عمق بیت

قبل از ضبط، جلسه DAW باید به نرخ نمونه و عمق بیت تنظیم شود. iZotope توضیح می‌دهد که نرخ نمونه بالاترین فرکانسی را که می‌تواند ضبط شود تعیین می‌کند، از اصل Nyquist پیروی می‌کند: ضبط یک فرکانس نیاز به نرخ نمونه ای است که حداقل دو برابر آن فرکانس باشد. مقادیر استاندارد شامل 44.1 kHz (استاندارد CD، ضبط فرکانس‌های تا 22.05 kHz)، 48 kHz (استاندارد ویدیو، اکنون حداقل مشترک برای موسیقی)، و 96 kHz یا بالاتر برای کار تخصصی.

عمق بیت طیف دینامیکی و کف نویز را تعیین می‌کند: صوت 16-بیتی تقریباً 96 dB طیف دینامیکی از حدود 65,536 مقدار سطح ممکن ارائه می‌دهد، در حالی که صوت 24-بیتی تقریباً 144 dB از حدود 16.7 میلیون مقدار ارائه می‌دهد. iZotope همچنین 32-بیت floating point را به عنوان یک قالب با طیف دینامیکی بسیار گسترده توصیف می‌کند - حدود 1,528 dB - و یادآور می‌شود که DAWهای مدرن صوت را در داخل در 32-بیت (گاهی 64-بیت) floating point پردازش می‌کنند، حتی اگر رابط‌های آنالوگ هنوز در 24-بیت تبدیل شوند.

تنظیم بهره قبل از آمیکس

iZotope تنظیم بهره را به عنوان تنظیم سطح سیگنال در هر نقطه تقویت تعریف می‌کند تا نویز پس زمینه پوشیده بماند اما اعوجاج جلوگیری شود. در سیستم‌های دیجیتال، فشار دادن یک سیگنال بالاتر از 0 dBFS باعث قطع سخت می‌شود، که موجی را مربع می‌کند و اعوجاج‌های قابل شنیدی تولید می‌کند. iZotope توصیه می‌کند سطح مسیر فردی را به حدود -18 dBFS در موضع فیدر واحد کالیبره کنید - یک رقم که به نقطه کالیبراسیون پیش فرض '0 VU' که در بسیاری از افزونه‌های مدل‌سازی شده‌ی آنالوگ تعبیه شده برمی‌گردد. در یک مثال از سوی جریان کار ترکیبی iZotope با استفاده از تجهیزات جمع‌کننده آنالوگ خارجی، خروجی‌های submix حدود -14 dBFS برای آن تنظیم مخصوص کالیبره شدند، به جای این که به عنوان هدف آمیکس دیجیتالی جهانی ارائه شود. خروجی فراز اصلی باید برای هر صادرات fixed-point (16- یا 24-bit) زیر 0 dBFS بماند.

• سطح را در ورودی مسیر، بعد از هر افزونه مدل‌سازی شده‌ی آنالوگ، در خروجی‌های submix و در فراز اصلی بررسی کنید - نه تنها فراز اصلی.
• افزونه های مدل‌سازی شده‌ی آنالوگ برای رنگ دادن به صدا هنگام رانش سخت طراحی شده‌اند، بنابراین یک مسیر می‌تواند حتی اگر فیدر بعداً پایین کشیده شود، اعوجاج شده به نظر برسد.

اصول EQ و فشرده سازی

فشرده سازی یکی از رایج‌ترین ابزارهای پردازش اعمال شده در طی آمیکس است. سازنده تقویت کننده و افزونه Universal Audio پنج پارامتر فشرده کننده اصلی را توصیف می‌کند: آستانه (سطحی که فشرده سازی شروع می‌شود)، نسبت (چقدر قوی سیگنال کاهش می‌یابد هنگامی که از آستانه فراتر رود - نسبت 2:1 هر 2 dB فوق آستانه را به 1 dB خروجی تبدیل می‌کند)، زمان حمله (سرعتی که فشرده کننده درگیر می‌شود، از میکروثانیه تا بیش از 100 میلی‌ثانیه)، زمان رهایش (سرعتی که سیگنال به حالت نرمال برمی‌گردد، معمولاً 40 میلی‌ثانیه تا چند ثانیه)، و زانو (چقدر ناگهانی فشرده سازی درگیر می‌شود).

Universal Audio فشرده کننده‌های مدل‌سازی شده‌ی سخت‌افزار را در چهار نوع گسترده دسته بندی می‌کند: لوله (کند‌تر، با رنگ قدیم)، نوری (صاف و موسیقایی، با استفاده از یک سلول حساس به نور)، FET (سریع و تمیز، اغلب شبیه‌سازی کاراکتر لوله)، و VCA (چندمنظوره، از شفاف تا تهاجمی). برای مبتدیان، شرکت پیشنهاد می‌کند با نسبت 2:1 تا 5:1، حمله متوسط تا سریع و رهایش متوسط شروع کنید، با هدف حدود 5 dB کاهش بهره قبل از تنظیم بیشتر با گوش، و اعمال چند مرحله فشرده سازی ملایم به جای یک پاس سنگین.

پیگیری، آمیکس و ماسترینگ

iZotope مرحله نهایی تولید، ماسترینگ را به عنوان متمایز از آمیکس توصیف می‌کند. آمیکس شامل تعادل مسیرهای ضبط شده‌ی جداگانه در برابر یکدیگر با استفاده از ابزارهایی مانند EQ، فشرده سازی و طنین است. ماسترینگ دنبال می‌شود، بر روی ترکیب استریو تکمیل شده‌ی اعمال شده‌ی نه اجزای فردی، و معمولاً شامل تنظیمات بلندی، شکل دادن تونالی، کنترل دینامیکی از طریق فشرده کننده و محدود کننده، تنظیمات عرض استریو، حذف کلیک یا نویز، و آماده سازی فایل‌های جداگانه‌ی بهینه شده برای اشکال توزیع مختلفی مانند پخش جریانی، CD یا vinyl است.