Podstawy produkcji muzyki: sprzęt, częstotliwość próbkowania, sterowanie wzmocnieniem i miksowanie - wyjaśnienie

Minimalna konfiguracja sprzętu

Według producenta sprzętu audio Shure, domowe studio nagrań wymaga czterech podstawowych elementów: komputera, oprogramowania do nagrywania (cyfrowej stacji roboczej audio, czyli DAW), interfejsu audio oraz słuchawek lub monitorów studyjnych. Mikrofon jest wymagany tylko jeśli nagranie obejmuje głos lub instrumenty akustyczne; czysta produkcja elektroniczna może być wykonywana bez niego. Interfejs konwertuje sygnał analogowy z mikrofonu lub instrumentu na sygnał cyfrowy, który komputer może przetwarzać.

Mikrofony i traktowanie pomieszczenia

Przewodnik Shure zaleca mikrofony dynamiczne do użytku domowego, ponieważ lepiej odrzucają szum tła niż mikrofony pojemnościowe, które mają szerszy zakres częstotliwości, ale wychwytują więcej dźwięku z pomieszczenia. Do wokalu przewodnik sugeruje umieszczenie mikrofonu około sześciu cali od śpiewaka; do gitary akustycznej - w pobliżu dwunastego progu; do perkusji - dwa do trzech stóp nad bębenem basowym. Pomieszczenia z miękkimi, nieregularnymi powierzchniami - takie jak sypialnia z poduszkami, półkami z książkami i zasłonami - zmniejszają niechciiane odbicia lepiej niż nagie pomieszczenia z twardymi powierzchniami.

Ten sam przewodnik ostrzega przed monitorowaniem za pomocą bezprzewodowych lub Bluetooth słuchawek podczas nagrywania, ponieważ Bluetooth wprowadza opóźnienie - krótkie opóźnienie między tym, co jest odtwarzane, a tym, co jest słyszane - co może powodować, że wykonawca zaostozie za utworem towarzyszącym.

Ustawienia sesji: częstotliwość próbkowania i głębia bitowa

Przed nagraniem sesja DAW musi być ustawiona na częstotliwość próbkowania i głębia bitową. Firma zajmująca się przetwarzaniem audio iZotope wyjaśnia, że częstotliwość próbkowania określa najwyższą częstotliwość, która może być zarejestrowana, zgodnie z zasadą Nyquista: nagranie częstotliwości wymaga częstotliwości próbkowania co najmniej dwa razy wyższej niż ta częstotliwość. Standardowe wartości obejmują 44,1 kHz (standard CD, przechwytujący częstotliwości do 22,05 kHz), 48 kHz (standard wideo, obecnie powszechne minimum dla muzyki) i 96 kHz lub wyżej do pracy specjalistycznej.

Głębia bitowa ustawia dynamiczny zakres i poziom szumu: 16-bitowe audio oferuje około 96 dB dynamicznego zakresu z około 65 536 możliwych wartości poziomów, podczas gdy 24-bitowe audio oferuje około 144 dB z około 16,7 miliona wartości. iZotope również opisuje 32-bitowe zmiennoprzecinkowe jako format z niezwykle szerokim dynamicznym zakresem - około 1528 dB - zauważając, że nowoczesne DAW przetwarzają audio wewnętrznie przy 32-bitowym (czasami 64-bitowym) zmiennoprzecinkowym, chociaż interfejsy analogowe nadal konwertują przy 24-bitowym.

Sterowanie wzmocnieniem przed miksowaniem

iZotope definiuje sterowanie wzmocnieniem jako dostosowanie poziomu sygnału w każdym punkcie wzmacniania, aby szum tła pozostał zamaskowany, ale dystorsja była unikana. W systemach cyfrowych, podniesienie sygnału powyżej 0 dBFS powoduje twardą obcinanie, które zaokrągla przebieg i tworzy słyszalne artefakty. iZotope zaleca kalibrowanie poziomów poszczególnych ścieżek na około -18 dBFS na pozycji unity krossfadera - wartość, która pochodzi z domyślnego punktu kalibracji '0 VU' wbudowanego w wiele wtyczek modelujących sprzęt analogowy. W jednym przykładzie z własnego hybrydowego przepływu pracy iZotope przy użyciu zewnętrznego sprzętu do miksowania analogowego, wyjścia submiksu zostały skalibrowane na około -14 dBFS dla tej konkretnej konfiguracji, zamiast być prezentowane jako uniwersalny cel miksowania cyfrowego. Wyjście magistrali głównej musi pozostać poniżej 0 dBFS dla każdego eksportu o stałej przecinku (16- lub 24-bit).

• Sprawdzaj poziomy na wejściach ścieżek, po jakichkolwiek wtyczkach modelujących sprzęt analogowy, na wyjściach submiksu i na magistrali głównej - nie tylko na magistrali głównej.
• Wtyczki modelujące sprzęt analogowy są zaprojektowane do zmiany brzmienia, gdy są napędzane mocno, więc ścieżka może brzmieć zniekształcona, nawet jeśli krossfader zostanie później opuszczony.

Podstawy EQ i kompresji

Kompresja jest jednym z najczęściej stosowanych narzędzi przetwarzania podczas miksowania. Producent wzmacniaczy i wtyczek Universal Audio opisuje pięć kluczowych parametrów kompresora: próg (poziom, przy którym zaczyna się kompresja), stosunek (jak mocno sygnał jest zmniejszany po przekroczeniu progu - stosunek 2:1 zamienia każde 2 dB powyżej progu na 1 dB wyjścia), czas ataku (jak szybko kompressor się włącza, od mikrosekundy do ponad 100 milisekund), czas zwolnienia (jak szybko sygnał powraca do normalnego stanu, zwykle 40 milisekund do kilku sekund) i kolano (jak gwałtownie angażuje się kompresja).

Universal Audio grupuje kompresory modelujące sprzęt w cztery szerokie typy: lampowe (wolniejsze, z retro kolorem), optyczne (gładkie i muzyczne, używające światłoczułą komórkę), FET (szybkie i czyste, często emulujące charakter lampowy) i VCA (wszechstronne, od przezroczystych do agresywnych). Dla początkujących firma sugeruje rozpoczęcie ze stosunkiem 2:1 do 5:1, szybkim atakiem i średnim zwolnieniami, dążąc do około 5 dB redukcji wzmocnienia przed dalszym dopasowaniem na słuch i stosowaniem kilka łagodnych etapów kompresji zamiast jednego ciężkiego przejścia.

Nagrywanie, miksowanie i mastering

iZotope opisuje ostatni etap produkcji, mastering, jako odrębny od miksowania. Miksowanie obejmuje balansowanie oddzielnych nagranych ścieżek względem siebie za pomocą narzędzi takich jak EQ, kompresja i reverb. Następnie następuje mastering, stosowany do gotowego miksu stereo zamiast poszczególnych instrumentów, i zazwyczaj obejmuje dostosowania głośności, formowanie tonów, kontrolę dynamiki za pomocą kompresorów i limitów, dostosowania szerokości stereo, usuwanie kliknięć lub szumu i przygotowanie oddzielnych plików zoptymalizowanych dla różnych formatów dystrybucji, takich jak strumieniowanie, CD lub winyl.