Nauka · Wiadomość
Czaszkę dinozaura znalezioną na Wyspie Wight nazwano nowym europejskim megaraptoranem
Opublikowano:

W skrócie
Częściowa czaszka znaleziona na Wyspie Wight i przechowywana w szufladzie Muzeum Historii Naturalnej przez około sto lat została zidentyfikowana jako nowy gatunek dinozaura Invictibellatrix amberina. Naukowcy twierdzą, że jest to pierwszy potwierdzony megaraptoranem — grupa długopalcowych drapieżnych teropodów — znaleziony w Europie, zgodnie z Muzeum Historii Naturalnej i badaniem opublikowanym w Royal Society Open Science.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Muzeum Historii Naturalnej (MHN) w Londynie ogłosiło, że fragment skamieniałości zebrany na Wyspie Wight dziesięcie lat temu został zidentyfikowany jako nowy gatunek dinozaura należący do grupy drapieżników z pazurami nigdy wcześniej nie potwierdzonej w Europie.
Gatunek otrzymał nazwę Invictibellatrix amberina. Jest on opisany w badaniu opublikowanym w czasopiśmie Royal Society Open Science przez zespół kierowany przez University College London (UCL).
Jak znaleziono i badano skamieniałość
Okaz jest częściową błoną mózgową, tylną częścią czaszki. Według Muzeum Historii Naturalnej i Phys.org, został pierwotnie znaleziony u podnóża klifu na południowo-zachodnim wybrzeżu Wyspy Wight przez amatora paleontologa Reginald Walter Tooley, a muzeum nabyło go w 1924 roku po śmierci Tooley.
Muzeum mówi, że skamieniałość pozostała niezbadana przez prawie sto lat, zanim zespół badawczy ją zbadał. Naukowcy wykorzystali skanowanie CT do zbudowania trójwymiarowych modeli czaszki i jamy, w której kiedyś znajdował się mózg zwierzęcia.
Badanie kierował Dr Cassius Morrison z UCL Earth Sciences, Charlie Scherer, doktorant UCL, jako współautor, i Professor Paul Barrett z Muzeum Historii Naturalnej jako autor senior.
Co skamieniałość ujawnia o zwierzęciu
Według Muzeum Historii Naturalnej skały, z których pochodzi skamieniałość, pochodzą z okresu wczesnej kredy, około 120 milionów lat temu. Na podstawie porównań z blisko spokrewnionymi gatunkami naukowcy szacują, że Invictibellatrix amberina miała długość trzech do czterech metrów i wysokość nieco ponad półtora metra, mniej więcej wzrost człowieka, i mogła być pokryta piórami podobnymi do włókien.
Czaszka pokazuje owalny otwór, gdzie rdzeń kręgowy wchodził do mózgu i charakterystyczne grzebienie w kształcie klepsydry, cechy, które naukowcy wykorzystali do wyróżnienia go jako nowego gatunku, powiedziała muzeum.
Invictibellatrix amberina jest klasyfikowany jako megaraptoranem, grupa zwinnych dwunożnych mięsożernych teropodów powiązanych z tyranozaurami, ale ze stosunkowo smukłymi czaszkami. W przeciwieństwie do tyranozaurów, które opierały się głównie na potężnych szczękach, uważa się, że megaraptoranemy używały dużych zakrzywionych pazurów ręcznych, szacunkowo około 10 do 20 centymetrów długości, jako głównej broni przeciw zdobyczy.
Nie był to wierzchołkowy drapieżnik swojego czasu, ale dla ludzi ten dinozaur byłby bardziej niebezpieczny niż T. rex.
Punkt widzenia Morrison, zgodnie z relacją muzeum, jest taki, że zwierzę wielkości człowieka byłoby w zakresie zdobyczy Invictibellatrix amberina, podczas gdy dorosły Tyrannosaurus rex jest ogólnie uważany za polowanie na znacznie większe zwierzęta.
Dlaczego to odkrycie ma znaczenie
Przed tym znaleziskiem megaraptoranemy były znane głównie z skamieniałości z Azji, Australii i Ameryki Południowej, gdzie niektóre późniejsze członki grupy rosły znacznie większe. Okaz z Wyspy Wight jest opisywany przez zespół badawczy jako pierwsza potwierdzona skamieniałość ciała megaraptorana z Europy, co, jak twierdzą, popiera ideę, że grupa mogła rozprzestrzeniać się z Azji przez Europę przed dotarciem do kontynentu południowego.
Nazwa rodzaju Invictibellatrix oznacza "niezwyciężona wojowniczka", podczas gdy nazwa gatunku amberina odnosi się do bursztynu znalezionego w warstwie skalnej, gdzie znaleziono skamieniałość, zgodnie z opisem badania podanym przez muzeum i Phys.org.
| Szczegół | Co wiadomo |
|---|---|
| Materiał skamieniałości | Częściowa błona mózgowa (tylna część czaszki) |
| Znaleziono | Podnóże klifu, południowo-zachodnie wybrzeże, Wyspa Wight, Wielka Brytania |
| Nabyty przez muzeum | Muzeum Historii Naturalnej, Londyn, 1924 |
| Wiek skał | Około 120 milionów lat, wczesna kreda |
| Szacunkowa długość | 3–4 metry |
| Szacunkowa wysokość | Około 1,5 metra |
| Szacunkowa długość pazura | 10–20 centymetrów |
| Klasyfikacja | Megaraptoranem teropod |
| Opublikowano w | Royal Society Open Science, 2026 |
Pytania
- Co to jest Invictibellatrix amberina?
- To nowookreślony gatunek dinozaura zidentyfikowany na podstawie częściowej czaszki znalezionej na Wyspie Wight w Wielkiej Brytanii. Naukowcy klasyfikują go jako megaraptorana, grupę pazurów, dwunożnych drapieżnych dinozaurów powiązanych z tyranozaurami.
- Kiedy i gdzie znaleziono skamieniałość?
- Według Muzeum Historii Naturalnej skamieniałość znaleziono u podnóża klifu na południowo-zachodnim wybrzeżu Wyspy Wight i nabyto przez muzeum w 1924 roku. Skały, z których pochodzi, pochodzą z około 120 milionów lat temu, we wczesnej kredzie.
- Dlaczego skamieniałość nie została zbadana wcześniej?
- Muzeum mówi, że okaz pozostał w jego kolekcji niezbadany przez prawie sto lat, zanim zespół kierowany przez UCL, w tym Dr Cassius Morrison i Professor Paul Barrett, zbadał go za pomocą skanowania CT.
- Dlaczego jest zwany 'bardziej niebezpiecznym niż T. rex'?
- Dr Cassius Morrison, cytowany przez Muzeum Historii Naturalnej, powiedział, że chociaż nie był to wierzchołkowy drapieżnik swojej ery, człowiek byłby bliżej wielkości jego zdobyczy niż wielkości zdobyczy Tyrannosaurus rex.
- Dlaczego to odkrycie ma znaczenie dla nauki?
- Zespół badawczy opisuje go jako pierwszą potwierdzoną skamieniałość ciała megaraptorana z Europy, dodając dowody teoriom na temat rozprzestrzeniania się tej grupy dinozaurów między kontynentami w okresie kredy.
Źródła
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Powiązane

NaukaArtykuł
Jak wirusy się rozprzestrzeniają, mutują i przekształcają w nowe warianty
Wirusy rozprzestrzeniają się między ludźmi głównie poprzez bliski kontakt, kropelki oddechowe lub cząstki przenoszone w powietrzu, a błędy kopiowania podczas replikacji tworzą mutacje. Większość mutacji jest nieszkodliwa, ale niektóre pomagają wirusowi rozprzestrzeniać się łatwiej lub unikać odporności, a następnie dobór naturalny faworyzuje te wersje — tworząc to, co agencje zdrowotne nazywają "wariantem".

NaukaArtykuł
Jak działają DNA, geny i dziedziczność: wyjaśnianie podstaw dziedziczenia
Dziedziczność to przekazywanie cech od rodziców do dzieci przez geny, które są segmentami DNA znajdującymi się na chromosomach. Każda osoba dziedziczy jeden chromosom z każdej pary od każdego z rodziców, dlatego warunki genetyczne i cechy fizyczne podlegają przewidywalnym wzorcom, takim jak dziedziczenie dominujące, recesywne i sprzężone z chromosomem X.

NaukaWiadomość
Zespół kierowany przez Szwedów identyfikuje nieznany wymarły gatunek yaka w Jaskini Denisowej na Syberii
Naukowcy kierowani przez Centrum Paleogenetyki Uniwersytetu Sztokholmskiego zidentyfikowali wcześniej nieznany wymarły gatunek bydła spokrewniony z nowoczesnymi yakami, o nieoficjalnej nazwie "yak X", odkryty na podstawie starożytnego DNA znalezionego w Jaskini Denisowej na Syberii i pobliskich stanowiskach. Zwierzę oddzieliło się od linii yaków mniej więcej 400 000 lat temu i było jeszcze żywe zaledwie 27 000 lat temu, zgodnie z badaniami opublikowanymi w czasopiśmie Current Biology 5 października 2026 roku.
NaukaWiadomość
Nagroda Nobla w dziedzinie ekonomii 2026 przyznana Robertowi Hallowi i Michaelowi Woodfordowi
Nagroda Nobla w naukach ekonomicznych za 2026 rok została przyznana amerykańskim ekonomistom Robertowi E. Hallowi ze Stanfordzkiego Uniwersytetu i Michaelowi Woodfordowi z Uniwersytetu Columbia. Królewska Szwedzka Akademia Nauk przyznała im ją za stworzenie mikroekonomicznych fundamentów makroekonomicznej stabilizacji, pracy wykorzystywanej obecnie przez banki centralne na całym świecie do zarządzania inflacją, bezrobociem i wstrząsami gospodarczymi.