Kosmos · Artykuł
Prom kosmiczny NASA osiągnął Mach 25: dlaczego называny jest najszybszym pilotowanym "samolotem"
Opublikowano:

W skrócie
Prom kosmiczny NASA ponownie wszedł w atmosferę z prędkością około 17 500 mil na godzinę — około Macha 25 — co czyni go najszybszym pilotowanym pojazdem, jaki kiedykolwiek latał jak samolot i lądował na pasie startowym. Stało się to 133 razy podczas 135 misji w latach 1981-2011. Jednak szybszy absolutny rekord prędkości człowieka należy do kapsuły Apollo 10, która nie była samolotem ze skrzydłami.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Orbiter promu kosmicznego NASA wszedł w górną część atmosfery z prędkością orbitalną około 17 500 mil na godzinę, czyli około Macha 25, według Glenn Research Center NASA. Ta prędkość wejścia, utrzymywana podczas 133 z 135 misji programu w latach 1981-2011, jest podstawą do nazwania Promu najszybszym pilotowanym "samolotem", jaki kiedykolwiek zbudowano, jak donoszą 19FortyFive i Tech Insider.
Co naprawdę oznacza Mach 25
NASA opisuje przepływ hipersoniczny wejścia jako zazwyczaj wahający się od Macha 25 do Macha 10, przy czym pojazd stale zwalnia podczas opadania, zgodnie ze stroną misji hipersonicznych Glenn Research Center NASA. Tech Insider poinformował, że orbiter przyspieszył z około 3000 mil na godzinę do ponad 17000 mil na godzinę w około sześć minut po oddzieleniu paliwowego boostera na wznoszeniu; 19FortyFive określił wzrost do 17 500 mil na godzinę na około 8,5 minut od startu.
W drodze w dół Prom powoli tracił prędkość, a nie natychmiast. Raport 19FortyFive z października 2026 r. mówi, że pojazd "utracił dwadzieścia cztery liczby Macha" przez około pół godziny jako nienautomatyzowany szybowiec, lądując blisko 220 mil na godzinę; oddzielny raport 19FortyFive z lipca 2026 r. umieścił prędkości lądowania Promu w szerszym zakresie 213 do 226 mil na godzinę.
Szybszy niż SR-71 Blackbird — z ogromnym marginesem
Porównanie, które napędza większość ostatnich doniesień, dotyczy SR-71 Blackbird, długo celebrowanego jako najszybszy lot oddychający powietrzem. Uznany rekord prędkości Blackbirda to 2193,64 mil na godzinę, czyli około Macha 3,3, ustanowiony 28 lipca 1976 r. przez pilota Eldona Joersza i oficera systemów rozpoznawczych George'a Morgana, według 19FortyFive. Przy Machu 25 prędkość wejścia Promu była ponad siedem razy szybsza niż rekordowy lot Blackbirda.
| Pojazd | Prędkość maksymalna | Data / notatki | Źródło |
|---|---|---|---|
| Moduł dowodzenia Apollo 10 | 24 816 mil na godzinę (około Macha 32) | 26 maja 1969, powrót z trans-Ziemi; absolutny rekord prędkości człowieka | Księga Rekordów Guinnessa |
| Orbiter promu kosmicznego | około 17 500 mil na godzinę (Mach 25) | Osiągnięto w 133 z 135 misji, 1981–2011 | NASA Glenn Research Center; 19FortyFive |
| X-15A-2 (Pete Knight) | około 4520 mil na godzinę (Mach 6,72) | 3 października 1967 | 19FortyFive |
| SR-71 Blackbird | 2193,64 mil na godzinę (Mach 3,3) | 28 lipca 1976, oficjalny rekord samolotu oddychającego powietrzem | 19FortyFive |
Czy to naprawdę "najszybszy" pilotowany pojazd?
Nie całkiem ostateczny rekord — i źródła są wyraźne w kwestii rozróżnienia. Księga Rekordów Guinnessa przypisuje modułowi dowodzenia Apollo 10, pilotowanemu przez Thomasa Stafforda, Eugene'a Cernana i Johna Younga, najwyższą prędkość kiedykolwiek osiągniętą przez człowieka: 24 816,1 mil na godzinę, osiągnięta 26 maja 1969 r. podczas powrotu misji z Księżyca. To jest szybsze niż Mach 25 Promu.
Powód, dla którego Prom wciąż zasługuje na miano "najszybszego samolotu", to typ zaangażowanego pojazdu. Moduł dowodzenia Apollo 10 był kapsułą balistyczną, która wylądowała pod spadochronami; nie latała jak samolot ze skrzydłami ani nie lądowała na pasie startowym. Prom kosmiczny natomiast wszedł ponownie, szybował i lądował poziomo jak zwykły samolot, dlatego 19FortyFive i inne źródła określają go konkretnie jako najszybszy pilotowany samolot ze skrzydłami, a nie najszybszy pilotowany pojazd ogółem.
Jeden astronauta pilotował go ręcznie
Tech Insider wyróżnił astronautę Roberta L. Crippena jako pierwszego i dotychczas jedynego pilota, który ręcznie pilotował pojazd lotniczy od Macha 25 do lądowania, podczas misji STS-2. Późniejsze loty Promu bardziej polegały na automatycznym sterowaniu podczas hipersonicznej części wejścia, zanim załogi przejęły ręczną kontrolę na niższych, poddźwiękowych prędkościach.
Program w liczbach
Program Promu trwał około 30 lat, od startu Columbii 12 kwietnia 1981 r. do lądowania Atlantis 21 lipca 2011 r. na misji STS-135, według 19FortyFive. W ciągu tego okresu flota wykonała 135 misji, nigdy nie przekraczając dziewięciu startów w jednym roku, przy szacunkowym koszcie około 1,5 miliarda dolarów za misję i około 200 miliardów dolarów za cały program w dolarach z 2010 r. Każdy orbiter miał ponad 24 000 indywidualnie kształtowanych termoodpornych płytek, aby przetrwać stres termiczny wejścia, gdy temperatury powierzchni w pobliżu nosa i krawędzi skrzydeł osiągnęły około 3000 stopni Fahrenheita.
Program nie obejdzie się bez tragedii: Challenger rozpadł się 73 sekundy po starcie 28 stycznia 1986 r., a Columbia została utracona podczas wejścia 1 lutego 2003 r., zgodnie z opisem historii programu przez 19FortyFive.
Pytania
- Czy prom kosmiczny naprawdę osiągnął Mach 25?
- Tak. NASA Glenn Research Center stwierdza, że wejście Promu rozpoczęło się przy prędkości około 17 500 mil na godzinę, około Macha 25, i stało się to w 133 z 135 misji programu w latach 1981-2011.
- Czy prom kosmiczny był szybszy niż SR-71 Blackbird?
- Tak, z dużym marginesem. Uznany rekord prędkości SR-71 to 2193,64 mil na godzinę (około Macha 3,3), ustanowiony w 1976 r., podczas gdy prędkość wejścia Promu około 17 500 mil na godzinę była ponad siedem razy szybsza, według 19FortyFive.
- Czy prom kosmiczny jest najszybszym pilotowanym pojazdem w historii?
- Nie. Księga Rekordów Guinnessa przypisuje modułowi dowodzenia Apollo 10 najwyższą prędkość kiedykolwiek osiągniętą przez człowieka, 24 816 mil na godzinę 26 maja 1969 r. Prom ma rekord konkretnie wśród samolotów ze skrzydłami lądujących na pasie startowym.
- Jak szybko przylądował prom kosmiczny?
- Zgodnie z 19FortyFive, orbitory Promu wylądowały przy prędkości około 213 do 226 mil na godzinę w jednym raporcie i blisko 220 mil na godzinę w drugim, znacznie wolniej niż ich hipersoniczne wejście.
- Kto pilotował prom kosmiczny ręcznie z hipersoniczną prędkością?
- Astronauta Robert L. Crippen, podczas misji STS-2, jest cytowany przez Tech Insider jako pierwszy i jedyny pilot, który ręcznie pilotował pojazd lotniczy od Macha 25 do lądowania.
Źródła
- Tech Insider — NASA Shuttle Hit Mach 25, 8x Faster Than SR-71
- 19FortyFive — NASA's Space Shuttle Was the Fastest Machine Humans Ever Flew
- 19FortyFive — NASA's Space Shuttle Hit Mach 25 on 133 Flights: The Fastest Crewed Aircraft Ever Holds No Speed Record
- Guinness World Records — Fastest speed achieved by humans
- NASA Glenn Research Center — Hypersonic Missions
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Powiązane
KosmosWiadomość
Łazik Perseverance ustanawia rekord jazdy na Marsie na 28,1 mil, przekraczając Opportunity
Łazik Perseverance agencji NASA przejechał dalej niż jakikolwiek inny pojazd na innym świecie, osiągając 28,10 mil (45,22 km) na Marsie 11 października 2026 roku, zgodnie z informacją Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA. Nowy wynik przewyższa rekord 28,06 mil (45,16 km) zalogowany przez łazik Opportunity w latach 2004-2018 — dystans, który Opportunity pokonał w ciągu prawie 15 lat, podczas gdy Perseverance zrobił to w około 5,5 lat.

KosmosArtykuł
Czarne dziury wyjaśnione: jak się tworzą, jak wyglądają i dowody ich istnienia
Czarna dziura to region, w którym grawitacja jest tak silna, że nic, nawet światło, nie może uciec po przekroczeniu horyzontu zdarzeń. Większość czarnych dziur powstaje w wyniku kolapsu masywnych umierających gwiazd, podczas gdy pochodzenie największych, supermassywnych czarnych dziur pozostaje słabo zrozumiane, według NASA. Ich istnienie potwierdziło zarówno detekcja fal grawitacyjnych w 2015 roku, jak i bezpośredni obraz z 2019 roku.
KosmosPoradnik
Przewodnik dla początkujących: jak wybrać i używać teleskop
Przy wyborze pierwszego teleskopu apertura — średnica głównej soczewki lub lustra — ma większe znaczenie niż powiększenie, ponieważ określa, ile światła zbiera instrument. Początkujących zwykle kieruje się w stronę refraktora 75–100 mm lub reflektora Dobsoniańskiego 150–200 mm, łącząc je z realistycznymi oczekiwaniami co do tego, jak planety i obiekty głębokich niebios faktycznie wyglądają przez okular.

KosmosArtykuł
Czy moglibyśmy mieszkać w jaskiniach na Księżycu? Szukanie siedlisk w księżycowych rurach lawowych
Tak, w zasadzie: naukowcy twierdzą, że zawalone tuby lawowe pod kraterami takimi jak Marius Hills i Mare Tranquillitatis mogłyby chronić astronautów przed promieniowaniem, mikrometeorytami i ekstremalnymi wahaniami temperatury znacznie lepiej niż jakikolwiek habitat na powierzchni. NASA wybrała teraz misję GIMLI, aby sprawdzić, czy jeden z tych kraterów faktycznie prowadzi do jaskini wystarczająco dużej, aby miała znaczenie.