چگونه دولت روم باستان از جمهوری به امپراطوری تکامل یافت و دموکراسی مدرن را شکل داد
انتشار:
به‌طور خلاصه
سیستم سیاسی روم از سه مرحله متمایز گذشت: پادشاهی (753–509 قبل از میلاد)، جمهوری ساخته‌شده بر اساس کنسولهای منتخب، مجلس شنا و مجامع عمومی (509–27 قبل از میلاد)، و امپراطوری حکمرانی‌شده توسط یک امپراطور (از 27 قبل از میلاد). سیستم فحص و تعادل جمهوری، بعداً متفکران روشن‌گرایی و تدوینکنندگان قانون اساسی ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داد.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
روم باستان یک سیستم سیاسی واحد در سراسر تاریخ خود نداشت — حداقل سه سیستم داشت. به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان، روم به‌عنوان پادشاهی (753–509 قبل از میلاد) آغاز شد که توسط مجلس شنایی از اشراف مشاوره می‌شد، سپس جمهور (509–27 قبل از میلاد) شد که توسط مجلس شنا و مجامع عمومی حکمرانی می‌شد، و در نهایت امپراطوری (از 27 قبل از میلاد) شد که توسط یک امپراطور حکمرانی می‌شد. هر انتقال محل واقعی قدرت را تغییر داد.
پادشاهی: پادشاهان مشاوره‌شده توسط مجلس شنا
در اولین دوره روم، پادشاهان بر ارتش، دین و وضع قوانین قدرت عالی داشتند، به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان. آنها مشاوره می‌شدند، اما محدود نبودند، توسط مجلس شنایی متشکل از حدود 100 بزرگ‌سال اشراف، به‌عنوان patres et conscripti در لاتین یاد می‌شدند. روایت سنتی می‌گوید که ناراحتی از حکمرانی تک‌فرد تحت پادشاهان رومی‌ها را تصمیم‌گیر کرد تا هیچ فردی دوباره بر ایالت سلطه نیابد — نگرانی‌ای که جمهوری پیرو را شکل داد.
جمهوری: کنسول‌ها، مجلس شنا و مجامع
پس از پایان پادشاهی حدود 509 قبل از میلاد، روم پادشاه را با دو کنسول جایگزین کرد، هرسال انتخاب شدند و دارای قدرت برابری بر امور نظامی و سیاسی بودند، به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان. به‌طور حیاتی، هر کنسول می‌توانست بر تصمیمات کنسول دیگری وتو بگذارد، یک حفاظت طراحی‌شده تا هیچ مأمور واحدی نتواند بر ایالت سلطه نیابد.
قوانین توسط مجلس شنا تدوین نشدند، بلکه توسط مجامع عمومی شهروندان — از جمله Comitia Centuriata، سازماندهی‌شده بر اساس ثروت به 193 بلوک رای، و Concilium Plebis، شورای عوام تأسیس‌شده در 494 قبل از میلاد. مجلس شنا خود هیچ قدرت قانونی رسمی نداشت؛ نفوذ آن از طریق auctoritas، وزن غیررسمی نصیحت آن در امور مالی و سیاست خارجی، به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان. عضویت در مجلس شنا برای مدت زندگی بود، و اندازه آن طی زمان رشد یافت — از حدود 100 در دوران پادشاهی تا حدود 300 در قرن دوم قبل از میلاد، سپس تا 900 تحت دیکتاتور سولا، قبل از اینکه آگوستوس بعداً آن را در 600 ثابت کند.
مأمورین منتخب دیگر وظایف خاص را انجام دادند: پریتور از قدرت قضایی برخوردار بود، کویستور خزانه را مدیریت میکرد، ادیل بر اشغال عمومی نظارت میکرد، و سنسور سرشماری را انجام می‌داد و بر اخلاق عمومی نظارت میکرد، به گفته همان منبع. یک مبارزه سیاسی طولانی که به‌عنوان تضاد طبقات (494–287 قبل از میلاد) شناخته میشود، عوام‌الناس را بر مأموران محافظ خود، تریبون‌ها، حاکم کرد، و تا 287 قبل از میلاد قوانین تصویب‌شده توسط مجمع عوام بر تمام شهروندان روماني، اشرافی و عوام یکسان الزام‌آور شدند.
فحص و تعادل — و محدودیت‌های آن
تجزیه‌وتحلیلی که در The Conversation منتشر شد، طراحی جمهوری را به‌عنوان تقسیم قدرت میان سه نیروی توصیف میکند: تریبون‌های عوام، مجلس شنای غالب اشراف، و کنسولهای منتخب. قدرت وتوی متقابل کنسول‌ها، ترکیب شده با مدت یک‌ساله‌شان و نظر مستقیم مجامع بر قوانین و جنگ، نظام نهادی ایجاد کردند که هدف آن جلوگیری از تراکم قدرت پایدار در هر یک دفتر بود، به گفته مقاله — اگرچه تأکید میکند که این همان جدایی رسمی قوا در معنای مدرن نبود.
دولتمرد روم Marcus Tullius Cicero از دفاع‌کنندگان برجسته‌ای از این مدل قانون اساسی بود، مقاومت در برابر فیگورهای آنانی که به‌دنبال متمرکز‌کردن قدرت در دست خود بودند، به گفته The Conversation.
از جمهوری به امپراطوری
هنگامی که سرزمین و تقاضاهای اداری روم رشد کردند، ساختارهای جمهوری برای مقابله کردن مبارزه می‌کردند، به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان. آگوستوس (متولد اوکتاویان)، وارث پذیرفته‌شده جولیوس سزار، اولین امپراطور روم در سال 27 قبل از میلاد شد. آگوستوس نهادهای جمهوری را کاملاً لغو نکرد؛ در عوض، 'امپراطوری کنسولی' و 'tribunicia potestas' را جمع‌آوری کرد، قدرت کنسول و تریبون را در یک دفتر ترکیب کرد و درحالی که مجلس شنا را حفظ کرد.
تحت امپراطوری، مجامع عمومی تقریباً ناپدید شدند و مجلس شنا به جلسه رفتن ادامه داد اما به‌طور فزاینده‌ای تشریفاتی شد، به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان، اضافه میکند: 'آنها فقط خواسته‌های امپراطور را تأیید خواهند کرد.' قدرت سیاسی و نظامی عالی اکنون در دست امپراطور قرار داشت.
پایان امپراطوری روم غربی
تاریخ متعارف پایان امپراطوری روم غربی 4 سپتامبر 476 م است، زمانی که رهبر نظامی جرمنی Odoacer امپراطور رومولوس آگوستوس را برکنار کرد و خود را پادشاه ایتالیا اعلام کرد، به گفته History.com. نیروهای Odoacer قبل از این Orestes، پدر امپراطور برکنار‌شده و ژنرال قوی روم، را در پیاتسا شکست دادند، قبل از تصرف پایتخت در رواینا. امپراطوری روم شرقی، متمرکز بر قسطنطنیه، قرن‌های بعد ادامه یافت، اما تاریخ‌نویسان به‌طور گسترده 476 م را به‌عنوان سقوط امپراطوری روم غربی تلقی می‌کنند.
میراث نقل‌شده در قانون‌اساسی‌های مدرن
The Conversation خطی فکری را از دفاع Cicero درباره دستور مختلط روم به فیلسوف فرانسوی Montesquieu در قرن هجدهم ردیابی میکند، که کار او در 1748 روح قوانین به‌عنوان بازسازی فکر سیاسی در سرتاسر اروپا توصیف میشود. گفته میشود این کار، به‌نوبه خود، بر تدوینکنندگان قانون اساسی ایالات متحده 1787 تأثیر گذاشته است، با ارجاع خاص به ایده‌های Cicero به‌عنوان شکل‌دهنده بنیانگذاران آمریکایی از جمله جان آدامز، جیمز مدیسون و الکسندر هاملتون.
آنها دو کنسول را در یک زمان، برای مدت 12 ماه انتخاب کردند. هر کنسول قدرت وتو بر اعمال کنسول دیگری داشت.
— The Conversation، توصیف مجری دوگانه جمهوری روم
سه مرحله سیاسی روم در یک نگاه
دوره
تاریخ‌های تقریبی
قدرت اصلی
فحص اصلی بر قدرت
پادشاهی
753–509 قبل از میلاد
پادشاه
مجلس شنای مشاورهای (قدرت الزام‌آور ندارد)
جمهوری
509–27 قبل از میلاد
دو کنسول منتخب سالانه
وتوی متقابل کنسول؛ مجامع عمومی؛ auctoritas مجلس شنا
امپراطوری
27 قبل از میلاد–476 م (غرب)
امپراطور
کاهش مجلس شنا به نقش تشریفاتی
با هم، منابع نظام سیاسی‌ای را توصیف می‌کنند که درحدود 1200 سال شکل به‌طور چشمگیر تغییر داد — از پادشاهی، به جمهوری طراحی‌شده برای جلوگیری از بازگشت پادشاهی، به امپراطوری که دفاتر جمهوری را در دستان یک حاکم جذب کردند. این مرحله میانی به‌طور خاص، سیستم جمهوری‌ای از دفاتر منتخب، محدود به‌مدت، و فحص‌شده متقابلاً، چیزی است که نویسندگان و بنیانگذاران بعدی هنگام طراحی دولت‌های نمایندگی مدرن به آن اشاره کردند.
پرسش‌ها
جمهوری روم کی شروع و پایان یافت؟
به گفته دایرهالمعارف تاریخ جهان، جمهوری روم از حدود 509 قبل از میلاد، زمانی که پادشاهی سرنگون شد، تا 27 قبل از میلاد، زمانی که آگوستوس اولین امپراطور روم شد، اجرا شد.
چه چیزی کنسولهای روماني را از شدن بسیار قوی جلوگیری کرد؟
روم دو کنسول را برای مدت یک سال انتخاب کرد، و هر کدام میتوانستند بر اعمال یکدیگر وتو بگذارند، به گفته The Conversation؛ مجامع عمومی نیز مستقیماً بر قوانین، جنگ و صلح رأی دادند.
آیا مجلس شنای روم قوانین را تدوین میکرد؟
خیر. دایرهالمعار�� تاریخ جهان بیان میکند که مجلس شنا هیچ قدرت قانونی رسمی نداشت؛ قوانین توسط مجامع عمومی مانند Comitia Centuriata و Concilium Plebis تصویب شدند، درحالی که نفوذ مجلس شنا از قدرت مشاورهای غیررسمی آن، یا auctoritas، آمد.
امپراطوری روم غربی کی سقوط کرد؟
History.com پایان متعارف امپراطوری روم غربی را به 4 سپتامبر 476 م تاریخ میدهد، زمانی که Odoacer امپراطور رومولوس آگوستوس را برکنار کرد و خود را پادشاه ایتالیا اعلام کرد.
روم چگونه بر قانون اساسی ایالات متحده تأثیر گذاشت؟
The Conversation خطی فکری را توصیف میکند که از دفاع Cicero درباره دستور مختلط روم تا 'روح قوانین' Montesquieu 1748 امتداد یافت، که گفته میشود بر تدوینکنندگان آمریکایی از جمله جان آدامز، جیمز مدیسون و الکسندر هاملتون تأثیر گذاشتند.
خیلی قبل از استعمار اروپایی، قاره افریقا خانه ایالت‌های قدرتمندی بود که اهرام ساختند، اقتصاد طلا و نمک را در سراسر صحرای بزرگ اداره کردند، و شهرهایی از سنگ منقوش ساختند. این فهرست هفت پادشاهی باستان افریقایی را به ترتیب گسترش سیاسی، اقتصادی یا معماری‌شان رتبه‌بندی میکند، بر اساس تاریخ‌ها و ارقام از مورخین، یونسکو و سوابق موزه‌ها.
اینترنت به عنوان یک شبکه تحقیقاتی دفاعی آمریکایی به نام ARPANET در سال ۱۹۶۹ آغاز شد و دو دهه بعد از طریق پیشنهادی در سال ۱۹۸۹ در CERN به World Wide Web تبدیل شد. امروزه تقریباً ۶ میلیارد نفر - حدود سه‌چهارم جمعیت جهان - از اینترنت استفاده می‌کنند، بر اساس اتحادیه تلکمیونیکیشن بین‌المللی سازمان ملل (ITU).
باستان‌شناسان از دو روش گسترده استفاده می‌کنند: تاریخ‌گذاری نسبی، که اكتشافات را بر اساس لایه یا سبک مرتب میکند بدون اینکه سالی را بیان کند، و تاریخ‌گذاری مطلق (علمی)، که از تغییرات فیزیکی یا شیمیایی — مانند فروپاشی کربن-۱۴، الگوهای حلقه درختی یا فروپاشی پتاسیم-آرگون — برای تخمین محدوده سنی بر اساس تقویم استفاده میکند. اکثر محل‌های کاوش شده با ترکیب چندین روش به جای تکیه بر یک روش تاریخ‌گذاری می‌شوند.
روم باستان امور خود را از طریق منصبداران انتخاب شده، شورای سنا از مقامات سابق و جمعیات عمومی برای تقریباً پنج قرن اداره کرد تا این که قدرت در دست یک امپراطور واحد از 27 قبل از میلاد متمرکز شد. نظام اجتماعی سختگیرانه آن، قانون آن و زبان لاتین به شکل گیری نهادهای اروپایی و غربی گسترده تر برای مدت طولانی پس از سقوط خود امپراطوری ادامه یافت.
