چگونه آهنگسازان فیلم از ارکسترا برای شکلدهی به احساسات استفاده می‌کنند: یک راهنمای عملی

ارکسترا عمل تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام ساز‌ها نواخت یک ایده موسیقایی، در چه رژیمی، و با چه ترکیبی است. در موسیقی فیلم‌های سینمایی، این تصمیم وزن احساسی به همان اندازه لحن اصلی حمل می‌کند، طبق توضیحات آهنگسازان که توسط Filmscoringtips.com و Filmdaft.com جمع‌آوری شده است. یک موضوع نوشته شده برای ریسمان‌ها می‌تواند صمیمانه به نظر برسد؛ نت‌های یکسان نواخته شده توسط برنجی‌های پایین می‌توانند تهدید‌آمیز به نظر بیایند.

با محدوده احساسی طبیعی ساز شروع کنید

طبق Filmscoringtips.com، ویولن تنهایی معمولاً آسیب‌پذیری یا صمیمیت را منتقل می‌کند، در حالی که یک ارکسترای کامل صوت حماسی و جامع ایجاد می‌کند. منابع همچنین توجه می‌دهند که آهنگسازان یکجا بر هماهنگی، دینامیک و سازآرایی تلاعب می‌کنند — استفاده از ناهماهنگی و هماهنگی برای ایجاد تنش یا حل — به جای تنها اعتماد بر انتخاب ساز.

1. عملکرد احساسی صحنه را قبل از انتخاب ساز‌ها شناسایی کنید — آهنگساز هانز زیمر به MusicTech گفت که ابتدا می‌پرسد 'چرا ما باید موسیقی داشته باشیم اینجا؟' به جای شروع از یک لحن.
2. موتیف بنیادی را در شکل خنثی و قابل تشخیص بنویسید تا بتوانید بعداً آن را تغییر شکل دهید، به دنبال تمرینی که Filmdaft.com در Star Wars و The Lord of the Rings توصیف می‌کند.
3. رژیم یا خانواده ساز‌ها را تغییر دهید تا معنی را تغییر دهید: Filmdaft.com توجه می‌دهند که یک موتیف قهرمانانه که پس از زیان یک شخصیت کندتر و در رنگ هماهنگی تیره‌تر بازگردد، لحن را قابل تشخیص نگاه می‌دارد و در حین‌که حالت تغییر یافته شخصیت را نشان می‌دهد.
4. از دینامیک‌ها به عنوان ابزار روایت داستان استفاده کنید، نه تنها کنترل صوت — جان ویلیامز به مصاحبه‌گرانی که مجله Classical Music استشهاد می‌کند گفت که او موتیف کوسه Jaws را 'از بسیار کند تا بسیار سریع، از بسیار آهسته تا بسیار بلند' تغییر داد تا نشان‌دهنده حملات بی‌معنی کوسه باشد.
5. هنگامی که یک صحنه به بی‌راحتی نیاز دارد، ساز را بیرون از رژیم راحت آن فشار دهید. ویلیامز یک موتیف تومبا کروماتی جداگانه برای Jaws در رژیمی بالا و غیرمعمول نوشت؛ هنگامی که نوازنده از آن اعتراض کرد، ویلیامز گفت نتیجه 'تهدید‌آمیزتر' خواهد بود، طبق Classical Music.
6. صوت آکوستیک و الکترونیکی را عمداً مخلوط کنید به جای اینکه یکی را در دیگری پنهان کنید. زیمر به MusicTech گفت که او 'هرگز نمونه‌برداری را با ایده اینکه چگونه می‌توانیم یک ارکسترا را جعل کنیم' نزدیک نشده است، بلکه به جای آن می‌پرسد که چگونه روی آن بسط یابیم.
7. فضا در ترتیب‌بندی رها کنید. زیمر گفت که آهنگ‌های او طی سال‌ها 'لاغرتر' شده‌اند، و اضافه کرد که او سعی می‌کند 'نقاط کمتر بکشید و خطوط کمتر بکشید،' جای برای تماشاگران برای پر کردن احساس رها کنید، طبق MusicTech.
8. گروه کامل را برای بالاترین نقطه روایت حفظ کنید. حساب ارکسترای سمفونی شیکاگو برای نمره Interstellar از Zimmer توجه می‌دهد که قطعاتی مانند 'Cornfield Chase' با پیانو ساده و ریسمان‌های ظریف شروع می‌شوند قبل از اینکه ریتم رانندگی و ارکسترای پیچیده 'No Time for Caution' تنش را افزایش دهد.

موتیف بنیادی: یک لحن، معانی احساسی متعدد

موتیف بنیادی یک ایده موسیقایی کوتاه و قابل تکرار است که به یک شخصیت، مکان، چیز یا ایده خاص مرتبط است که در سراسر فیلم تکرار می‌شود تا تماشاگران بتوانند آن را تشخیص دهند و تغییرات آن را دنبال کنند، Filmdaft.com توضیح می‌دهد. این وب‌سایت به موضوعات جان ویلیامز از Star Wars استشهاد می‌کند، که شخصیت‌های اصلی را مشخص می‌کند و معنی را تغییر می‌دهد زیرا خطوط اخلاقی داستان تغییر می‌یابند، و موضوعات هاوارد شور از The Lord of the Rings، که به فرهنگ‌ها و مکان‌های خاص مرتبط است تا تماشاگران تغییرات جغرافیایی و فرهنگی را از طریق صوت احساس کنند.

همان منبع به Jaws به عنوان نمونه‌ای از موتیف بنیادی اشاره می‌کند که تنش را قبل از ظهور تهدید روی صفحه بسازد، زیرا سیگنال موسیقایی کوسه خطر را قبل از آشکاری بصری نشان می‌دهد.

مطالعه موردی: موتیف کوسه در Jaws

ویلیامز موضوع دو نت کوسه مشخصه (E به F) را به عنوان یک ostinato نیم‌تنی نواخته شده توسط باس و تشلو ساخت. جدا از آن یک موتیف تومبا کروماتی در رژیمی بالا و غیرمعمول نوشت. هنگامی که کوسه روی صفحه نزدیک می‌شود، ostinato بلندتر و سریعتر می‌شود. کلاسیکی موسیقی همچنین توجه می‌دهد که برای یک صحنه جداگانه، موسیقیدانان حرفه‌ای عمداً کمی از گام بیرون نواختند تا باند رژه Amity Island به صدای آماتور، تولید بی‌راحتی بدون هیچ سازآرایی تهدید‌آمیز بپردازند.

مطالعه موردی: ترکیب ارکسترا و الکترونیک در Interstellar

نمره زیمر برای Interstellar ترکیبی از ارکسترای سنتی با آرگن کلیسا است، که ارکسترای سمفونی شیکاگو آن را به عنوان منظره صوتی توصیف می‌کند که 'هم بزرگ و هم صمیمانه' است. زیمر از رویکرد خود رو به رشدی استفاده می‌کند که در آن موتیف‌های تکرار شونده به آهستگی تکامل می‌یابند تا عمق احساسی را بسازند، تکنیکی که در قطعه 'Stay' شنیده می‌شود. MusicTech گزارش می‌دهد که در نمرات دیگر، زیمر خط را بین صوت ارکسترا و الکترونیکی تیره‌تر کردن را توصیف کرده است، برای مثال با داشتن نوازندگان ارکسترا که منظره‌های الکترونیکی را دوباره تفسیر می‌کنند به جای معاملہ ساز‌های آکوستیک و الکترونیکی به عنوان دسته‌های جداگانه.

چرا سازآرایی از نظر روانی کار می‌کند

دلیل اصلی اینکه این تکنیک‌ها بر تماشاگران تاثیر می‌گذارند، طبق Filmscoringtips.com، این است که آهنگسازان هماهنگی، دینامیک و سازآرایی را یکجا تلاعب می‌کنند تا بر پاسخ‌های احساسی دسترسی پیدا کنند و غوطه‌وری در داستان را عمیق‌تر کنند، به جای معامله هر یک عنصر به عنوان تنها راه‌انداز احساس. زیمر این را به عنوان افزایش، نه نوشتاری، تجربه احساسی تماشاگر می‌بیند؛ او به MusicTech گفت که با پرسش شروع می‌کند که موسیقی چه نقشی باید در صحنه معینی ایفا کند قبل از نوشتن هر لحنی.