Jak kompozytorzy filmowi wykorzystują orkiestrację do kształtowania emocji: praktyczny przewodnik

Orkiestracja to praktyka decydowania, które instrumenty grają pomysł muzyczny, w jakim rejestrze i w jakiej kombinacji. W komponowaniu dla filmów ta decyzja niesie taką samą wagę emocjonalną jak sama melodia, zgodnie z wyjaśnieniami kompozytorów zebranymi przez Filmscoringtips.com i Filmdaft.com. Temat napisany dla strun może brzmieć intymnie; te same nuty grane przez nisko brzmiejące instrumenty dęte mogą brzmieć zagrażająco.

Zacznij od naturalnego zakresu emocjonalnego instrumentu

Według Filmscoringtips.com samotne skrzypce zwykle przekazują podatność lub intymność, podczas gdy pełna orkiestra tworzy epicki, szeroki dźwięk. Outlet zauważa również, że kompozytorzy manipulują harmonią, dynamiką i orkiestracją razem — wykorzystując dysonans i konsonans do tworzenia napięcia lub rozwiązania — zamiast polegać wyłącznie na wyborze instrumentu.

1. Określ funkcję emocjonalną sceny przed wyborem instrumentów — kompozytor Hans Zimmer powiedział MusicTech, że najpierw pyta się 'dlaczego tu potrzebna nam jest muzyka?' zamiast zaczynać od melodii.
2. Napisz lejtmotyw w neutralnej, rozpoznawalnej formie, aby można go było zmienić później, zgodnie z praktyką opisaną przez Filmdaft.com w filmach Gwiezdne wojny i Władca pierścieni.
3. Zmień rejestr lub rodzinę instrumentów, aby zmienić znaczenie: Filmdaft.com zauważa, że bohaterski motyw powracający wolniej i w ciemniejszym zabarwieniu harmonicznym po stracie postaci pozostaje rozpoznawalny, jednocześnie sygnalizując zmianę stanu postaci.
4. Używaj dynamiki jako narzędzia opowiadania, a nie tylko kontroli głośności — John Williams powiedział dziennikarzom cytowanym przez Classical Music magazine, że zmienił motyw rekina w Szczękach 'z bardzo wolnego na bardzo szybki, z bardzo cichego na bardzo głośny', aby reprezentować bezrozumne ataki rekina.
5. Wyciśnij instrument poza jego wygodny rejestr, gdy scena wymaga dyskomfortu. Williams napisał osobny chromatyczny motyw tuby do Szczęk w niezwykle wysokim rejestrze; gdy muzyk to zakwestionował, Williams powiedział, że wynik będzie 'bardziej zagrażający', zgodnie z Classical Music.
6. Umyślnie mieszaj dźwięk akustyczny i elektroniczny, zamiast maskować jeden drugim. Zimmer powiedział MusicTech, że nigdy nie podchodził do samplingowania z ideą 'jak sfakować orkiestrę', ale zamiast tego pyta, jak ją rozszerzyć.
7. Zostawiaj miejsce w aranżacji. Zimmer powiedział, że jego kompozycje stały się 'szczuplejsze' na przestrzeni lat, dodając, że stara się 'stawiać mniej krópek nad literami i stawiać mniej krzyków nad t', pozostawiając miejsce dla publiczności, aby wypełnić emocje, według MusicTech.
8. Zarezerwuj pełny zespół dla najwyższego punktu narracji. Konto Chicago Symphony Orchestra partytury Zimmera do Interstellar zauważa, że utwory takie jak 'Cornfield Chase' zaczynają się od prostego fortepianu i delikatnych strun, zanim pędzący rytm i złożona orkiestracja 'No Time for Caution' podniosą napięcie.

Lejtmotywy: jedna melodia, wiele znaczeń emocjonalnych

Lejtmotyw to krótki, powtarzalny pomysł muzyczny powiązany z konkretną postacią, miejscem, przedmiotem lub ideą, która powraca w całym filmie, aby widzowie mogli ją rozpoznać i śledzić, jak się zmienia, wyjaśnia Filmdaft.com. Strona cytuje tematy Gwiezdnych wojen Johna Williamsa, które charakteryzują główne postaci i zmieniają znaczenie, gdy linie moralne sagi się poruszają, oraz tematy Władcy pierścieni Howarda Shora, które są powiązane z określonymi kulturami i miejscami, dzięki czemu widzowie czują geograficzne i kulturowe zmiany poprzez dźwięk.

To samo źródło wskazuje na Szczęki jako przykład lejtmotywu, który buduje napięcie zanim zagrożenie pojawi się na ekranie, ponieważ muzyczna wskazówka rekina sygnalizuje niebezpieczeństwo przed wizualnym ujawnieniem.

Studium przypadku: motyw rekina w filmie Szczęki

Williams zbudował charakterystyczny dwunuciowy motyw rekina (mi na fa) jako ostinato półtonowe grane przez basy i wiolonczele, kotwicząc film w tym, co Classical Music magazine opisuje jako złowieszczą przestrzeń tonalną. Osobno napisał chromatyczny motyw tuby w niezwykle wysokim rejestrze. W miarę zbliżania się rekina na ekranie, ostinato staje się coraz głośniejsze i szybsze, technika, którą Williams powiedział, że miała na celu 'wskazanie bezrozumnych ataków rekina'. Classical Music zauważa również, że w osobnej scenie profesjonalni muzycy celowo grali nieco poza strojem, aby dać orkiestrze amatorskich marszałków z wyspy Amity amatorski dźwięk, generując niepokój bez żadnego zagrażającego instrumentarium w ogóle.

Studium przypadku: mieszanie orkiestry i elektroniki w Interstellar

Partytura Zimmera do Interstellar łączy tradycyjną orkiestrację z organem kościelnym, który publikacja Chicago Symphony Orchestra opisuje jako krajobraz dźwiękowy, który jest 'zarówno wielki, jak i intymny'. Zimmer używa minimalistycznego podejścia, w którym powtarzające się motywy powoli ewoluują, aby budować emocjonalną głębię, technika słyszalna w utworze 'Stay'. MusicTech donosi, że w innych partyturach Zimmer opisał zatarcie linii między dźwiękiem orkiestrowym a elektronicznym, na przykład dzięki temu, że muzycy orkiestrowi reinterpretują elektroniczne krajobrazy dźwiękowe, zamiast traktować instrumenty akustyczne i elektroniczne jako oddzielne kategorie.

Dlaczego orkiestracja działa psychologicznie

Podstawowa przyczyna, dla której te techniki wpływają na publiczność, zgodnie z Filmscoringtips.com, jest taka, że kompozytorzy manipulują harmonią, dynamiką i orkiestracją razem, aby uzyskać dostęp do odpowiedzi emocjonalnych i pogłębić zanurzenie w historii, zamiast traktować jeden element jako jedyną siłę napędzającą uczucie. Zimmer postrzega to jako wzbogacenie, a nie dyktowanie doświadczenia emocjonalnego publiczności; powiedział MusicTech, że najpierw pyta, jaką rolę powinna pełniać muzyka w danej scenie, zanim napisze jakąkolwiek melodię.