نحوه کار ژانرهای موسیقی: خاستگاه، ویژگی‌ها و هنرمندان کلیدی 7 سبک اصلی

فروشگاه‌های پلاک، برنامه‌های پخش و ایستگاه‌های رادیویی به‌طور یکسان آهنگ‌ها را به ژانرها تقسیم می‌کنند، اما مرز‌های بین آن دسته‌ها نادراً تا آنجایی که یک منوی کشویی پیشنهاد می‌دهد دقیق هستند. درک اینکه چرا یک آهنگ جز به جای بلوز برچسب خورده است، یا سراسری به جای موسیقی فولک، نیاز به بررسی تعدادی از سیگنال‌های واضح دارد: جایی که و چه زمانی سبک شکل گرفت، کدام ساز‌ها و ریتم‌ها آن را تعریف می‌کنند، و کدام هنرمندان الگوی آن را ترسیم کردند که بعدها موسیقاران دیگر از آن پیروی کردند.

نحوه تمایز ژانرها

موسیقی معمولاً با ترکیبی از عوامل نه تنها یک قانون گروه‌بندی می‌شود. محل جغرافیایی اهمیت دارد — کتابخانه‌ کنگره بلوز را به جوامع آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در جنوب ایالات‌متحده پس از جنگ داخلی ربط می‌دهد، در حالی‌که رگ‌ه، بر اساس مطالعه‌ی تحقیقاتی EBSCO در مورد این ژانر، به‌طور خاص در جامایکا در اواسط دهه‌ی 1960 شکل گرفت. دوره‌ی زمانی نیز اهمیت دارد، که به همین دلیل موسیقی کلاسیک به دوره‌های نام‌برده‌ی مانند باروک (1600–1750) و رمانتیک (تقریباً 1804–1949) تقسیم می‌شود، طبق مرور کلی EBSCO برای موسیقی کلاسیک.

تکنیک موسیقی خط تقسیم دیگری است: ارتجال برای جز اساسی است، آکورد‌های گیتار ضربدری سنکوپه‌شده رگ‌ه را تعریف می‌کند، و بیت‌های نمونه‌برداری یا حلقه‌ای تحت سخنرانی ریتمی هیپ‌هاپ را تعریف می‌کند. در نهایت، مضمون و ساز‌ها — ساز‌های موتری صوتی و کلام داستان‌گویانه در موسیقی سراسری ابتدایی، سنتز‌کننده‌ها و ماشین‌های درام در موسیقی رقص الکترونیکی — به جداسازی ژانرهایی کمک می‌کند که ریتم‌های آن‌ها ممکن است در غیر این صورت با هم تداخل داشته باشند.

1. دوره و محلی را که سبک برای اول‌بار شکل گرفت شناسایی کنید.
2. ریتم و ساز اصلی را گوش کنید (صوتی درابر الکترونیکی، برنامه‌ریزی‌شده درابر درام زنده).
3. روش صدایی را یادداشت کنید — آهنگ خواندن، ایراد منطقی/رپ یا ارتجال بدون کلمات.
4. مضمون کلام معمول سبک را بررسی کنید (ناپایداری قلب، نظرات اجتماعی، داستان‌گویی، انرژی پیست‌های رقص).
5. تأثیر را دنبال کنید: اکثر ژانرها آشکارا از یک یا دو سبک قبلی استقراض می‌کنند، که برای هر کدام در زیر درج شده است.

هفت ژانر، خاستگاه و ویژگی‌های متمایز

جدول زیر دوره‌ی زمانی و محل خاستگاه، ویژگی‌های موسیقی اساسی، و هنرمندانی را خلاصه می‌کند که در غالب موارد به‌عنوان بنیان‌گذار برای هفت ژانر پذیرفته‌شده‌ی گسترده استناد می‌شوند.

موسیقی کلاسیک: چارچوب پنج دوره

مطالعه‌ی تحقیقاتی EBSCO در مورد موسیقی کلاسیک سنت را به دوره‌ی قرون‌وسطی (600–1400)، رنسانس (1400–1600)، باروک (1600–1750)، دوره‌ی کلاسیک مناسب (1750–1830)، عصر رمانتیک (تقریباً 1804–1949) و فاز مدرن/معاصر از اوائل قرن بیستم به‌بعد تقسیم می‌کند. هر تغییر بافت موسیقی را تغییر داد: چندصدایی رنسانس به نوشتار روشن‌تر و همافونیک توسط دوره‌ی کلاسیک تحویل داده شد، وقتی‌که یک خط لحنی منفرد با همراهی هنجار شد، و مدرنیسم قرن بیستم — به‌نمایندگی Igor Stravinsky نمره‌ی بالت 1913 The Rite of Spring، که مرور EBSCO می‌گوید دوتنایی را از طریق 'مضامین روسی وثنی' کاوش کرد — از تون سنتی به‌طور کامل شکست خورد.

بلوز و جز: ریشه‌های موازی در جنوب آمریکایی

هر دو ژانر به زندگی موسیقی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در دهه‌های بعد از جنگ داخلی باز می‌گردند. وبلاگ Folklife کتابخانه‌ کنگره یادداشت می‌کند که بلوز از آهنگ‌های کاری رشد یافت و راگ‌تایم — که توسط ملحنان مانند Scott Joplin محبوب شد — در اوائل دهه‌ی 1900 غلبه کرد پیش‌از تنزل حوالی سال 1917. جز در نیواورلئان از مخلوطی از سنت‌های موسیقی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و اروپایی ظهور کرد؛ آهنگ 'Livery Stable Blues' گروه Original Dixieland Jass Band، که در 26 فوریه 1917 منتشر شد، به‌طور عام نخستین ضبط جز تلقی می‌شود، اگرچه توسط یک گروه سفید‌پوست در زمانی انجام شد که تمایز توزیع ضبط‌های موسیقیان سیاه را محدود می‌کرد.

ورودی بلوز EBSCO اضافه می‌کند که بلوز تجاری در دهه‌ی 1920 با هنرمندان مانند Mamie Smith و Bessie Smith شروع شد، پیش‌از تقسیم به بلوز دلتا خام و صوتی و بلوز شیکاگوی الکترونیکی مرتبط با Muddy Waters و B.B. King.

موسیقی سراسری و رگ‌ه

موسیقی سراسری مدرن، براساس EBSCO، به برستول، تنسی باز می‌گردد، جایی که نماینده‌ی Victor Records گروه Carter Family و Jimmie Rodgers را قرارداد دادند، بنیاد تجاری ژانر را در ساز‌های موتری صوتی و کلام داستان‌گویانه تاسیس کردند. رگ‌ه، براساس EBSCO، در جامایکا در اواسط دهه‌ی 1960 تشکیل شد زمانی‌که موسیقاران ریتم اسکا — خود‌ریخته‌شده توسط موسیقی ریتم و بلوز نیواورلئان — را کند کردند در حالی‌که آکورد‌های گیتار چکانی و سنکوپه‌شده را حفظ کردند؛ Bob Marley به‌عنوان هنرمندی شناخته می‌شود که بیشترین مسئولیت را برای آوردن ژانر به مخاطبان جهانی داشت.

هیپ‌هاپ و موسیقی رقص الکترونیکی

لحظه‌ی تاسیس هیپ‌هاپ دقیقاً تاریخ‌گذاری شده است: EBSCO بیان می‌کند که ژانر قرار است در 1520 Sedgwick Avenue در برانکس در 11 اگست 1973 خاستگاه داشته باشد، زمانی‌که DJ Kool Herc بخش‌های ابزاری ضبط را تمدید کرد تا به رقصندگان اجازه دهد حرکت را ادامه دهند، تکنیکی که به چهار عنصر اساسی ژانر — دی‌جی‌ای، ام‌سی‌ای، breakdancing و هنر graffiti — غذا داد. موسیقی رقص الکترونیکی میلاد پراکندگی‌تری دارد: ورودی EBSCO آن را به اواخر دهه‌ی 1970 تا اواسط دهه‌ی 1980 دنبال می‌کند، زمانی‌که تولیدکنندگان دیترویت فن‌آوری‌های درام را بر تأثیر جزئی گروه آلمانی Kraftwerk ساختند، در حالی‌که صحنه‌ی باشگاه شیکاگو موسیقی خانه‌ای تولید کرد؛ هر دو صدا بعدها دنبال‌کننده‌ی قدرتمندی در اروپا یافتند، جایی‌که دی‌جی‌ها بر آن‌ها در باشگاه و صحنه‌های rave ای که پیش‌آمدند ساختند.

چرا خطوط ژانر به‌طور مداوم حرکت می‌کنند

جدول بالا نشان می‌دهد که چگونه برخی ژانرها به‌طور مستقیم بر دیگری ساخته می‌شوند: رگ‌ه از کند کردن اسکا رشد یافت، جز از بلوز و سنت‌های قبلی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و اروپایی استقراض کرد، و رشته‌های فن‌آوری و خانه EDM تحت تأثیر اعمال سنتز‌کننده‌های الکترونیکی مانند Kraftwerk تکامل یافتند. این لایه‌بندی یکی از دلایلی است که برچسب‌های ژانر کم‌تر مانند جعبه‌های ثابت و بیشتر مانند توصیف‌های واپیچان‌شده‌ی صدا، دوره و جامعه کار می‌کنند.