Badanie czaszek ujawnia dowody pforensyczne ofiar składanych z ludzi podczas Pierwszej Dynastii Egiptu
Opublikowano:
W skrócie
Nowa analiza pforensyczna 46 czaszek z pochówków królewskich w Abydosie w Egipcie wykazała, że 18 z nich — 39 procent — wykazuje śmiertelne obrażenia głowy zadane około czasu śmierci. Wyniki badania, opublikowane 5 października 2026 roku w czasopiśmie Frontiers in Environmental Archaeology, potwierdzają stuletnią teorię, że członkowie gospodarstwa domoowego faraona zostali zabici, aby go towarzyszyć w śmierci.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Badacze ponownie badający czaszki ludzkie wykopane prawie wiek temu w Egipcie odkryli fizyczne dowody, że dziesiątki osób pochowanych wokół grobowców najwcześniejszych egipskich królów zmarły gwałtownie, a nie z przyczyn naturalnych. Badanie, kierowane przez Roselyn Campbell z Uniwersytetu Purdue, zostało opublikowane 5 października 2026 roku w czasopiśmie Frontiers in Environmental Archaeology.
Czaszki pochodzą z mogił pomocniczych w Umm el-Qaab, części królewskiego kompleksu pogrzebowego w Abydosie w Południowym Egipcie. Otaczają grobowce władców Pierwszej Dinastii, w tym Djera, Djeta i panującą Meretneith, które panowały około 5000 lat temu, zgodnie z niemieckim wydaniem naukowym scinexx.de, które donosiło o badaniu.
Co ujawniła analiza pforensyczna
Campbell zbadała 46 czaszek przechowywanych w Kolekcji Duckworth na Uniwersytecie Cambridge. Według oficjalnego komunikatu prasowego Frontiers i serwisu informacyjnego ScienceAlert, 18 z 46 czaszek — 39 procent — wykazało znaczny uraz czaszki, który nastąpił około czasu śmierci, znany w terminologii pforensycznej jako uraz perimortem.
Większość obrażeń to złamania liniowe na szczycie czaszki, tego rodzaju uszkodzenia, które specjaliści pforensyczni kojarzyć z uderzeniami płaskiego, szerokiego przedmiotu. Kilka czaszek wykazało również urazy z ostrymi narzędziami, w tym jedno zranienie przeszywające w boku głowy i uraz tnący w okolicy oczodołu, jak doniosły scinexx.de i ScienceAlert.
Dlaczego Petrie to przegapił wiek temu
Czaszki zostały pierwotnie wykopane w latach 20. XX wieku przez brytyjskiego archeologa Flindersa Petrie'a, który już podejrzewał, że osoby pochowane w tych grobach pomocniczych — liczące w setki wokół grobowców królewskich — zostały zabite, gdy umarł ich król, praktyka znana jako ofiara ze świtów. Według komunikatu prasowego Frontiers Petrie ponownie pochował większość szkieletów, ale zatrzymał czaszki, a w tamtym czasie nie potrafił znaleźć jasnych dowodów śmiertelnych ran, co osłabiło jego hipotezę.
Ponowna analiza Campbell zastosowała metody pforensyczne niedostępne wiek temu w celu zidentyfikowania wzorów pęknięć, które Petrie najwyraźniej pomylił z uszkodzeniami powstałymi po śmierci lub podczas kopania, jak stwierdza komunikat prasowy Frontiers.
Co oznacza ofiara ze świtów
Ofiara ze świtów to rodzaj ofiary z ludzi, w którym osoby bliskie władcy są zabijane, gdy umiera władca.
— Roselyn Campbell, Uniwersytet Purdue, z komunikatu prasowego Frontiers
Ta praktyka jest udokumentowana w kilku starożytnych kulturach i jest generalnie powiązana albo z przekonaniami, że poświęcone osoby będą kontynuować służbę władcy w zaświatach, albo z demonstracją władzy władcy nad życiem i śmiercią, zgodnie z komunikatem prasowym Frontiers.
Zastrzeżenia dotyczące wyników
Badanie Campbell nie twierdzi, że każda osoba w grobach pomocniczych została poświęcona. ScienceAlert doniosło, że Campbell przyznała, że niektóre osoby mogły umrzeć z przyczyn naturalnych niezwiązanych ze śmiercią króla. Komunikat prasowy Frontiers zwrócił również uwagę, że formy zabójstwa, które nie pozostawiają śladów na kościach, takie jak zaduszenie lub zatrucie, nie mogą być wykluczone dla czaszek, które nie wykazały pęknięć, co oznacza, że rzeczywista liczba poświęconych osób mogła być wyższa niż 39 procent z widocznym urazem.
Niemniej jednak czas pochówków — zamknięty w tym samym czasie co główny grobowiec króla — w połączeniu z nowo zidentyfikowanymi śmiertelnymi obrażeniami wzmacnia argument, że wiele z tych śmierci nie były przypadkowe, zgodnie z raportem scinexx.de o badaniu.
Tabela: Kluczowe liczby z badania
Przegląd badania czaszek Abydosu
Szczegóły
Liczba / opis
Zbadane czaszki
46, z Kolekcji Duckworth, Uniwersytet Cambridge
Czaszki z śmiertelnym urazem
18 (39%)
Główny typ urazu
Złamania liniowe dachu czaszki
Inne urazy
Urazy ostre, w tym jeden uraz tnący w okolicy oczodołu
Miejsce
Umm el-Qaab, Abydos, Egipt
Władcy związani z grobowcami
Djer, Djet, Meretneith (Pierwsza Dynastia)
Oryginalne kopanie
Lata 20. XX wieku, Flinders Petrie
Publikacja
Frontiers in Environmental Archaeology, 5 października 2026
Pytania
Co to jest ofiara ze świtów?
Jest to zabijanie osób bliskich władcy w czasie śmierci władcy, często powiązane z przekonaniami, że będą one kontynuować służbę władcy w zaświatach lub jako demonstracja królewskiej władzy, zgodnie z komunikatem prasowym Frontiers o badaniu.
Ile czaszek wykazało oznaki gwałtownej śmierci?
Z 46 zbadanych czaszek z Abydosu 18 — około 39 procent — wykazało złamania czaszki i inne urazy zadane około czasu śmierci, zgodnie z badaniem opublikowanym w Frontiers in Environmental Archaeology.
Którzy egipskie króle są powiązani z tymi pochówkami?
Groby pomocnicze otaczają grobowce władców Pierwszej Dinastii, w tym Djera, Djeta i Meretneith w Umm el-Qaab w Abydosie, jak doniosło scinexx.de.
Dlaczego ten dowód nie został znaleziony wcześniej?
Czaszki zostały wykopane w latach 20. XX wieku przez Flindersa Petrie'a, który podejrzewał ofiarę ze świtów, ale nie miał metod pforensycznych do zidentyfikowania pęknięć, które później odkryła zespół badacza Roselyn Campbell przy użyciu nowoczesnej analizy, zgodnie z komunikatem prasowym Frontiers.
Czy badanie dowodzi, że wszystkie pochowane osoby zostały poświęcone?
Nie. Badaczka Roselyn Campbell zauważyła, że niektóre osoby mogły umrzeć z niezwiązanych przyczyn naturalnych, a takie metody jak zaduszenie nie pozostawią śladu na kościach, zgodnie z raportem ScienceAlert o badaniu.
Jak opowiada to świat
NiemieckiNiemieckie media, takie jak scinexx.de, opatrzyły historię wokół analizy pforensycznej stuletnich okazów muzealnych, podkreślając konkretnych władców (Djera, Djeta, Meretneith) i procent czaszek ze śmiertelnym urazem jako dowód potwierdzający pierwotną teorię Petrie'a na temat ofiary ze świtów.
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Cesarstwo Rzymskie rozpoczęło się w 27 roku p.n.e., gdy August został jego pierwszym cesarzem, osiągnęło największy zasięg terytorialny za panowania Trajiana w 117 roku n.e. i zakończyło się na Zachodzie w 476 roku n.e., gdy Odoaker obalił ostatniego cesarza, Romulusa Augustulusa. Historycy wskazują na kombinację presji wojskowej, ekonomicznej, politycznej i zewnętrznej w ciągu około dwóch stuleci jako przyczyny jego upadku.
Renesans był ruchem kulturalnym, trwającym mniej więcej od XIV do XVII wieku, który rozpoczął się we Florencji i wznowił zainteresowanie starożytną Grecją i Rzymem. Zmienił europejską sztukę, naukę i uczestnictwo poprzez innowacje, takie jak perspektywa liniowa, heliocentryczna teoria Kopernika z 1543 roku i druk — osiągnięcia, które historycy wiążą z przejściem od myślenia średniowiecznego do nowoczesnego.
Demokracja jako system rządów przez obywateli sięga Aten około 508–507 p.n.e., kiedy reformator Klisthenes przebudował konstytucję miasta-państwa. Stąd rozprzestrzeniła się nierównomiernie poprzez rzymskie instytucje reprezentacyjne, średniowieczne ograniczenia władzy królewskiej, teorię Oświecenia i późniejsze rozszerzenie praw politycznych na dzisiejszą mieszankę demokracji wyborczych i liberalnych na całym świecie.
Imperium Bizantyjskie było grecko-mówiącym, chrześcijańskim kontynuacją Imperium Rzymskiego, rządzone z Konstantynopola od 330 do 1453 roku. Osiągnęło szczyt ekspansji terytorialnej za czasów Justyniana I w VI wieku i upadło 29 maja 1453 roku, gdy siły osmańskie pod dowództwem sułtana Mehmeda II opanowały miasto i zabiły ostatniego cesarza Konstantyna XI Paleologa.
