Jak powstają huragany i jak się do nich przygotować: przewodnik oparty na nauce

Każdego roku prognozyści z Narodowego Biura Oceańskich i Atmosferycznych Badań (NOAA) USA i jego Narodowego Centrum Huraganów śledzą dziesiątki tropikalnych zaburzeń, które tworzą się nad ciepłymi morzami. Tylko niektóre z nich rozwijają się w huragany. Różnica polega na określonym zestawie warunków atmosferycznych i oceanicznych, które meteorolodzy badali przez dziesięciolecia.

Składniki potrzebne do powstania huraganu

Zgodnie z Atlantyckim Laboratorium Oceanograficznym i Meteorologicznym NOAA (AOML), tropiczne cyklony wymagają sześciu sprzyjających warunków do powstania. Woda oceaniczna musi mieć temperaturę co najmniej 26,5°C (80°F) na wystarczającą głębokość, zapewniając energię ciepła, która napędza sztorm. Atmosfera musi chłodzić się wystarczająco szybko wraz z wysokością, aby być niestabilną, pozwalając wilgotnemu powietrzu swobodnie się podnosić. Powietrze na średniej wysokości musi być stosunkowo wilgotne, ponieważ suche powietrze tłumi aktywność burzową, od której cyklon zależy.

System musi również powstać co najmniej 500 kilometrów od równika, aby siła Coriolisa – utworzona przez obrót Ziemi – mogła sprawić, że powietrze wiruje wokół centrum zamiast po prostu płynąć prosto do obszaru niskiego ciśnienia. Preistniejące zaburzenie z pewną rotacją i konwergencją powierzchni, takie jak fala tropikalna, jest również konieczne; AOML zwraca uwagę, że cyklony nie powstają samoistnie i potrzebują tego rodzaju zaburzenia, aby się rozpocząć. Wreszcie wymagane jest pionowe ścinanie wiatru poniżej około 10 metrów na sekundę, ponieważ silniejsze ścinanie rozdziera rozwijający się sztorm, zanim będzie mógł się zorganizować.

Serwis Oceanów NOAA opisuje ten sam proces w prostszych słowach: fala tropikalna porusza się nad ciepłą tropikalną wodą, ciepłe powietrze wznosi się i tworzy strefę niskiego ciśnienia, więcej powietrza napływa i wznosi się, a kondensacja w rosnących chmurach uwalnia ciepło, które jeszcze bardziej intensyfikuje system. AOML ostrzega, że nawet gdy wszystkie sześć warunków jest spełnionych, sztorm nie zawsze się tworzy – są one konieczne, ale niewystarczające do rozwoju.

Od zaburzenia do huraganu: cztery etapy

Meteorolodzy klasyfikują wzrost systemu tropikalnego na cztery etapy. Zaczyna się jako tropikalne zaburzenie – skupisko burz z małą lub żadną rotacją. Jeśli wiatry zaczynają krążyć wokół centrum, staje się depresją tropikalną. Gdy utrzymane wiatry osiągają 39 mph, system otrzymuje nazwę i jest klasyfikowany jako sztorm tropikalny. Gdy utrzymane wiatry osiągają 74 mph, NOAA klasyfikuje go jako huragan, tajfun lub cyklon tropikalny, w zależności od tego, gdzie na świecie się to dzieje.

Serwis Oceanów NOAA wyjaśnia, że to ten sam typ sztormu z różnymi nazwami regionalnymi: huragan na Północnym Atlantyku, środkowym i wschodnim Północnym Pacyfiku; tajfun na Północno-Zachodnim Pacyfiku; i cyklon tropikalny jako ogólny termin używany na Południowym Pacyfiku i Oceanie Indyjskim. Klasyfikacja opiera się wyłącznie na geografii, a nie na żadnych fizycznych różnicach między sztormami.

Jak mierzy się siłę huraganów

Gdy sztorm osiąga siłę huraganu, Narodowe Centrum Huraganów USA klasyfikuje go na Skali Wiatru Huraganu Saffira-Simpsona, która opiera się wyłącznie na maksymalnej prędkości wiatru i szacuje potencjalne straty majątkowe. Agencja podkreśla, że skala nie uwzględnia innych potencjalnie śmiertelnych zagrożeń, takich jak przypływ sztormowy, powodzie od opadów i tornada.

Które zagrożenia faktycznie zabijają ludzi

Narodowa Służba Pogody USA (NWS) identyfikuje przypływ sztormowy – nienormalne podniesienie się wody popychanej przez wiatry sztormu – jako historycznie najśmiertelniejsze zagrożenie huraganu, zdolne do przesuwania się wewnątrz lądu na wiele mil wzdłuż zatok i estuariów. Powodzie od opadów są opisywane jako druga wiodąca przyczyna zgonów, a NWS zauważa, że mogą one występować setki mil od wybrzeża i trwać dni po przejściu sztormu. Agencja wymienia również destrukcyjne wiatry, tornada, które mogą tworzyć się w zewnętrznych pasmach opadów huraganu, oraz niebezpieczne fale i prądy zwrotne, które mogą zagrażać pływakom, nawet gdy sztorm znajduje się ponad 1000 mil od nich.

Jak się przygotować: krok po kroku

Centra Kontroli Chorób i Prewencji USA (CDC) i NWS określają przygotowanie w trzech fazach: przed sezonem huraganów, gdy zbliża się sztorm, i podczas samego zdarzenia.

1. Poznaj swoją strefę ewakuacji i ryzyko powodzi, i zaplanuj więcej niż jedną trasę podróży z wyprzedzeniem, postępując zgodnie z wytycznymi zasobów przygotowania do huraganów NOAA.
2. Stwórz plan komunikacji rodzinnej na wypadek utraty zasięgu sieci komórkowej, w tym miejsce spotkania, jeśli ludzie się rozdzielą.
3. Zbuduj zestaw zapasów z wodą i żywnością na co najmniej trzy dni, lekami, latarkami, bateriami zapasowymi, ważnymi dokumentami, gotówką i ładowarką telefonu, zgodnie z wytycznymi CDC.
4. Gdy zbliża się sztorm, napełnij zbiornik paliwa swojego pojazdu, napełnij zbiorniki na wodę i zabezpiecz lub wnieś przedmioty na świeżym powietrzu, które wiatr mógłby zamienić w pociski, zgodnie z rekomendacjami CDC.
5. Postępuj zgodnie z oficjalnymi rozkazami ewakuacji bez zwłoki. Zgodnie z CDC, ochrona mienia nie jest powodem do pozostania, ponieważ nawet mocno zbudowane domy mogą nie wytrzymać huraganu.
6. Jeśli schronisz się na miejscu, pozostań w wewnętrznym pokoju z dala od okien i drzwi, i pozostań tam nawet podczas przerwy, ponieważ spokojne oko sztormu może być następnie zawrotnym powrotem silnych wiatrów.
7. Nigdy nie jeżdż i nie chodzić przez wodę powodziową. CDC ostrzega, że pojazdy mogą być zmiatane lub mogą się zatrzymać w zaledwie 6 calach poruszającej się wody.
8. Po sztormie kontynuuj monitorowanie oficjalnych alertów przed powrotem do domu, ponieważ zagrożenia, takie jak przewalone linie energetyczne i woda powodziowa, mogą się utrzymywać.

Kiedy odbywa się sezon huraganów

CDC mówi, że sezon huraganów na Atlantyku i w Morzu Karaibskim trwa od 1 czerwca do 30 listopada każdego roku, w okresie, gdy NOAA i Narodowe Centrum Huraganów prowadzą rutynowe śledzenie systemów tropikalnych w tej zlewni.