Fala Kelvina podnosi poziomy morza na zachodnim wybrzeżu o stopę w miarę intensyfikacji El Niño

Poziomy morza wzdłuż zachodnego wybrzeża USA wzrosły o około 6 cali do stopy od początku października 2026 r., gdy fala Kelvina — impuls cieplejszej niż zwykle wody oceanicznej — porusza się na północ z tropików, według raportu Associated Press emitowanego przez PBS NewsHour. Naukowcy powiązują to zdarzenie z silnym El Niño tej zimy, okresowym ociepleniem równikowego Pacyfiku, które zwykle podnosi poziomy morza i temperaturę oceanu daleko od tropików.

Co naprawdę jest falą Kelvina

Fala Kelvina to nie fala łamiąca się jak tsunami. Oceanografowie opisują ją jako szerokie, płytkie wybrzuszenie ciepłej wody, rozciągające się mniej więcej od 12 do 20 mil od brzegu i około 200 metrów głębokie, które podróżuje wzdłuż linii brzegowej, a nie rozbija się o nią. Raport PBS/AP porównuje efekt do wody pluskającej się w wannie lub basenie podczas trzęsienia ziemi. Obecny impuls porusza się na północ z szacunkową prędkością 150 mil dziennie.

Michael Jacox, oceanograf badawczy z Działu Nauki o Ekosystemach NOAA Fisheries, oraz Sean Vitousek, oceanograf badawczy z U.S. Geological Survey, należą do naukowców cytowanych w raporcie PBS/AP śledzących postęp fali wzdłuż wybrzeża.

Dlaczego to jest związane z El Niño

Fale Kelvina występują regularnie podczas zdarzeń El Niño, ale naukowcy twierdzą, że silne El Niño tej zimy może wzmocnić ich efekty. Raport PBS/AP zwraca uwagę, że przeszłe duże lata El Niño — 1982-83, 1997-98 i 2015-16 — były związane z rekordową erozją plaż na zachodnim wybrzeżu. Naukowcy śledzący bieżące zdarzenie spodziewają się, że to El Niño wygeneruje mniej więcej pięć do sześciu fal Kelvina w sumie, z działalnością trwającą od października 2026 do lutego 2027.

Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA, które kieruje zespołem nauki agencji zajmującym się zmianą poziomu morza, opisuje El Niño szerzej jako wzór klimatyczny charakteryzujący się wyższymi niż normalne poziomami morza i cieplejszymi temperaturami oceanu wzdłuż równikowego Pacyfiku, napędzany częściowo przez rozszerzalność termiczną cieplejszej wody. Naukowiec NASA Ben Hamlington i oceanograf Uniwersytetu Hawajów Phil Thompson, obaj cytowani w analizie NASA/JPL, powiązali silne zimy El Niño z wyższą szansą powodzi wysokich pływów przybrzeżnych na wybrzeżach Pacyfiku Ameryki Północnej i Południowej.

Przypływy królewskie dodają kolejną warstwę w okolicy Bay Area

W okolicy zatoki San Francisco efekt fali Kelvina nakłada się na sezonowe przypływy królewskie. Filia CBS News w San Francisco poinformowała, że przypływy w grudniu 2026 r. mają osiągnąć 7,33 stóp, które nagłówek raportu opisuje jako najwyższy przypływ królewski w okolicy zatoki za 18 lat, chociaż wciąż poniżej rekordu wszech czasów w San Francisco wynoszącego 8 stóp ustanowionego 27 stycznia 1983 r.

Według raportu CBS SF, w tej zimie zbiegają się kilka czynników: Ziemia osiąga swój najbliższy punkt do Słońca na początku stycznia, Księżyc osiąga perygeum, a 18,6-letni cykl oscylacji Księżyca jest obecnie w tym, co raport nazywa jego wzmacnioną fazą. Cieplejsza woda El Niño dodaje dodatkową wysokość poprzez rozszerzalność termiczną, na czele co najmniej 8 cali długoterminowego wzrostu poziomu morza przypisywanego zmianie klimatu w ciągu ostatniego wieku.

Co obserwują urzędnicy

Samorządy lokalne monitorują połączone efekty. Raport PBS/AP cytuje Alyssa Napuri, zastępcę szefa sztabu biura Nadzorcy Hrabstwa Orange Katriny Foley, wśród lokalnych urzędników śledzących postęp fali pod kątem potencjalnych powodzi przybrzeżnych i szkód erozyjnych.

Wcześniejsza analiza poziomu morza NASA, przeprowadzona z zespołem nauki kierowanym przez JPL, prognozowała, że do lat 2030. powodzie wysoko pływowe, które zalewają drogi i wlewają się do niskopoziomowych budynków, mogą stać się częstsze wzdłuż wybrzeży Pacyfiku obu Ameryk — tendencja, którą lata El Niño powinny czasowo przyspieszać.