Esther Rantzen, brytyjska pionierka telewizji i założycielka ChildLine, zmarła w wieku 86 lat

Dame Esther Rantzen, dziennikarka telewizyjna, która stworzyła program do spraw konsumentów BBC 'That's Life!' i później założyła telefon pomocy dla dzieci ChildLine, zmarła 30 września 2026 roku w swoim domu w New Forest w Anglii. Miała 86 lat. Jej rodzina poinformowała, że zmarła w otoczeniu bliskich osób, według doniesień Irish Times i Daily Beast.

Rantzen żyła z rakiem płuc od diagnozy postawionej w ledniu 2023 roku, który - według informacji ze źródeł BBC na Wikipedii - przeszedł do czwartego stadium do maja tego roku. W ostatnich miesiącach swojego życia publicznie kampaniowała za zmianą prawodawstwa dotyczącego eutanazji wspomaganej i oświadczyła we wrześniu 2026 roku, że stała się zbyt fizycznie osłabiona, aby kontynuować plany podróży do kliniki Dignitas w Szwajcarii, jak donosi Irish Times.

Czterdzieścioletnia kariera w telewizji

Rantzen rozpoczęła swoją karierę w 1963 roku jako kierownik studia radiowego BBC, zanim przeszła do telewizji, gdzie prowadziła 'Braden's Week' od 1968 roku, według Irish Times. Stała się powszechnie znana jako prowadząca program do spraw konsumentów BBC1 'That's Life!', który prowadziła od 1973 do 1994 roku. Zgodnie z Irish Times program przyciągał ponad 20 milionów widzów w szczycie, podczas gdy Wikipedia podaje widownię na ponad 18 milionów; oba źródła opisują go jako jeden z najpopularniejszych programów telewizji brytyjskiej, obejmujący tematy od skarg konsumentów do nadużyć wobec dzieci i donacji organów.

Następnie prowadziła spin-off 'Hearts of Gold' od 1988 roku i talk-show BBC Two 'Esther' w latach 1994-2002. W 1988 roku stała się pierwszą kobietą, która otrzymała nagrodę BAFTA Richard Dimbleby Award, według Daily Beast. Pojawiła się również w 'Strictly Come Dancing' i 'I'm a Celebrity... Get Me Out of Here!' w późniejszych latach, według Wikipedii.

Założenie ChildLine

W 1986 roku, po pokazaniu w programie BBC sprawy nadużyć wobec dzieci, Rantzen założyła telefon pomocy dla dzieci w niebezpieczeństwie lub kryzysie. Według Irish Times zaproponowała pomysł ówczesnemu kierownikowi BBC Michaelowi Grade'owi po epizodzie o nadużyciach wobec dzieci, a ogromny odzew publiczny skłonił ją do utworzenia ChildLine jako stałej, ogólnokrajowej linii pomocy dostępnej 24 godziny na dobę. Według Wikipedii usługa wyrosła z programu BBC 'Childwatch', w jej pierwszą noc otwarcia zostało zarejestrowane pięćdziesiąt tysięcy prób połączeń i została oficjalnie uruchomiona 30 października 1986 roku.

ChildLine połączyła się z organizacją charytatywną zajmującą się ochroną dzieci NSPCC w 2006 roku. Według Wikipedii model telefonu pomocy, który wypromowała, został od tego czasu przyjęty w 150 krajach. Rantzen wycofała się z aktywnej roli w ChildLine w ostatnich latach, gdy jej stan zdrowia się pogorszył.

Późniejsza działalność i ostatnie lata

W 2012 roku Rantzen założyła The Silver Line, poufny telefon pomocy i usługę towarzystwa dla osób starszych borykających się z izolacją i samotnością; połączyła się z organizacją charytatywną Age UK w 2019 roku, poinformowała Wikipedii. Po diagnozie raka stała się czołowym głosem w brytyjskiej debacie dotyczącej ustawodawstwa eutanazji wspomaganej, a kampania, jak donosi Irish Times, spotkała się z szerokim rezonansem publicznym wśród wielu osób borykających się z terminalną chorobą.

Kondolencje

Dyrektor naczelny NSPCC powiedział, że Rantzen była 'wyjątkową i prawdziwie niezwykłą kobietą', która 'zrobiła niesamowite rzeczy i podjęła wyjątkowe wysiłki, aby upewnić się, że dzieci i młodzież w Wielkiej Brytanii miały dokąd się zwrócić, kiedy potrzebowały pomocy', cytuje Daily Beast.

Jej mąż, producent telewizyjny Desmond Wilcox, zmarł w 2000 roku. Przeżywają ją troje dzieci: Miriam, Rebecca i Joshua, oraz pięcioro wnuków, według Daily Beast i Irish Times.