Western lat 70., który odrzucił John Wayne: rola Waco Kida z Blazing Saddles

Blazing Saddles, wydany przez Warner Bros. 7 lutego 1974 roku, to klasyk komediowego westernu najściślej związany ze słynnym odrzuceniem Johna Wayne'a. Reżyser i współautor Mel Brooks zaproponował Wayne'owi rolę Waco Kida, wycofanego gangstera, który zostaje zastępcą czarnego szeryfa w miasteczku granicznym, według wpisu w Wikipedii o tym filmie.

Co mówi Mel Brooks

Brooks wielokrotnie opowiadał tę historię w komentarzach dodatkowych do wydania na wideo i w późniejszych wywiadach, w tym dla portalu Cheat Sheet. Powiedział, że spotkał Wayne'a w kantynie Warner Bros., podał mu scenariusz i poprosił go, aby przeczytał go w ciągu nocy, ponieważ chciał prawdziwej gwiazdy westernu, aby nadać postaci Waco Kida poczucie autentyczności.

Odrębny raport Yahoo Entertainment opisuje podobną wymianę zdań, ale inaczej przedstawia słowa Wayne'a, mówiąc, że uznał scenariusz za przyjemny, ale zbyt wyraźny, aby się w nim udzielić. Dwa raporty używają różnych sformułowań dla dokładnych słów Wayne'a, ale zgadzają się w istocie: pochwalił scenariusz, odrzucił go ze względu na jego wyraźną zawartość i powiedział, że byłby pierwszy, kto obejrzy gotowy film. Artykuł Wikipedii o filmie podobnie stwierdza, że Wayne uznał scenariusz za zbyt wyraźny dla swoich fanów i obiecał obejrzeć gotowy film jako pierwszy.

Kto zagrał tę rolę zamiast niego

Rola nie przypadła bezpośrednio Gene'emu Wilderowi. Według Wikipedii Brooks początkowo obsadził Giga Younga jako Waco Kida, ale Young zemdlał na planie z powodu objawów odstawienia alkoholu i musiał być zastąpiony. Wilder wkroczył do akcji i zagrał Jima, Waco Kida, naprzeciw Cleavona Little'a w roli szeryfa Barta.

Blazing Saddles zarobił około 119,6 milionów dolarów przy budżecie około 2,6 milionów dolarów, stając się jedynie dziesiątym filmem, który przekroczył 100 milionów dolarów w północnoamerykańskich kinach w tamtym okresie, według Wikipedii. Otrzymał trzy nominacje do Akademii, w tym nominację na najlepszą rolę drugoplanową dla Madeline Kahn, i został dodany do Krajowego Rejestru Filmów Biblioteki Kongresu w 2006 roku.

Dlaczego historia powróciła w 2026 roku

Anegdota krążyła przez lata, ale zyskała świeżą uwagę w okolicach 100. urodzin Mela Brooksa 28 czerwca 2026 roku. W tym dniu Amerykański Instytut Filmowy ogłosił, że przenosi Blazing Saddles z nr 6 na nr 1 na swojej liście '100 Years...100 Laughs' najzabawniejszych filmów amerykańskich, według oficjalnego ogłoszenia AFI. Wyróżnienie to zastąpiło Some Like It Hot Billyego Wildera, który zajmował pierwsze miejsce na liście od czasu jej premiery w 2000 roku.

Prezydent AFI Bob Gazzale powiedział, że Brooks od dawna argumentował, że jego film powinien być na szczycie, i że AFI teraz to przyznaje w hołdzie dla urodzin Brooksa. Brooks jest jedynym reżyserem z trzema filmami w top 15 listy: Blazing Saddles na nr 1, The Producers na nr 11 i Young Frankenstein na nr 13, według AFI.

Wzór w wyborach Wayne'a

Blazing Saddles nie był jedyną znaczącą rolą z lat 70., którą Wayne odrzucił. Odrębny raport Yahoo Entertainment wspomina, że Wayne'owi zaproponowano również główną rolę w Dirty Harry około 1970 roku i ją odrzucił na rzecz serii westernów; rolę zamiast niego zagrał Clint Eastwood, a Wayne później przyznał, że jego odrzucenie było błędem. Dirty Harry to thriller kryminalny, a nie western, ale anegdota ilustruje, jak często Wayne odrzucał role, które później stały się przełomowymi filmami.