Dlaczego konserwatyści z pokolenia Z odkrywają na nowo Richarda Nixona w sieci

Filmiki online łączące archiwalne materiały wideo Richarda Nixona z muzyką rapową zebrały setki milionów wyświetleń w ciągu ostatniego roku, zasilając trend, który media konserwatywne nazwały "Nixonmaxxing". Według informacji z The American Spectator i własnego bloga Fundacji Richarda Nixona klipy, wiele z których zostało wyprodukowanych lub rozpowszechniane przez Fundację Richarda Nixona, prezentują 37-go prezydenta — który ustąpił ze stanowiska w 1974 roku po skandalu Watergate — jako agresywnego outscidera, a nie jako zdyskredytowaną postać.

Czym jest "Nixonmaxxing"?

Nazwa zapożyczona z "looksmaxxing", internetowego terminu oznaczającego optymalizację swojego wyglądu, i zastosowana do wizerunku Nixona. Fundacja Richarda Nixona przychyliła się do tego trendu, sprzedając artykuły z hasłami takimi jak "Pretty girls for Nixon", które wielokrotnie się wyczerpywały, jak podało The American Spectator. Liczba obserwujących na Instagramie Fundacji niemal się podwoiła do około 113 000 w ciągu ostatniego roku, według tego samego raportu.

Jim Byron, prezes i dyrektor generalny Fundacji Richarda Nixona od listopada 2021 roku, nakłaniał organizację do dotarcia do młodszych odbiorców poprzez media społeczne, zgodnie z jego biografią na Wikipedii. Pojawił się obok założyciela Next 250 PAC CJ Pearsona na "Fox News @ Night" 20 października 2026 roku, aby omówić spuściznę Nixona, zgodnie z listą wideo sieciowym.

Dlaczego Nixon i dlaczego teraz

Konserwatywne media przypisują atrakcyjność raczej poczuciu wspólnej krzywdy niż ideologii. The American Spectator poinformowała, że wielu konserwatystów z pokolenia Z widzi teraz Nixona jako ofiarę tego, co czasopismo określa jako "głębokie państwo", ramowanie, które odzwierciedla, jak postrzegają oni legalne i medialne batalię Donalda Trumpa. AMAC Newsline wysunęła podobny punkt, argumentując, że po obserwacji, jak media krajowe i biurokracja federalna traktowały Trumpa w taki sam sposób, w jaki traktowały Nixona, młodych ludzi coraz bardziej podejrzewa, że Nixon również został niesprawiedliwie potraktowany.

Wiceprezydent JD Vance publicznie potwierdził rewaluację. Przemawiając w Prezydenckim Muzeum Richarda Nixona w Yorba Linda, Kalifornia, w czerwcu 2026 roku, Vance powiedział, że spuścizna Nixona cieszy się "pewnym odrodzeniem i słusznie", i argumentował, że "gdyby Watergate miał miejsce jutro, byłoby to podobne do 12-godzinnego serwisu informacyjnego", zgodnie z relacją Newsweek o wydarzeniu, które przywitano oklaskami.

Newsweek poinformowała, że komentator CNN David Axelrod nazwał uwagi Vance'a "oszałamiającymi", zauważając, że Watergate obejmował skierowaną z Białego Domu kradzież, przywłaszczenie używające agencji federalnych, skazania karne i zarejestrowane dowody bezpośredniego udziału Nixona — elementy faktyczne, które Axelrod powiedział, że porównanie Vance'a pominęło.

Własny przypadek Fundacji Nixona

W poście z sierpnia 2026 roku zatytułowanym "The Rise of Richard Nixon" Fundacja Richarda Nixona argumentowała, że wznowione zainteresowanie odzwierciedla trzy rzeczy: dystans pokoleniowy od samego Watergate, wznowioną uwagę na osiągnięcia polityczne, takie jak Title IX, Agencja Ochrony Środowiska, otwarcie stosunków z Chinami i koniec służby wojskowej, oraz szersze nieufność wobec "establishmentowych" mediów i narracji rządowych. Post nie cytował konkretnych danych o oglądach lub frekwencji, ale odwoływał się do informacji w takich publikacjach jak The Wall Street Journal i Blaze Media.

Nie wszyscy konserwatyści są przekonani

Trend przyciągnął również krytykę ze strony mediów konserwatywnych. Pisząc w The American Spectator, Alex Adkins argumentował, że Nixon jest "złym bohaterem dla Nowej Prawicy", wskazując na krajowe działania, które rozszerzyły rząd zamiast go zmniejszać: Nixon stworzył EPA, OSHA i Federalną Komisję Wyborczą, więcej niż podwoił wydatki federalne na opiekę społeczną, narzucił kontrolę płac i cen, a także przerwał powiązanie dolara ze złotem. Adkins zauważył również, że trzech spośród czterech nominantów Nixona do Sądu Najwyższego głosowało później za Roe v. Wade, a Nixon ustanowił wczesną formę akcji afirmatywnej poprzez nakaz wykonawczy.

Adkins doszedł do wniosku, że Nixon "nic nie zrobił, aby wzmocnić konserwatywne instytucje i pozostawił konserwatywne ruchy uśpione po jego rezygnacji" do czasu wyboru Ronalda Reagana w 1980 roku — bezpośredni sprzeciw online'owemu przedstawieniu Nixona jako proto-MAGA.

Co to mówi o dzisiejszej prawicy

Podział dotyczy raczej tego, jak części ruchu konserwatywnego odnoszą się do władzy instytucjonalnej i kontroli mediów, niż o samym Nixonie, zgodnie z konkurującymi opisami przeanalizowanymi tutaj. Postacie takie jak Vance i Fundacja Nixona postrzegają śledztwa z epoki Watergate jako szablon dla tego, co opisują jako późniejsze wysiłki przeciwko Trumpowi, podczas gdy krytycy tacy jak Adkins nalegają na ocenę Nixona na podstawie standardów polityki konserwatywnej, a nie jego konfliktów z prasą.