ادعاهای تشخیص هوش مصنوعی علیه رمان برنده جایزه بحث درباره اصالت ادبی را دوباره باز می‌کند

اتفاق چه بود

David Silva Rojas، وکیل و نویسنده پروی که در سال 1981 در Ica متولد شده است، در ژوئیه 2026 اولین جایزه بین‌المللی رمان کوتاه Almadía Ventosa-Arrufat را برای دست‌نوشتهٔ خود "Donde el agua trabaja" برد. این اثر از میان بیش از 2200 ارسال توسط هیئتی از داوران شامل نویسندگان Cristina Rivera Garza و Selva Almada و Mónica Ojeda انتخاب شد، که از استفاده رمان از سکوت‌ها و جملات ریز و قطره‌وار آن تجلیل کردند، به گفته El Español.

این جایزه دارای جایزه نقدی 20000 یورو است و با توجه به قوانین منتشر‌شده‌ای که توسط El Español نقل شده است، به وضوح بیان می‌دارد که "هیچ استفاده جزئی یا کامل از ابزارهای هوش مصنوعی برای نوشتن آثاری که به جایزه ارائه می‌شوند، تحت هیچ شرایطی پذیرفته نخواهد شد."

یافته‌های تشخیص هوش مصنوعی

در 23 اکتبر 2026، روزنامه اسپانیایی El País تحقیقی را درباره 175 اثر ادبی به زبان اسپانیایی منتشر کرد، گزارش شده توسط Infobae و El Español. با استفاده از ابزار تشخیص Pangram، نسخه 4.1، تحلیل نتیجه گرفت که 99% از رمانی که تقریباً 26000 کلمه دارد توسط یک مدل هوش مصنوعی تولید شده است. همان ابزار 97% از پاسخ‌های مصاحبهٔ نوشتاری Silva Rojas را به عنوان هوش مصنوعی ایجاد‌شده پرچم‌دار کرد — در حالی که سؤالات خود روزنامه‌نگار به طور کامل انسان‌نوشته آزمایش شد — و 80% احتمال منشأ هوش مصنوعی را در مقالهٔ جداگانه 924 کلمه‌ای که وی منتشر کرده بود یافت، به گفته گزارش Infobae.

سازندهٔ Pangram ادعا می‌کند که نرخ مثبت کاذب بسیار پایینی دارد، که توسط Perfil به عنوان 0.0041% نقل شده است، اما مستندات خود ابزار عملکرد متفاوتی را بر اساس ژانرها، زبان‌ها و سبک‌های نوشتاری تسلیم می‌کند. Perfil توجه داد که چنین تشخیص‌دهندهٔ آماری حتی بر روی متون نوشته‌شده بسیار قبل از وجود هوش مصنوعی تولیدی می‌توانند خطا کنند، زیرا الگوهایی را پرچم‌دار می‌کنند نه اصل تأیید‌شده.

واکنش ناشر و نویسنده

Almadía جولان تبلیغاتی رمان را متوقف کرد، جلسهٔ مادریدی که برای جمعه پس از گزارش برنامه‌ریزی شده بود را لغو کرد، همراه با توقف‌های برنامه‌ریزی‌شده در بارسلون، اشبیلیه و قادس، به گفته El Universal.

Almadía گفت که Silva Rojas اظهاری را امضا کرده است که تأیید می‌کند از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده نکرده است، و نه هیئت و نه تیم تحریری هیچ مشکوکی نسبت به درگیری هوش مصنوعی در حین بررسی خود احساس نکردند. ناشر افزود که نرم‌افزارهای تشخیص اطلاعات "ارزشمند" ارائه می‌دهند اما تنهایی برای رسیدن به نتیجه‌گیری‌هایی که می‌توانند سمعهٔ نویسنده را آسیب‌رسان کنند کافی نیست، به گفته El Universal.

Silva Rojas به روزنامه‌نگارانی که تحقیق اصلی را انجام دادند پاسخ ندادند. Almadía گفت بررسی داخلی آن باز می‌ماند، بدون اعلام نتیجهٔ نهایی در آخرین گزارش‌ها.

تنها یک مورد جدا شده نیست

Perfil پروندهٔ Silva Rojas را به یک جنجال قبلی در سال 2026 مرتبط کرد که شامل نویسندهٔ کانادایی-آیتی‌نشین Thélyson Orélien بود، که رمان او "C'était ça ou mourir" پرفروش‌ترین کتاب فصل ادبی فرانسوی شد (rentrée littéraire). پست‌های ناشناسی در X با استفاده از تحلیل Pangram اکادمی Prix Goncourt فرانسه را وادار کرد تا کتاب را از انتخاب جایزه خود حذف کند. در آن پرونده، ناشر Boréal به طور گزارش‌شده برچسب‌های فراداده‌ای مرتبط با هوش مصنوعی را در فایل‌های سند دست‌نوشته یافت — شواهدی مادی فراتر از یک امتیاز آماری. Orélien استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای تحقیق تاریخی را اعتراف کرد اما انکار کرد که هوش مصنوعی جملات او را ایجاد کرده است؛ ناشر او گفت که نامطمئن بود تا چه حد نقش هوش مصنوعی تمدید می‌شود، به گفته Perfil.

چرا ناشران و جوایز تحت فشار هستند

دو پرونده فاصلهٔ بسیاری را که بسیاری از مسابقات ادبی پیش‌بینی نکردند فاش می‌کند: قوانینی که استفاده از هوش مصنوعی را ممنوع می‌کنند بر روی کاغذ وجود داشتند، اما هیچ مسابقهٔ نقل‌شدهٔ این گزارش فرایند تأیید استاندارد را توصیف نکرد — مانند فحص‌های سابقهٔ پیش‌نویس یا بررسی فراداده الزامی — که قبل از اعلان برنده اعمال شود. تشخیص‌دهندهٔ Pangram تخمین‌های آماری‌اند، شواهد قانونی نیستند، و گزارش Perfil بر این نقطه تأکید کرد که رفتار خروجی طبقه‌بندی‌کننده به عنوان "حکمی عمومی" بدون شواهد تأیید‌کننده برای نویسندگان و نهادها خطرناک خواهد بود.

برای دارندگان ناشری، منازعه سؤالات عملی را درباره قراردادها و قوانین ارسال مطرح می‌کند: آیا قبل از اعلام برندگان باید دست‌نوشته‌های پیش‌نویس، سوابق بازنگری یا فحص فراداده مورد نیاز قرار گیرند، و نحوهٔ برخورد با کتابی که قبلاً چاپ، بازاریابی یا انتخاب‌شده است. برای خوانندگان، این سؤالی جداگانه را مطرح می‌کند که ارزش ادبی چگونه باید قضاوت شود اگر منشأ متن نتوانی با اطمینان تعیین شود.