Nauka · Artykuł
Karalucha turkmeńska ze Środkowego Wschodu potwierdzona rozprawiająca się w Korei Południowej
Opublikowano:

W skrócie
Naukowcy w Busanu potwierdzili pierwszą ustaloną populację nienatywnego gatunku karaluchy w Korei Południowej: karalucha turkmeńskę, pochodzącą ze Środkowego Wschodu, Azji Środkowej i Północnej Afryki. Badania terenowe u portu Gamman w okresie od listopada 2025 do czerwca 2026 roku znalazły osobniki dorosłe, nymfy i jaja, co pokazuje, że owad już się rozprawia w nowym środowisku.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Naukowcy z Uniwersytetu Narodowego Pусана i Uniwersytetu Narodowego Gyeongsang dokumentowali pierwsze potwierdzone pojawienie się nienatywnego gatunku karaluchy na terenie Korei Południowej. Owad, znany jako karalucha turkmeńska, został znaleziony żyjący i rozprawiający się u portu Gamman w Busanu, zgodnie z badaniem opublikowanym przez naukowców w Journal of Integrated Pest Management we wrześniu 2026 roku.
Co wykazały badania
Zespół badawczy przeprowadził obserwacje terenowe i pułapki przynętowe wokół terenu portu w pięciu badaniach między listopadem 2025 a czerwcem 2026, używając nasączonego octem papieru i nawilżanego piwem płatków owsa jako przynęt. Zarejestrowali wszystkie etapy rozwojowe owada, w tym osobniki dorosłe, nymfy i oteki (jaja), które autorzy badania twierdzą, że wskazują na udane, trwające rozmnażanie, a nie na jednorazowy przyjazd.
Zgodnie z badaniem, żółtawe samce były liczne na początku czerwca 2026, a samice obserwowano do połowy czerwca. Osobniki dorosłe koncentrowały się na ścianach opornościowych, podczas gdy nymfy znaleziono w drewnianych szczątkach i wilgotnych schronieniach; populacja używała również kanałów i śmieci i obszarów odpadów spożywczych u portu.
Identyfikacja gatunku
Południowokoreańskie źródła, opublikowane badanie i angielskojęzyczny wpis Wikipedii odnoszą się do owada głównie jako Periplaneta lateralis, podczas gdy Program Zintegrowanego Zarządzania Szkodnikami Uniwersytetu Kalifornii wymienia jego naukową nazwę jako Blatta lateralis. Wikipedia wymienia Blatta lateralis i Shelfordella lateralis, między innymi, jako synonimy tego samego gatunku, co oznacza, że źródła nie zgadzają się, która nazwa jest główna, chociaż opisują ten sam owad. Wszystkie źródła zgadzają się na jego potoczną nazwę, karalucha turkmeńskę, zwaną również karalucha czerwoną.
Doniesienia lokalne opisują owada jako mniej więcej 3 centymetry długości o ciemnorudej barwie, wyróżniający się od natywnych gatunków karaluchy przez blade paski na obu końcach. Wikipedia dodaje, że samce są czerwonobrązowe i smukłe z długimi skrzydłami pozwalającymi na lot, podczas gdy samice są ciemniejsze z kremowymi znakami i krótkimi, niefunkcjonalnymi skrzydłami.
- Naturalny zasięg: obszar obejmujący Środkowy Wschód, Azję Środkową i Północną Afrykę, zgodnie z Wikipedią
- Czas osiągnięcia dojrzałości: około 220 dni, zgodnie z koreańskim badaniem terenowym
- Wydajność rozrodcza: pojedyncza samica może wyprodukować około 350 nimf, zgodnie z tym samym badaniem
- Rozmiar osobnika dorosłego: około 3 centymetrów, ciemnorudego koloru
Jak to prawdopodobnie dotarło do Busanu
Naukowcy mówią, że gatunek najprawdopodobniej wszedł do Korei Południowej poprzez morskie kontenery wysyłkowe przechodzące przez port, który obsługuje duże ilości ładunków mobilnych. Doniesienia lokalne również cytowały łagodne lokalne zimy, ze średnimi temperaturami od 3,6 do 5,8 stopni Celsjusza, jako prawdopodobny czynnik pomagający owadowi przetrwać i zainstalować się na wolnym powietrzu.
| Okres | Co zarejestrowali naukowcy |
|---|---|
| Listopad 2025 | Wstępne wykrycie karaluchy turkmeńskiej u portu Gamman |
| Grudzień 2025 | Badanie kontrolne potwierdzające dalszą obecność na terenie |
| Początek-połowa czerwca 2026 | Osobniki dorosłe, nymfy i jaja znalezione razem; samce liczne na początku czerwca, samice do połowy czerwca |
Dlaczego naukowcy są zaniepokojeni
Lee Sang-bin, profesor na Wydziale Nauk Przyrodniczych, który kierował śledztwem w Busanu, powiedział, że gatunek wykazuje "bardzo szybko rosnące liczby populacji" i ostrzegł, że duża liczba poruszających się kontenerów w porcie stwarza ryzyko rozprzestrzenienia się owada na inne regiony.
Bardzo szybko rosnące liczby populacji
W Stanach Zjednoczonych karalucha turkmeńska została po raz pierwszy wykryta w 1978 roku u byłego Sharpe Army Depot w Kalifornii i później znaleziona w Fort Bliss w Teksasie. Od tego czasu rozprzestrzeniła się na południowy zachód Stanów Zjednoczonych i wypiera uprzednio dominującą karalucha orientalną w siedliskach miejskich, zgodnie z Wikipedią i Programem UC Statewide IPM. Program UC opisuje ją zarówno jako szkodnika, jak i potencjalne zagrożenie dla zdrowia publicznego, ponieważ może przenosić organizmy powodujące choroby, chociaż nie określa, które patogeny lub potwierdza żadną chorobę związaną z tym gatunkiem.
Oficjalna i naukowa odpowiedź
Wydział Zarządzania Chorobami Zakaźnymi Busanu powiedział, że wzmocni monitorowanie kwarantanny i środki zwalczania szkodników w całych dzielnicach miasta i doradzał międzynarodowym podróżnikom, aby zbadali swoje rzeczy po podróżach, aby zmniejszyć ryzyko wprowadzenia dodatkowych gatunków inwazyjnych. Autorzy opublikowanego badania rekomendują ciągłe monitorowanie rozpowszechniania owada, zintegrowane zarządzanie szkodnikami, które unika niedyskryminacyjnego użycia pestycydów, i dalsze badania dotyczące tego, jak może się poruszać w głąb lądu, w tym poprzez legalny i nielegalny handel owadami używanymi jako pokarm dla gadów.
Autorzy badania opisują odkrycie w Busanu jako pierwszy raport o ustalonej gatunek karaluchy nienatywnej w Korei, i mówią, że powstrzymanie na poziomie lokalnym, połączone z stałym nadzorem, jest priorytetem zanim będzie można ocenić jakiekolwiek szersze rozprzestrzenianie.
Pytania
- Co to jest karalucha turkmeńska i skąd pochodzi?
- Jest to gatunek karaluchy pochodzący z obszaru obejmującego Środkowy Wschód, Azję Środkową i Północną Afrykę, znany naukowo jako Periplaneta lateralis lub Blatta lateralis w zależności od źródła (zwany również Shelfordella lateralis), i powszechnie jako karalucha czerwona.
- Gdzie dokładnie została znaleziona w Korei Południowej?
- Naukowcy potwierdzili ustaloną populację rozrodczą u portu Gamman w Busanu, na podstawie badań terenowych przeprowadzonych między listopadem 2025 a czerwcem 2026 roku.
- Jak karalucha prawdopodobnie dotarła do Korei Południowej?
- Naukowcy mówią, że najbardziei prawdopodobna ścieżka to morskie kontenery wysyłkowe poruszające się przez port Busanu, połączone z łagodnymi lokalnym zimami, które pomogły gatunkowi przetrwać na wolnym powietrzu.
- Czy karalucha turkmeńska jest niebezpieczna dla ludzi?
- Program IPM Uniwersytetu Kalifornii opisuje ją jako szkodnika uciążliwego i potencjalnego zagrożenia dla zdrowia publicznego, ponieważ może przenosić organizmy powodujące choroby, chociaż w dostępnych doniesieniach nie powiązano żadnej konkretnej choroby z populacją Busanu.
- Co robią władze w tej sprawie?
- Wydział Zarządzania Chorobami Zakaźnymi Busanu powiedział, że zwiększy monitorowanie kwarantanny i zwalczanie szkodników na całych dzielnicach, podczas gdy naukowcy stojący za badaniem rekomendują ciągły nadzór i zintegrowane zarządzanie szkodnikami, a nie szerokie używanie pestycydów.
Jak opowiada to świat
- PolskiPołudniowokoreańskie źródła (KNN, Money Today) przedstawiają odkrycie głównie jako historię lokalnego zdrowia publicznego i bezpieczeństwa biologicznego portów, podkreślając ostrzeżenie wiodącego naukowca o szybkim wzroście populacji, odpowiedź władz Busanu na kwarantannę i radę dla podróżników, aby sprawdzili swoje rzeczy, a nie umieszczając to w szerszym globalnym kontekście gatunków inwazyjnych.
Źródła
- KNN — 바퀴벌레 '터키스탄바퀴' 부산서 첫 발견...해충 확산 우려 (Turkestan cockroach first found in Busan, raising pest-spread concerns)
- Money Today — 부산 감만부두서 '터키스탄바퀴' 국내 첫 정착 확인 (Turkestan cockroach confirmed established for first time in Korea at Busan's Gamman Port)
- Journal of Integrated Pest Management — Establishment of the Turkestan cockroach, Periplaneta lateralis (Blattodea: Blattidae) in South Korea
- Wikipedia — Turkestan cockroach
- UC Statewide IPM Program — Turkestan Cockroach (Blatta Lateralis)
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Powiązane
NaukaWiadomość
USGS: Głębokie kamienie siarczków żelaza mogą samozapalić się w laboratorium
Zespół kierowany przez USGS informuje, że bogate w siarczek żelaza skały zebrane ze dna oceanu u wybrzeża Oregonu-Kalifornii samozapaliły się po przewiezieniu do laboratorium. Badanie, opublikowane w Scientific Reports, mówi, że reakcja stanowi możliwe zagrożenie pożarem dla przyszłych operacji górniczych na głębokim morzu, które nie zostały w pełni uwzględnione w obecnych przepisach bezpieczeństwa.

NaukaWiadomość
Światła polarne docierają do południowej Anglii po burzy geomagnetycznej G3
Silna (G3) burza geomagnetyczna zepchnęła zorzę polarną daleko na południe od jej zwykłego zasięgu na terytoriach Wielkiej Brytanii w nocie 10–11 października 2026 roku, przy czym obserwacje były zgłaszane od Szkocji aż do Devon, Hampshire i Kent na południu Anglii. Zjawisko nastąpiło po wyrzucie masy koronalnej, który opuścił Słońce 8 października i dotarł na Ziemię dwa dni później, zgodnie z Centrum Prognozowania Pogody Kosmicznej USA (SWPC).

NaukaArtykuł
Bioluminescencja wyjaśniona: Chemia organizmów wytwarzających światło
Bioluminescencja to światło wytwarzane wewnątrz żywego organizmu w wyniku reakcji chemicznej między molekułą emitującą światło zwaną lucyferyną, enzymem (zwykle lucyferazą) i tlenem. Organizmy wykorzystują to samodzielnie wytwarzane światło do znalezienia pożywienia, przyciągnięcia partnerów, uniknięcia drapieżników i komunikacji, i jest to znacznie bardziej powszechne w oceanach niż na lądzie.
NaukaArtykuł
Pięć infekcji powiązanych z 1 na 8 przypadkami raka na całym świecie, wykazuje nowe globalne badanie
Zgodnie z badaniem Międzynarodowej Agencji ds. Badań nad Rakiem (IARC) opublikowanym w czasopiśmie The Lancet Oncology, około 2,3 miliona nowych przypadków raka w 2024 roku — około 12% wszystkich diagnozowanych przypadków raka na całym świecie — było spowodowanych infekcjami. Pięć patogenów odpowiadało za większość tego ciężaru: H. pylori, HPV, hepatitis B, wirus Epsteina-Barr i hepatitis C. Większość tych raków można zapobiec poprzez szczepienia, przesiewowe badania diagnostyczne lub leczenie podstawowej infekcji.