چگونه شغل های حرفه ای در ورزش های الکترونیکی کار می کند: مسیرها، تیم ها و حقوق

از نردبان های رتبه بندی شده به قرارداد حرفه ای

هیچ هیئت مجوز واحدی برای ورزش های الکترونیکی وجود ندارد، بنابراین راه ورود به فهرست دستمزد بگیر به بازی بستگی دارد. خدمات مسیرهای شغلی ملی دولت بریتانیا دو مسیر ورود معمول را توضیح می دهد: گذراندن دوره ای دانشگاهی که آموزش تیم، برنامه ریزی رویدادها و پخش تورنمنت ها را پوشش می دهد، یا بالا رفتن از طریق جوامع آنلاین و لیگ های آماتوری و تورنمنت ها تا زمانی که تیم حرفه ای یک بازیکن را برای تمرین دعوت کند.

در Counter-Strike 2، Valve نظام الحاق مغلقی را اجرا نمی کند. در عوض، Valve Regional Standings تیم ها را با استفاده از مدلی شبیه Elo رتبه بندی می کند که پول جایزه کسب شده، قدرت حریفان شکست خورده، نتایج اخیر و شهرت رویداد را وزن می دهد، طبق تنظیم کننده تورنمنت BLAST. رویدادهای سطح اول تیم های بالای ترتیب را دعوت می کنند، در حالی که رویدادهای سطح دوم از حدود مکان نهم به بالا دعوت کنند، به تیم هایی بدون فتحه الحاق اجازه می دهند تا با برنده شدن در بازی ها به جای امضای قرارداد شراکت بالا روند.

BLAST همچنین به حد عملی این مدل باز اشاره می کند: رویدادهای سطح دوم مسابقات باز واقعی کمی ارائه می دهند زیرا برنامه های زمانی قبلاً از تیم های دعوت شده پر است، بنابراین تیم های جدید می تواند حتی پس از نتایج قوی هم برای عبور از سطح دوم به مسابقه سطح اول مشکل داشته باشند.

League of Legends یک مسیر متفاوت را در پیش گرفت. طبق مدخل Wikipedia در League Championship Series، Riot Games دوری شمال آمریکای خود را از نظام ترقی و تنزل به نظام الحاق مغلق در سال 2018 منتقل کرد، با گزارش 10 میلیون دلار هزینه ورود برای سازمان های موجود و 3 میلیون دلار اضافی برای متقاضیان جدید. Challenger Series که در سال 2013 راه اندازی شد، در ابتدا استعداد را از طریق نردبان ترقی و تنزل به دوری اول تغذیه می کرد؛ پس از تثبیت الحاق برای ده فتحه اصلی، همان مدخل توضیح می دهد که ترتیب تنزل محدود تنها برای فتحه های تیم مهمان متصل به لیگ های منطقه ای مانند North American Challengers League اعمال می شود. از تیم های با الحاق نیز خواسته شد تیم آکادمی جداگانه ای برای توسعه استعداد اجرا کنند.

چه کسی دیگری در فهرست تیم حرفه ای است

یک تشکیل رقابتی تنها بخشی از دستمزد تیم است. بررسی های صنعتی سازمان تیم یک ساختار را توضیح می دهند که از مالکیت و مدیران اجرایی (مدیرعامل، مدیرعامل عملیاتی، مدیر مالی، مدیر بازاریابی) تا مدیر عام که بر ساخت و کاوش فهرست نظارت دارد، یک مربی بزرگ که هویت تاکتیکی را تعیین می کند، مربیان کمکی که برای حریفان خاصی آماده می شوند، و تحلیل گرانی که تمایلات حریف و داده های بازی را تجزیه کنند.

• بازیکنان، شامل متخصصان نقش بعلاوه تعویض های و بازیکنان آکاديمی برای عمق
• مربی اصلی و مربیان کمکی/موضع
• تحلیل گر(های) پوشش اسکاوت حریف و داده ها
• مدیر تیم که برنامه ریزی، سفر و انطباق لیگ را مدیریت می کند
• کادر حمایتی مانند روانشناسان ورزشی، مربیان قدرت و تناسب و تغذیه ای در تیم های بهتر تجهیز شده

حقوق، قرارداد ها و میزان کمی استاندارد شده

جبران خسارت بسیار بین بازی ها و مناطق متفاوت است و هیچ مقیاس دستمزد صنعت گسترده ای وجود ندارد. مقالهWikipedia در League Championship Series بیان می کند که زمانی که Riot Games الحاق را معرفی کرد، حداقل دستمزد بازیکن را در لیگ نیز به 75000 دولار افزایش داد، با حقوق سالانه متوسط برای حرفه ای های League of Legends در حدود 150000 دولار؛ همان حرکت الحاق با انجمن بازیکنان تامین حمایت مالی، قانونی و شغلی برای ورزش کاران LCS همراه بود.

خارج از لیگ های با این نوع ساختار، حفاظت بسیار نازک تر است. Esports Legal News، که الگویی را برای استاندارد کردن قرارداد بازیکن منتشر کرد، می گوید بسیاری از بازیکنان - به خصوص آنانی که اولین قرارداد حرفه ای خود را امضا می کنند - اغلب فاقد حفاظت قانونی کافی هنگام امضا هستند. این مشکلات مکرر را فهرست می کند: تقسیم درآمد نامناسب برای درآمد پخش شخصی، شروط انتقال مبهم، شروط مصالحه که ممکن است در دادگاه هایی مانند کالیفرنیا یا اتحادیه اروپا پایدار نباشند، و زبان پایان غامض.

همان منبع شروطی را توضیح می دهد که قرارداد حفاظتی تر عادتاً به پوشش نیاز دارند: حقوق پایه و برنامه پرداخت، عملکرد و مکافات جایزه، تقسیم جایزه پول (حوالی 80٪ به بازیکنان پس از هزینه های سازمانی به عنوان مدل مشترک استشهاد می دهد)، تجهیز و تامین سفر، پوشش سلامت، و قواعد واضح برای خاتمه و انتقال.

مشاغل فراتر از تیم

بررسی سازمان تیم توسط سایت Socceragency، سمت غیر بازیکن ورزش های الکترونیکی را به چهار خوشه گسترده دسته بندی می کند: تولید و رویدادها (تولید کنندگان پخش، اپراتورهای پخش مجدد، مدیران صحنه، تکنسین های سالن)، کسب و کار و مدیریت (فروش حمایت، مدیران شراکت، عملیات تیم، روابط عمومی، مدیران جامعه)، فناوری و داده ها (مهندسان شبکه، پشتیبانی تکنولوژی اطلاعات، تحلیل گران داده ها) و محتوا و رسانه (فریدی، میزبانان، ویرایشگران ویدیو، هنرمندان گرافیکی).

همان بررسی ورود به این نقش ها را به عنوان استراحت در سه چیز توضیح می دهد: ساخت مهارت های هدفمند، نمونه کاری که نتایج قابل اندازه گیری را نشان می دهد، و شبکه سازی فعال در رویدادهای صنعتی و آنلاین - الگویی که با توصیه خدمات مسیرهای شغلی ملی بریتانیا برای ساختن سابقه ای درخشان در مسابقات آماتوری یا دوره های ساختار یافته قبل از نزدیک شدن به سازمان ها مطابقت دارد.

این به چه معنی است برای شخصی که شروع می کند

زیرا هیچ اتحادیه حاکمی واحدی در عناوین ورزش های الکترونیکی وجود ندارد، مسیر عملی خاص بازی است: بررسی کنید که آیا عنوان یک سیستم محقق/رتبه بندی باز دارد (مثل CS2) یا یک نردبان آکادمی/الحاق مغلق (مثل League of Legends)، و نقش های غیر بازیکن - مربیگری، تجزیه و تحلیل، مدیریت، تولید - را به عنوان نقاط ورود حقوق بگیر واقعی و برابر تعامل کنید نه اختیارات بازگشتی.