این زبان با ماشین ترجمه شده و توسط انسانی بازبینی نشده است.

موسیقی · مقاله

چگونه انتشارات موسیقی، حق نشر و رویالتی واقعاً به هنرمندان پرداخت می‌کند

انتشار:

به‌طور خلاصه

یک آهنگ از طریق دو حق نشر جداگانه درآمد تولید می‌کند - ترکیب و ضبط صوتی - هر کدام از طریق سازمان‌ها و نرخ‌های مختلف پرداخت می‌شود. آهنگ‌سرایان و ناشران رسوم اجرا و مکانیکی را تقریباً 50/50 تقسیم می‌کنند، در حالی که هنرمندان ضبط و برچسب‌ها درآمد بث و رادیویی را تحت فرمولی که تا حدودی توسط قانون ایالات متحده تعیین شده است تقسیم می‌کنند. نرخ‌ها توسط هیئت ملی حق نشر به طور دوره‌ای تعیین یا تنظیم می‌شوند و توسط سازمان‌هایی مانند جمعیت اتحادیه مجوز مکانیکی، ASCAP، BMI و SoundExchange جمع‌آوری می‌شوند.

این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی

هنگامی که یک آهنگ در سرویس بث پخش می‌شود، دو حق نشر متفاوت به طور همزمان فعال می‌شوند: ترکیب موسیقی (آهنگ و متن، متعلق به آهنگ‌سرایان و ناشران) و ضبط صوتی (اجرای ضبط شده خاص، معمولاً متعلق به هنرمند یا شرکت ضبط). قانون ایالات متحده این موارد را به عنوان دارایی‌های جداگانه در نظر می‌گیرد، و هر یک جریان رویالتی خاص خود را از طریق سازمان‌های جمع‌آوری متفاوت تولید می‌کند.

سوی انتشارات: چه کسی چه می‌جمع‌آورد

در سوی ترکیب، دو نوع اصلی رویالتی وجود دارد. رسوم اجرا هنگامی تولید می‌شوند که یک آهنگ علنی پخش شود - روی رادیو، تلویزیون، در سالن‌ها یا بر روی سکوی بث - و توسط سازمان‌های حقوق اجرا (PROs) در ایالات متحده مثل ASCAP و BMI جمع‌آوری می‌شوند. به گفتۀ BMI، درآمد اجرا بر اساس 200% تقسیم می‌شود: 100% به آهنگ‌ساز و 100% به ناشر، که منجر به تقسیم موثری 50/50 بین دو طرف می‌شود، به گفتۀ نشریۀ صنعتی موسیقی Ari's Take، که ساختار رویالتی BMI را بررسی کرد.

آهنگ‌سرایان مستقل که با ناشری قرارداد نداشته‌اند می‌توانند یک شرکت انتشارات 'فریبی' ثبت کنند یا به سادگی هر دو حصه را خود درخواست کنند، طبق گزارش Ari's Take. BMI حدود 12% از رویالتی‌های جمع‌آوری‌شده را برای هزینه‌های عملیاتی نگه می‌دارد قبل از توزیع باقی مانده به اعضا، به گفتۀ همان منبع.

رسوم مکانیکی دومین جریان درآمد انتشارات است. هنگامی که یک ترکیب بازتولید شود - از لحاظ تاریخی روی دیسک‌های فیزیکی، اکنون عمدتاً از طریق بث و دانلود - قابل پرداخت است. در ایالات متحده، قانون تجدید نظر موسیقی 2018 (MMA) یک سیستم مجوز جامع برای رسوم مکانیکی دیجیتال ایجاد کرد و جمعیت اتحادیه مجوز مکانیکی (MLC) را تأسیس کرد، سازمانی غیرانتفاعی که دفتر حقوق نشر ایالات متحده برای جمع‌آوری و توزیع این پرداخت‌ها تعیین کرده است، به گفتۀ دفتر حقوق نشر. آهنگ‌سرایان و ناشران باید از 1 ژانویه 2021 مستقیماً با MLC ثبت‌نام کنند تا حصۀ خود را دریافت کنند، به گفتۀ دفتر.

نرخ‌ها به طور دوره‌ای توسط مقررات‌گذاران فدرال تعیین مجدد می‌شوند

در ایالات متحده، نرخ‌های مکانیکی قانونی آزادانه مذاکره نمی‌شوند؛ توسط هیئت ملی حق نشر (CRB)، هیئتی از قاضیان، تحت یک فرایند چند ساله به نام Phonorecords IV تعیین می‌شوند، که سال‌های 2023 تا 2027 را شامل می‌شود. برای سال 2026، CRB نرخ مکانیکی برای نسخ فیزیکی و دانلود دائمی را در 13.1 سنت در آهنگ تعیین کرد (2.52 سنت در دقیقه برای آهنگ‌های بیش از پنج دقیقه)، افزایش از 12.7 سنت در 2025، به گزارش منفذ صنعتی RAIN News، به حوالۀ تصمیم CRB. این ساختار نرخ یک نرخ 9.1 سنتی را جایگزین کرد که برای حدود پانزده سال منجمد بود، به گفتۀ سایت تحلیل صنعتی موسیقی Music Tech Policy، که همچنین جدول نرخ Phonorecords IV CRB را دنبال کرد.

سوی ضبط: SoundExchange و تقسیم 45/50/5

حق ضبط صوتی رویالتی خاص خود را تولید می‌کند، جداگانه از انتشارات، هنگامی که یک ضبط روی سرویس‌های دیجیتال غیرتعاملی مثل رادیو ماهواره‌ای یا سکوی پخش/بث اینترنتی پخش می‌شود (رادیو زمینی سنتی AM/FM در ایالات متحده اصلاً رویالتی اجرای ضبط صوتی نمی‌پردازد، به گفتۀ سؤالات متکرر SoundExchange). این رویالتی قانونی توسط SoundExchange، سازمانی غیرانتفاعی که از انجمن صنعتی ضبط (RIAA) جدا شده و در 2003 مستقل شد، جمع‌آوری می‌شود، به گفتۀ ورودی ویکی‌پدیا SoundExchange.

فرمول توزیع برای این رسوم قانونی مستقیماً در قانون فدرال نوشته شده است. بر اساس 17 U.S.C. § 114(g)(2)، همانطور که توسط سایت BitLaw منتشر شده است، دریافت‌ها به شرح زیر تقسیم می‌شوند: 50% به مالک حق ضبط صوتی (معمولاً شرکت)، 45% مستقیماً به هنرمند ضبط شامل پرداخت می‌شود، و 5% باقی‌مانده به طور مساوی تقسیم می‌شود - هر کدام 2.5% - به صندوق‌های امانتی برای موسیقیان غیرشامل (از طریق انجمن فدرال موسیقیان آمریکایی) و خواننده‌های غیرشامل (از طریق انجمن فدرال هنرمندان تلویزیون و رادیو آمریکایی، AFTRA).

دو حق نشر، دو جریان درآمد - مقایسه

رسوم انتشارات در مقابل رسوم ضبط صوتی در ایالات متحده
عنصرترکیب (انتشارات)ضبط صوتی
مالک بودنآهنگ‌ساز(های) / ناشرهنرمند / شرکت ضبط
جمع‌آورندهASCAP, BMI (اجرا); MLC (مکانیکی)SoundExchange (اجرای دیجیتال قانونی)
مثال نرخ قانونی 202613.1¢ در نسخه برای فیزیکی/دانلود (CRB، Phonorecords IV)توسط CRB در روند‌های اجرای دیجیتال جداگانه تعیین می‌شود؛ منابع بررسی‌شده برای این مقاله اعداد دقیق هر پخش 2026 را پوشش ندادند
تقسیم معمول~50% نویسنده / 50% ناشر (BMI)45% هنرمند شامل / 50% مالک حقوق / 5% موسیقیان غیرشامل (17 U.S.C. §114(g))

رسوم مکانیکی بث از یک فرمول جداگانه مبتنی بر درآمد در مقابل نرخ تخت در هر نسخه پیروی می‌کند، و بخش این از جدول Phonorecords IV توسط Music Tech Policy به عنوان منجمد برای کل دوره 2023-2027 و کاهنده در عمل توصیف شده است، تمایلی که منفذ به نحوۀ ساختاری سرویس‌های بث عمده اشتراک‌های بسته‌ای نسبت می‌دهد.

چرا این برای هنرمندان مهم است

از آنجایی که رسوم انتشارات و ضبط توسط سازمان‌های متفاوت ردیابی می‌شوند، هنرمندی که خود نیز اغانی می‌سراید ممکن است نیاز داشته باشد مستقیماً با PRO (برای رسوم اجرا)، MLC (برای رسوم مکانیکی) و SoundExchange (برای رسوم اجرای ضبط صوتی دیجیتال) ثبت‌نام کند تا هر پخشی که شایستۀ آن است جمع‌آوری کند. عدم ثبت‌نام حق پول را منتفی نمی‌کند، اما می‌تواند پرداخت را تاخیر انداخته یا پیچیده کند، زیرا هر هیئۀ جمع‌آوری تنها به مالکین حقوق ثبت‌شده‌ای که می‌تواند شناسایی کند پرداخت می‌کند.

BMI حدود 12% از رویالتی‌های جمع‌آوری‌شده را نگه می‌دارد و حدود 88% را برای آهنگ‌سرایان و ناشران خود پرداخت می‌کند.

— Ari's Take، تحلیل صنعتی ساختار رویالتی BMI

پرسش‌ها

تفاوت بین رسوم مکانیکی و رسوم اجرا چیست؟
رسوم مکانیکی برای بازتولید یک ترکیب (به عنوان مثال، بث یا دانلود که به عنوان نسخه شمارش می‌شود) پرداخت می‌شود، در حالی که رسوم اجرا هنگامی که یک آهنگ علنی اجرا شود، مثل روی رادیو یا در مکان، پرداخت می‌شوند. هر دو متعلق به سوی آهنگ‌ساز/ناشر از حق نشر آهنگ‌ها هستند، به گفتۀ دفتر حقوق نشر ایالات متحده و گزارش‌های Ari's Take در مورد ساختار رویالتی BMI.
چه کسی رسوم مکانیکی را برای بث در ایالات متحده جمع‌آوری می‌کند؟
جمعیت اتحادیه مجوز مکانیکی (MLC)، تعیین‌شده توسط دفتر حقوق نشر ایالات متحده تحت قانون تجدید نظر موسیقی 2018، رسوم مکانیکی دیجیتال را جمع‌آوری و توزیع می‌کند؛ آهنگ‌سرایان و ناشران باید مستقیماً با MLC ثبت‌نام کنند تا پرداخت شوند.
رسوم SoundExchange چگونه تقسیم می‌شوند؟
بر اساس 17 U.S.C. § 114(g)(2)، رسوم اجرای دیجیتال قانونی SoundExchange به شرح زیر تقسیم می‌شود: 50% به مالک حق ضبط صوتی (معمولاً شرکت)، 45% به هنرمند ضبط شامل، و 5% (در دو سهم 2.5% هر کدام) به موسیقیان غیرشامل و خواننده‌های غیرشامل از طریق انجمن فدرال موسیقیان و انجمن فدرال هنرمندان تلویزیون و رادیو آمریکایی (AFTRA).
نرخ رسوم مکانیکی قانونی آمریکایی برای 2026 چیست؟
برای نسخ فیزیکی و دانلود دائمی، CRB نرخ 2026 را در 13.1 سنت در آهنگ تعیین کرد (2.52 سنت در دقیقه برای آهنگ‌های بیش از پنج دقیقه)، افزایش از 12.7 سنت در 2025، به عنوان بخشی از دوره تعیین نرخ Phonorecords IV که سال‌های 2023-2027 را پوشش می‌دهد.
آیا هنرمندان مستقل برای جمع‌آوری رسوم نیاز به ناشر دارند؟
خیر. یک آهنگ‌ساز مستقل می‌تواند با PRO مثل BMI ثبت‌نام کند و هر دو حصه را درخواست کند (BMI اجازه می‌دهد 100% در هر حقل درخواست کنید، برای کل 200%)، اگرچه برخی برای اهداف اداری یا جمع‌آوری بین‌المللی یک شرکت انتشارات جداگانه ثبت‌نام می‌کنند.

منابع

  1. U.S. Copyright Office — The Music Modernization Act
  2. RAIN News — CRB raises mechanical royalty for music creators gradually over five years
  3. Music Tech Policy — CRB Sets 2026 Mechanical Rate at 13.1¢
  4. BitLaw — 17 U.S.C. § 114, Scope of exclusive rights in sound recordings
  5. Ari's Take — BMI Music Royalties for Songwriters and Publishers
  6. Wikipedia — SoundExchange
  7. SoundExchange — Frequently Asked Questions

این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم

مطالب مرتبط