این زبان با ماشین ترجمه شده و توسط انسانی بازبینی نشده است.

تاریخ · مقاله

اسکلت نئاندرتال 75,000 ساله با جرح نیزهای احتمالاً کشنده

انتشار:

Shanidar cave, a paleolithic cave in Bradost Mountain, Erbil Governorate, Iraqi Kurdistan. April 4, 2014.
تصویر: Osama Shukir Muhammed Amin FRCP(Glasg) · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

به‌طور خلاصه

مطالعهای رهبری شده توسط دانشگاه کمبریج از اسکلت نئاندرتالی به نام شانیدار الف که در کردستان عراق پیدا شد، سوراخی به بزرگی 15 میلیمتر در تیغه شانه سمت چپ را شناسایی میکند که با نفوذ نیزهای چوبی در سینه سازگار است. این مطالعه در مجله Scientific Reports منتشر شد و تجزیه و تحلیل نیز شواهدی از آسیب صورتی درمان یافته بر روی همان فرد را یافت که نشان‌دهندهٔ خشونت و مراقبت در گروه است.

این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی

محققانی که اسکلت نئاندرتالی معروف به شانیدار الف را که از غار شانیدار در کردستان عراق بازیافت شده بود، بررسی می‌کنند، می‌گویند که سوراخ تیغه شانه با ضربهای کشنده از نیزهای چوبی تقریباً 75,000 سال پیش سازگار است. این نتایج توسط اما پومروی از دپارتمان باستان‌شناسی دانشگاه کمبریج رهبری شد و در مجله Scientific Reports منتشر شد؛ وب‌سایت Phys.org در 15 اکتبر 2026 درباره این مطالعه گزارش کرد.

شانیدار الف کیست

شانیدار الف نام اختصاص داده شده به نر بالغی از نئاندرتال است که بقایایش در خوشهای از حداقل پنج فرد درون غار شانیدار بازیافت شد. گزارش دانشگاه کمبریج درباره مطالعه، از طریق Phys.org و Earth.com، عمر او در زمان مرگ را حدود 45 سال می‌نویسند، در حالی که گزارش ABC News توضیح مطالعهٔ مشابهی او را در دههٔ چهلم توصیف می‌کند؛ هر دو رقم از تجزیه و تحلیل اسکلتی و نه از هیچ سند نوشتاری آمده است.

اسکلت‌های نئاندرتالی نخستین غار توسط تیم رالف سولتسکی در سال 1960 کاوش شد، طبق گزارش Earth.com درباره مطالعه. حفاری‌های رهبری شده توسط دانشگاه کمبریج در این سایت از سال 2015 به بعد از سر گرفته شد، با بقایای شانیدار الف که در حفاری‌های اضافی بازیافت شد که Earth.com گزارش می‌دهد در سال‌های 2019 و 2022 انجام شد. استخوان‌های باقی‌مانده شامل دست راست، تیغه شانه، قطعات دنده و دندان‌های جلویی فرسوده است.

جرح تیغه شانه چه نشان می‌دهد

قطعهٔ شواهد کلیدی سوراخی نزدیک به دایره‌ای است، تقریباً 15 میلیمتر عرض، در تیغهٔ شانهٔ چپ. طبق گفتهٔ تیم رهبری شده توسط دانشگاه کمبریج، شکل نوک نیزهای سنگی یا سنگ آهک را استثنا می‌کند که فتحهای صاف یا زاویه‌دار می‌گذاشتند؛ یک نقطهٔ چوبی تیز با بهتری با سوراخ گرد تطابق دارد. ABC News گزارش کرد که قطر قابل مقایسه است با میله‌های نیزهای چوبی شناخته شدهٔ سایت‌های اروپایی که به بین 200,000 و 400,000 سال پیش تاریخ‌گذاری می‌شود.

خلاصهٔ Phys.org مطالعه لبهٔ مورب‌شدهٔ اطراف سوراخ را به عنوان معمول برای جرح خروجی توصیف می‌کند، با قطعات استخوانی کوچکی که به بیرون فشار داده شدند به روشی که محققان می‌گویند نشان‌دهندهٔ اسلحه‌ای است که از بالا به پایین حرکت می‌کند. محققان نتیجه‌گیری می‌کنند که نیزه از جلویِ سینه وارد شد، از ریه و احتمالاً عروق خونی بزرگ عبور کرد، و از طریق تیغه شانه خارج شد - آسیبی که موت سریع را باعث می‌شد. بررسی حاشیه‌های جرح تشکیل استخوانی جدید را نیافت، علامت معمول شفا، بدین معنی که آسیب در یا نزدیک زمان مرگ اتفاق افتاد.

موقعیت جرح و نیرویی که برای فشار دادن آن در سراسر بدن نئاندرتال لازم است، ویژگی‌های شلیک قتل‌فراز عمدی که به سمت قلب هدایت شده را نشان می‌دهد.

— اما پومروی، دانشگاه کمبریج، که توسط Phys.org نقل شد

آسیب دوم: شواهد مراقبت

اسکلت یکسان دارای آسیب بسیار قدیم‌تری است. یکی از آاین‌های سفلی شانیدار الف به طول تقسیم شد، با جیر سخت‌شده‌ای که در امتداد سطح شکستهٔ تجمع کرده - شواهدی، طبق گفتهٔ تیم تحقیق، که دندان مدت طویلی بعد از ضربهٔ آغازین در جای خود ماند؛ حساب Phys.org این را حداقل یک سال می‌نویسد. پوشش Earth.com نقل قولی از پومروی می‌آورد که شانیدار الف احتمالاً به حمایت گروه برای نیازهای اساسی مانند خوردن در حین بهبودی نیاز داشت، زیرا آسیب خوردن و سخن‌گفتن را دشوار می‌ساخت.

محققان دو آسیب بر روی یک اسکلت را به عنوان نشان‌دادن جوانب متضاد زندگی اجتماعی نئاندرتال با هم توصیف می‌کنند: عملی از خشونت که احتمالاً او را کشت، و دورهٔ پیشین از حمایت ظاهری گروهی که به او اجازه داد تا از آسیب جداگانهٔ ناتوان‌کننده برای مدت طویل بقا کند.

دو آسیب بر روی یک اسکلت
آسیبمکانوضعیت شفاتفسیر محققین
جرح تیغه شانهتیغهٔ شانهٔ چپ، مسیر سینه به پشتتشکیل استخوانی جدید نیست - در یا نزدیک زمان مرگ اتفاق افتادضربهٔ احتمالاً کشندهٔ نیزهای چوبی، توصیف شده به عنوان شلیک قتل‌فراز عمدی
آسیب صورتیآایین سفلی، به طول تقسیم شدهتجمع جیر نشان می‌دهد که دندان مدت طویلی بعد از ضربه در جای خود ماندنشان‌دهندهٔ بقا با حمایت گروه، حداقل یک سال طبق Phys.org

آنچه هنوز نامعلوم است

تیم تحقیق به وضوح بیان می‌کند که شواهد استخوانی نمی‌تواند بگوید چه کسی یا چه چیزی جرح کشنده را ایجاد کرد. Earth.com نقل قولی از پومروی می‌آورد که می‌گوید "آیا جرح نیزه از نزاع آمده یا از شکار اشتباهی نمی‌توان از استخوان دانست،" خاطرنشان می‌سازد که نئاندرتال از نزدیک حیوانات بزرگ را شکار می‌کردند و بیشتر آسیب‌های موثق شدهٔ آنان احتمالاً تصادفی است تا نتیجهٔ تنازع بین افراد. هیچ یک از گزارش‌های مرور شده شواهدی نیستند که انسان‌های مدرن را به آسیب ربط دهند.

هر متخصص بیرونی متقاعد نیست که جرح به نیزه اشاره می‌کند. ABC News به صوفیا سامپر کارو از دانشگاه ملی استرالیا ارجاع دادند، که در مطالعه دخیل نبود، که چنین سوالی مطرح کرد که آیا یک سوراخ دایره‌ای در استخوان به تنهایی برای تأسیس علت مرگ بدون شواهد بیشتر و مستقیم تر از سلاح کافی است.

چرا این مهم است

اگر تفسیر درست باشد، تیم دانشگاه کمبریج جرح شانیدار الف را در میان اولین موارد موثق شده در سابقهٔ فسیلی انسان‌نما از آسیب کشندهٔ احتمالاً ناشی از نیزهای چوبی توصیف می‌کند. در ترکیب با آسیب صورتی درمان شدهٔ همان اسکلت، مورد در مطالعهٔ منتشر شده به عنوان شواهد فیزیکی نادر ارائه شده است که گروه‌های نئاندرتال می‌توانند هم خشونت کشنده و هم مراقبت پایدار برای عضو مجروح را نشان دهند.

پرسش‌ها

شانیدار الف چیست؟
شانیدار الف نام اختصاص داده شده به اسکلت نر بالغ نئاندرتالی است، تقریباً 40 تا 45 سال عمر در زمان مرگ بسته به منبع، بازیافت شده از خوشهٔ بقایای نئاندرتال در غار شانیدار، کردستان عراق، و تاریخ‌گذاری شده به حدود 75,000 سال پیش.
چه شواهدی نشان می‌دهد که او با نیزه کشته شد؟
سوراخ دایره‌ای به بزرگی 15 میلیمتر در تیغهٔ شانهٔ چپ لبهٔ مورب‌شدهٔ معمول برای جرح خروجی را نشان می‌دهد و قطعات استخوانی به بیرون فشار داده شده در جهت رو به پایین؛ شکل دایره‌ای نشان‌دهندهٔ نیزهای چوبی تیز‌شدهٔ نه سنگین است، و فقدان شفا دور جرح نشان‌دهندهٔ آن است که در یا نزدیک زمان مرگ اتفاق افتاد.
آیا جرح می‌توانست از حادثهٔ شکار به جای حمله باشد؟
محققان می‌گویند که استخوان به تنهایی نمی‌تواند بین دو رابطه تمایز قائل شود؛ نئاندرتال از نزدیک حیوانات بزرگ را شکار می‌کردند، جایی که آسیب‌های مشابه می‌توانست تصادفی اتفاق بیفتد، بنابراین مطالعه حادثهٔ شکار را استثنا نمی‌کند.
آیا شواهدی وجود دارد که نئاندرتال‌های دیگر از او مراقبت کردند؟
بلی - آسیب صورتی جداگانهٔ قدیم‌تر (دندان تقسیم شدهٔ با جیر تجمع کرده) نشان می‌دهد که او از آسیب ناتوان‌کننده برای مدت طویل بقا کرد، که نویسندگان مطالعه می‌گویند به حمایت گروه در وظایفی مانند خوردن اشاره می‌کند.
آیا تمام دانشمندان با تفسیر جرح نیزه موافق هستند؟
نه. صوفیا سامپر کارو از دانشگاه ملی استرالیا، که بخشی از مطالعه نبود، به ABC News گفت که یک سوراخ دایره‌ای در استخوان به تنهایی ممکن است برای تأیید اینکه نیزه جرح کشنده را ایجاد کرد کافی نباشد.

منابع

  1. Phys.org — Fatal Neanderthal wound may be earliest evidence of a wooden spear attack on a human ancestor
  2. Earth.com — 75,000-year-old Neanderthal remains offer rare evidence of a violent death
  3. ABC News (Australia) — Fatal wound may be earliest evidence of a Neanderthal killed with a spear

این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم

مطالب مرتبط