Etykieta kulturowa za granicą: regionalny przewodnik po szacunkowych podróżach

Nie istnieje jeden światowy standard uprzejmego zachowania. Agencja Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Turystyki, ONZ Turystyka (wcześniej UNWTO), stwierdza w swoim Globalnym Kodeksie Etyki Turystyki, że podróżnicy powinni «przestrzegać tradycji społecznych i kulturowych oraz praktyki wszystkich ludów» i zachowywać się «w harmonii z atrybutami i tradycjami regionów i krajów goszczących oraz z szacunkiem dla ich praw, praktyk i zwyczajów». Kodeks wzywa również destynacje do utrzymania dostępności budynków religijnych i pomników dla zwiedzających «bez uszczerbku dla normalnych potrzeb kultu», co oznacza, że obiekty mogą ograniczyć dostęp podczas modlitw lub ceremonii.

Japonia: ukłony, buty i napiwki

Oficjalna strona turystyki Japonii japan.travel wymienia ukłon jako standardowe powitanie i zauważa, że Japończycy na ogół są mniej skłonni do fizycznego kontaktu, takiego jak objęcia lub uścisk dłoni, w codziennych interakcjach. Buty zdejmuje się, wchodząc do domów, świątyń, gorących źródeł (onsen) i niektórych restauracji. Podczas posiłków frazy «itadakimasu» przed jedzeniem i «gochisosama desu» po jedzeniu są zwyczajne, a jedzący powinni czekać, aż wszystkim zostanie podane, zanim zaczną jeść.

Przewodnik National Geographic dotyczący japonskiej etykiety dodaje konkretne zasady pałeczek do jedzenia: nigdy nie przekazuj jedzenia bezpośrednio z jednych pałeczek na drugie i nigdy nie zostawiaj pałeczek stojących prosto w misce z ryżem, ponieważ oba te działania naśladują obrzędy pogrzebowe. National Geographic opisuje napiwki w Japonii jako praktycznie nieistniejące, w tym w restauracjach, hotelach, taksówkach i salonach, i zauważa, że może to nawet powodować obrazę, sugerując, że wynagrodzenie pracownika jest niewystarczające. Aby móc kąpać się w onsen, ten sam przewodnik National Geographic wymienia trzy zasady: kąpiel nago, dokładnie umyj się z mydłem przed wejściem do wody i trzymaj włosy i głowę poza wodą; dodaje, że tatuaże tradycyjnie były zakazane w wielu tradycyjnych onsenach, chociaż niektóre lokale teraz pozwalają na przykrycie bandażem lub przyjmują odwiedzających z tatuażami.

Tajlandia: świątynie, nogi i głowa

Biuro prasowe Tajlandzkiego Urzędu Turystyki publikuje przewodnik po etykiecie w świątyniach określający wymagania dotyczące ubioru: mężczyźni powinni nosić koszulę z rękawami i długie spodnie lub szorty zakrywające kolano, a kobiety — top z rękawami i spódnicę dłuższą niż kolano — stroje kąpielowe i odsłaniające ubrania nie są dozwolone. Buty muszą być zdjęte przed wejściem do budynków świątyni, z półkami na buty znajdujące się na zewnątrz. Odwiedzających pouczano, aby kierowali stopy z dala od wizerunków Buddy w pozycji siedzącej, ponieważ stopy uważa się za «najniższą» część ciała w tym kontekście, oraz aby zdjęli kapelusze i okulary przeciwsłoneczne przy wejściu jako oznakę szacunku.

Ten sam przewodnik Urzędu stwierdza, że kobiety nie mogą dotykać mnichów ani ich szat; jeśli kobieta musi coś dać mnichowi, powinna przekazać to przez mężczyznę lub położyć przedmiot, aby mnich go podniósł. Fotografia jest generalnie dozwolona, ale odwiedzających instruuje się, aby nie przeszkadzali modlącym się i nie pozycjonowali się powyżej wizerunku Buddy, a także chodzić zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół świętych przedmiotów, nie obracając się plecami do posągu.

Zjednoczone Emiraty Arabskie: ubiór i publiczne okazywanie uczuć

Wskazówki opracowane przez Rough Guides dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich opisują skromny ubiór jako oczekiwany od wszystkich odwiedzających poza basenami hotelowymi, zauważając, że krótkie spódnice, topy z niskim dekoltem i dla mężczyzn szorty mogą przyciągnąć negatywną uwagę w miejscach publicznych, takich jak centra handlowe i bazary. Publiczne okazywanie uczuć między parami jest «zdecydowanie odradzane»; przewodnik stwierdza, że trzymanie się za ręce lub krótki pocałunek w policzek jest «chyba mniej więcej w porządku», ale cokolwiek więcej ryzyka wpaść w kłopoty prawne. Zaleca również, aby nie podawać ręki emiracej kobiecie, chyba że sama ją zaproponuje, i zaleca używanie prawej ręki do jedzenia i picia, norma wspólna dla kuchni Azji Południowej.

Gesty, które nie podróżują dobrze

Wyjaśnienie z branży turystyki od Remitly dotyczące gestów, które zmieniają znaczenie za granicą, wymienia kilka często używanych znaków, które mogą się nie powieść. Kciuk w górę, interpretowany jako aprobata w dużej części Zachodu, jest opisywany jako «niezwykle obraźliwy» w Iraku i Afganistanie, porównywalny z pokazywaniem palca środkowego, i jako niegrzeczny w częściach Ameryki Łacińskiej. Fala otwartej dłoni może być interpretowana jako «nie» lub «stop» w częściach Europy i Azji, a w Grecji konkretny gest znany jako moutza — otwarta dłoń skierowana na kogoś — jest nazywany «niezwykle obraźliwym». Ruchy głowy również się różnią: w Bułgarii i częściach Bałkanów zwykły kiw tak/nie jest odwrócony, a w Indiach bok na bok kiw głowy może oznaczać tak, być może, lub po prostu «słucham», w zależności od kontekstu.

• Sprawdź konkretne zasady ubioru i zachowania danego kraju przed miejscami religijnymi, nie tylko ogólne normy miasta.
• Poproś o pozwolenie przed fotografowaniem ludzi lub modlących się i unikaj fotografowania z góry wizerunku religijnego lub posągu.
• Traktuj napiwki jako zwyczaj lokalny, a nie powszechny zwyczaj — nie są mile widziane w Japonii, ale oczekiwane w wielu innych krajach.
• Unikaj kciuka w górę i fali otwartej dłoni na Bliskim Wschodzie, w częściach Afryki, Ameryki Łacińskiej i Grecji, chyba że znasz lokalne użycie.
• Zbadaj zwyczaje jedzenia prawą/lewą ręką przed jedzeniem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Azji Południowej lub podobnych regionach.