این زبان با ماشین ترجمه شده و توسط انسانی بازبینی نشده است.

اقلیم · مقاله

یخ دریایی قطب جنوب به سومین سطح پایین‌تر در سابقهٔ ۴۷ ساله ماهواره‌ای رسید

انتشار:

Collection: NASA Scientific Visualization Studio Collection.Compilation of NASA stills, film and video, created in partnership with Internet Archive.Image n.a003402. This image shows a view of the Earth on September 21, 2005 with the full Antarctic region visible. Description: Th
تصویر: Global_View_of_the_Arctic_and_Antarctic.jpg : NASA on The Commons derivative work: Andrzej 22 ( talk ) · Public domain · Wikimedia Commons

به‌طور خلاصه

یخ دریایی قطب جنوب به حد بیشینهٔ زمستانی خود در سال ۲۰۲۶ در تاریخ ۱۴ سپتامبر، با وسعت ۱۷.۵۹ میلیون کیلومتر مربع رسید، که سومین کمترین اوج بعد از آغاز ثبت‌های ماهواره‌ای در سال ۱۹۷۹ است، بنابر گزارش NASA و مرکز اطلاعات ملی برف و یخ (NSIDC). این کاهش یک الگوی طولانی‌مدت را ادامه می‌دهد که دانشمندان می‌گویند ممکن است اقیانوس منجمدهٔ جنوبی را از یک تثبیت‌کنندهٔ آب‌وهوایی به عاملی برای گرمایش اضافی تبدیل کند.

این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی

یخ دریایی قطب جنوب احتمالاً به حد بیشینهٔ زمستانی سالانهٔ خود در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ رسید و حدود ۱۷.۵۹ میلیون کیلومتر مربع (۶.۷۹ میلیون مایل مربع) را پوشش داد، بنابر گزارش NASA و NSIDC. اگر این تاریخ به عنوان اوج فصلی تأیید شود، سومین کمترین اوج ثبت‌شده از آغاز مشاهدات ماهواره‌ای در سال ۱۹۷۹ خواهد بود - حدود یک میلیون کیلومتر مربع کمتر از میانگین بلندمدت.

الگو، نه یک اتفاق یکبار

داده‌های NSIDC و NASA نشان می‌دهد که سال ۲۰۲۳ رکورد هم برای کمترین اوج زمستانی و هم برای کمترین حد کمینهٔ وسعت یخ دریایی قطب جنوب در دورهٔ ماهواره‌ای را دارد. هم مرصد Earth Observatory ناسا و هم NSIDC یخ دریایی قطب جنوب را توصیف می‌کنند که به طور مداوم در اکثر فصول از ۲۰۱۶ تاکنون کمتر از میانگین بلندمدت مانده است، اگرچه پژوهشگران هشدار می‌دهند که یخ قطب جنوب از لحاظ تاریخی نوسانات شدیدی از سال به سال را نشان داده است.

چرا دانشمندان نگران هستند

از ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۴، یخ دریایی قطب جنوب به شیوه‌ای که یخ قطب شمال کاهش یافت کاهش نیافت، و حتی در برخی سال‌های بین ۲۰۰۷ و ۲۰۱۵ تا حدی افزایش یافت، که پژوهشگران را با توجه به روندهای گرمایش جهانی گیج کرده بود. این الگو به شدت در حدود سال ۲۰۱۵ معکوس شد. تحقیقات منتشر‌شده در مجلهٔ Science Advances در ماه می ۲۰۲۶، توسط دانشمندانی شامل Aditya Narayanan و Alberto Naveira Garabato و Alessandro Silvano، نشان داد که بادهای قوی‌تر به تدریج آب‌های عمیق‌تر، گرم‌تر و شور‌تر را به سمت سطح پمپ می‌کنند، که لایه‌بندی اقیانوس را ضعیف می‌کند که قبلاً از رسیدن این گرما به یخ دریایی جلوگیری می‌کرد. نتیجه یک چرخهٔ خود تقویت‌کننده است: گرمای افزایشی یخ را ذوب می‌کند، افزایش شوری سطح مخلوط‌کردن بیشتر را تقویت می‌کند، و گرمای بیشتر بالا می‌رود، و بازسازی یخ را به طور فزاینده‌ای سخت‌تر می‌کند.

یخ دریایی معمولاً مانند آینه عمل می‌کند و انرژی خورشیدی را به فضا بازتاب می‌دهد. با کوچک‌شدنش، اقیانوس باز و تاریک بیشتری برملا می‌شود و گرمای اضافی را جذب می‌کند - فرایندی که دانشمندان آن را بازخورد یخ-البیدو می‌نامند. پژوهشگران Science Advances گفتند: "گذشته، قطب جنوب به کاهش گرمایش جهانی کمک کرد. نتایج ما نشان می‌دهد که ممکن است اکنون در جهت مخالف حرکت کند،" و اشاره کردند که یخ دریایی پایین‌تر پایدار با غرق شدن انبوه بچه‌های پنگوئن امپراطوری پیوند خورده، که نگرانی‌های مربوط به این گونه را بر انگیزاند.

بخشی از روند گسترده‌تر از دست‌دادن یخ

ارقام یخ دریایی قطب جنوب همراه با یک مطالعهٔ جداگانه همراه می‌آید، منتشر‌شده در مجلهٔ Scientific Data در سپتامبر ۲۰۲۶، که نشان داد گروینلند و قطب جنوب با هم حدود ۱۲.۵ تریلیون تن (۱۱.۳ تریلیون تن متریک) از یخ خشکی را بین ۱۹۷۹ و ۲۰۲۳ از دست دادند. تیم بین‌المللی توسط Ines Otosaka از دانشگاه نورثمبریا به رهبری رفت، با نویسندگان همکار از جمله Eric Rignot از دانشگاه کالیفرنیا، Irvine، و Andrew Shepherd از دانشگاه نورثمبریا، و ۴۵ نقشهٔ مستقل و ۲۷ ماهواره را منسجم کردند که از طریق آژانس فضایی اروپا و NASA هماهنگ شدند.

آن مطالعه نشان داد که صفحات یخی نسبتاً پایدار در دهۀ ۱۹۹۰ بود قبل از اینکه ضایعات در دهۀ ۲۰۰۰ تسریع شود و در دهۀ ۲۰۱۰ تشدید شود، با یک کند‌شدگی کوتاه از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ که پژوهشگران آن را به تغییر آب‌وهوای کوتاه‌مدت نسبت دادند - به‌طور خاص، بارش برف رکورد‌شکن در شرق قطب جنوب موقتاً ذوب سریع در کمتر پایدار غرب صفحهٔ یخی قطب جنوب را جبران کرد. حدود پنج‌ششم ذوب از آب دریا گرم‌تر آمد که یخ را از پایین و اطراف فرسایش می‌کرد، نه از هوای گرم‌تر تنهایی. ضایعهٔ ترکیب‌شده حدود یک اینچ (۳.۱ سانتی‌متر) را به افزایش سطح دریای جهانی از ۱۹۷۹ کمک کرد؛ پژوهشگران توجه می‌دهند که برای هر یک‌سوم اینچ افزایش اضافی، ۲ تا ۳ میلیون نفر بیشتر با سیل در سال کمتر درگیر می‌شوند.

صفحات یخی به سرعت ذوب می‌شوند. ما مناطق قطبی را ذوب می‌کنیم، سطح دریا جهانی بالا می‌رود و آسیب‌پذیری مناطق ساحلی را تشدید خواهد کرد.

— Eric Rignot، دانشگاه کالیفرنیا، Irvine

دانشمندان درگیر در مطالعهٔ صفحهٔ یخی نیز گفتند که بیشتر از دست‌دادن جرم از طریق فرایندهای پویا اتفاق می‌افتد - تندترها ناگهانی شتاب می‌گیرند یا قفسه‌های یخی شکسته می‌شوند - به جای ذوب سطحی تدریجی، که یک پژوهشگر گفت با سناریوی بی‌ثباتی صفحهٔ یخی سازگار است و احتمال نقاط سخت‌تر معکوس را افزایش می‌دهد.

ارقام کلیدی یخ قطب جنوب و قطبی
معیاررقممنبع
بیشینهٔ یخ دریایی زمستانی ۲۰۲۶۱۷.۵۹ میلیون کیلومتر مربع (۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶)NASA / NSIDC
رتبهٔ ۲۰۲۶سومین کمتر از سابقهٔ ماهواره‌ای ۱۹۷۹NASA / NSIDC
کمترین رکورد برای اوج زمستانی۲۰۲۳NASA / NSIDC
از دست‌رفتن یخ گروینلند + قطب جنوب~۱۲.۵ تریلیون تن، ۱۹۷۹–۲۰۲۳مطالعهٔ Scientific Data (Otosaka et al.)
افزایش سطح دریای حاصل~یک اینچ (۳.۱ سانتی‌متر) از ۱۹۷۹مطالعهٔ Scientific Data
سهم ذوب از گرمای اقیانوس~۵/۶ از کل ضایعهمطالعهٔ Scientific Data

چه چیز هنوز نامشخص است

مرصد Earth Observatory ناسا توجه می‌دهد که پژوهشگران هنوز در حال وزن‌کردن هستند که آیا کاهش بعد از ۲۰۱۵ یک تغییر دائمی را بازتاب می‌دهد یا تغییر طبیعی سال به سال، از آنجا که وسعت یخ قطب جنوب از لحاظ تاریخی به شدت نوسان کرده است. دانشمندان می‌گویند که مشاهدهٔ سالانهٔ وسعت را ادامه می‌دهند تا تعیین کنند آیا آخرین مجموعهٔ سال‌های پایین نشانهٔ یک تغییر دائم در سیستم است یا خیر.

پرسش‌ها

مستوی یخ دریایی قطب جنوب در ۲۰۲۶ چه بود و به طور تاریخی چگونه رتبه‌بندی می‌شود؟
یخ دریایی قطب جنوب به بیشینهٔ زمستانی احتمالی در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در ۱۷.۵۹ میلیون کیلومتر مربع رسید - سومین کمترین اوج از زمانی که ثبت‌های ماهواره‌ای در سال ۱۹۷۹ آغاز شد، بنابر گزارش NASA و NSIDC.
کدام سال کمترین یخ دریایی قطب جنوب تمام دوران را داشت؟
داده‌های NASA و NSIDC نشان می‌دهد که سال ۲۰۲۳ رکورد هم برای کمترین اوج زمستانی و هم برای کمترین حد کمینه وسعت یخ دریایی قطب جنوب از زمانی که مشاهدات ماهواره‌ای در سال ۱۹۷۹ آغاز شد را دارد.
چرا یخ دریایی پایین قطب جنوب برای آب‌وهوای جهانی معنی‌دار است؟
یخ دریایی انرژی خورشیدی را بازتاب می‌دهد؛ هنگامی که کوچک‌شود، اقیانوس گرمای بیشتری جذب می‌کند (بازخورد یخ-البیدو). پژوهشگران در Science Advances گفتند که قطب جنوبی، که در گذشته به کاهش گرمایش جهانی کمک کرد، ممکن است اکنون به سمت شتاب‌دهی آن حرکت کند.
قطب جنوب و گروینلند به طور کل چقدر یخ از دست دادند؟
مطالعهٔ سپتامبر ۲۰۲۶ در Scientific Data، به رهبری Ines Otosaka از دانشگاه نورثمبریا، نشان داد که دو صفحهٔ یخی حدود ۱۲.۵ تریلیون تن یخ بین ۱۹۷۹ و ۲۰۲۳ از دست دادند، که حدود یک اینچ را به افزایش سطح دریای جهانی کمک کرد.
چه چیز بیشتر از دست‌دادن یخ را هدایت می‌کند، هوای گرم‌تر یا اقیانوس‌های گرم‌تر؟
بنابر مطالعهٔ Scientific Data، حدود پنج‌ششم از از دست‌رفتن یخ ترکیب‌شدهٔ گروینلند و قطب جنوب به آب دریای گرم‌تر نسبت داده می‌شود که صفحات یخی را از پایین و کناره‌ها فرسایش می‌کند، نه تنهایی گرمایش جوی.

جهان چگونه روایتش می‌کند

منابع

  1. NASA Earth Observatory — Antarctic Sea Ice Saw Its Third-Lowest Maximum
  2. NASA Science — Antarctic Sea Ice Grows to Its 2026 Maximum
  3. NSIDC — Arctic sea ice has reached minimum extent for 2026; Antarctic sea ice maximum most likely reached as well
  4. NBC News — Satellites show Earth lost more than 12 trillion tons of ice from Greenland, Antarctica in 47 years
  5. PBS NewsHour — Earth lost more than 12 trillion tons of ice from Greenland and Antarctica in 47 years, satellites show
  6. Phys.org — Antarctic sea ice defied global warming for decades—now, hidden ocean heat is breaking through
  7. El Día — El cambio climático ya golpea a la región

این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم

مطالب مرتبط