رنسانس ایتالیایی دوره‌ای از تغییر فرهنگی، هنری و فکری بود که در فلورانس در اواخر قرن چهاردهم شروع شد و تا قرن هفدهم ادامه یافت، بر اساس History.com. متفکران ایتالیایی در آن زمان آن را 'rinascità' یا دوباره متولد شدن یادگیری کلاسیکی پس از قرون وسطی توصیف کردند.
فلورانس و خاندان مدیچی
فلورانس مرکز اول این جنبش شد. History.com آن را جمهوری مستقل و سرمایه‌داری بانکی توصیف میکند که به عنوان سومین شهر بزرگ اروپا پس از لندن و قسطنطنیه در آن زمان طبقه‌بندی شد. خانوادههای ثروتمند فلورانسی، به خصوص خاندان مدیچی، پروژه‌های شهری بزرگ و سفارش‌های هنری فردی را تامین کردند و شهر را به مرکز تولید هنری بدل کردند.
بنیاد فکری این دوره انسان‌گرایی بود، فلسفه‌ای که بر دستاورد انسانی، یادگیری سکولار و بازیابی متون یونانی و رومی باستان تاکید می‌کرد، همانطور که History.com بیان کرده است. اندیشه انسان‌گرایانه هنرمندان و دانشمندان را تشویق کرد تا به جای تکیه‌اندیشی بر آموزه موروثی، به مشاهده مستقیم طبیعت متکی باشند.
لئوناردو داوینچی: نقاش و دانشمند
لئوناردو داوینچی در سال 1452 نزدیک فلورانس متولد شد و در سال 1519 در آمبوآز فرانسه درگذشت، براساس موزه لوور. او در کارگاه مجسمه‌ساز آندریا دل ورکیو در فلورانس تحصیل کرد، جایی که شکل، حرکت و استفاده از نور و سایه را مطالعه کرد، قبل از اینکه حوالی سال 1482 به میلان نقل مکان کند تا برای دوک لودوویکو اسفورتسا کار کند.
در میلان، لئوناردو نقاشی "دوشیزه میان صخره‌ها" و شام آخر را رسم کرد، نقاشی دیواری بر روی دیوار صومعه کلیسای سانتا ماریا دله گراتسی که لحظه‌ای را تصویر میکند که مسیح به پیروان خود میگوید یکی از آنها او را خیانت خواهد کرد. بعد از بازگشت به فلورانس در سال 1500، او مونالیزا، سنت آن و سنت جان تعمیددهنده را تولید کرد، همانطور که موزه لوور بیان میکند. او بعدتر در روم کار کرد قبل از قبول دعوت شاه فرانسوا یکم فرانسه در سال 1516.
موزه لوور روش لئوناردو را با ترکیب رسم کاوشی و شهودی با سختگیری علمی توصیف میکند، روشی که این موزه میگوید کمک کرد تا نقاشی را به سمت مرتبه علم ارتقا دهد.
میکلآنژ: مجسمه‌ساز داوود و سقف سیستین
میکلآنژ داوود را بین سال‌های 1501 و 1504 از یک تکه سنگ مرمر سفید که دو مجسمه‌ساز قبلی آن را به دلیل نقایصات رد کرده بودند، تراشید، براساس گالریا دلآکادمیا در فلورانس که اکنون تمثال 17 پایی (5.17 متری) را در خود جای داده است. این اثر در ابتدا توسط اپرا دل دومو، نهاد نظارت‌کننده بر کاتدرائیال فلورانس، سفارش داده شده بود که در ابتدا برای قرار دادن آن در موقعیت بالای ساختمان برنامه‌ریزی کرده بود.
میکلآنژ برای تصویر داوود پیش از نبرد با جالوت انتخاب کرد، نه بعد از پیروزی، که از سنت هنری قبلی انحراف داشت، همانطور که آکادمیا توجه می‌دهد. بعد از تکمیل در ژانویه 1504، کمیته‌ای شامل لئوناردو داوینچی و ساندرو بوتیچلی در مورد جایی برای قرار دادن تمثال بحث کردند؛ این تمثال در نهایت در میدان پیاتسا دلا سینیوریا در فلورانس به عنوان نماد آزادی شهری قرار داده شد و برای حفاظت در سال 1873 به داخل منتقل شد.
چند سال بعدتر، پاپ جولیوس دوم میکلآنژ را برای تزیین مجدد سقف کاپلای سیستین در روم کمیسیون کرد، براساس موزههای واتیکان. میکلآنژ قرارداد را در 8 مه 1508 امضا کرد؛ نیمی از سقف را تا اگوست 1510 تکمیل کرد و کل اثر را تا 31 اکتبر 1512 پایان داد، درست موقع برای آنکه پاپ در 1 نوامبر در آنجا نماز خواند. موزههای واتیکان می‌گویند میکلآنژ بعدتر پاپ جولیوس دوم را متقاعد کرد که او را اجازه دهد طرح اصلی فروتنانه‌تر را گسترش دهد، و او را برای ترکیب نهایی آزادی بیشتری داد.
سقف تکمیل‌شده بر نه صحنه از کتاب پیدایش تمرکز دارد، از جمله آفرینش آدم، احاطه‌شده توسط انبیا، سیبیل‌ها و شخصیات دیگر، براساس موزههای واتیکان.
دو هنرمند، دو روش
لئوناردو داوینچی و میکلآنژ: حقایق کلیدی| لئوناردو داوینچی | میکلآنژ |
|---|
| دوره‌ی زندگی | 1452–1519 (موزه لوور) |
|---|
| اثر معروف | مونالیزا، شام آخر (موزه لوور) |
|---|
| سرپرست کلیدی | لودوویکو اسفورتسا، دوک میلان (موزه لوور) |
|---|
| تاریخ‌های کمیسیون اصلی | شام آخر نقاشی‌شده در سال‌های میلان از سال 1482 (موزه لوور) |
|---|
موزه لوور لئوناردو را با روشی نسبت می‌دهد که آن را 'componimento inculto' می‌خوانند، ترکیب رسم کاوشی با مشاهده طبیعت. این دو مرد معاصر یکدیگر در فلورانس بودند: کمیته‌ای که در سال 1504 در مورد جایی برای قرار دادن تمثال داوود تکمیل‌شده تصمیم گرفت شامل خود لئوناردو بود، براساس آکادمیا.
چرا این دوره هنوز مهم است
مدل سرپرستی هنری فلورانس، ترکیب کمیسیون‌های شهری، خانوادههای خصوصی ثروتمند و کلیسای کاتولیک، بدنه‌ای فوق‌العاده متمرکز از اثر تولید کرد که تاریخ هنر بعدتر آن را نقطه مرجع برای مهارت فنی در منظور، آناتومی و ترکیب گرفت. آثار بحث‌شده در اینجا - مونالیزا، شام آخر، داوود و سقف کاپلای سیستین - همچنان جزء بیشترین آثار هنری دیدار‌شده و تکرار‌شده در جهان هستند، به ترتیب در موزه لوور، کلیسای سانتا ماریا دله گراتسی در میلان، گالریا دلآکادمیا در فلورانس و موزههای واتیکان در روم نگهداری می‌شوند.
