بازی سریع توضیح‌شده: چگونه بازیکنان بازی‌های ویدیویی را در کمترین زمان تمام می‌کنند

بازی سریع تلاش برای پایان‌دادن به یک بازی ویدیویی یا بخش مشخصی از آن در کمترین زمان ممکن است. بازیکنان سعی خود را ضبط می‌کنند، آن را به لوحه رتبه‌بندی جامعه ارسال می‌کنند، و سایر بازیکنان تأیید می‌کنند که بازی بر طبق قوانین توافق‌شده برای آن دسته عمل کرده، قبل از اینکه زمان به‌طور رسمی پذیرفته‌شود.

دسته‌ها: any%، 100% و بدون نقص

بازی سریع به دسته‌هایی سازمان‌یافته است که تعریف می‌کنند 'پایان‌دادن' به بازی چه معنی دارد، زیرا یک بازی بدون قوانین همیشه سریع‌تر خواهد بود. بنابر گفته‌ی وبلاگ بازی‌های Displate، رایج‌ترین دسته‌ها عبارتند از any%، 100%، بدون نقص و low%، که هر کدام هدف متفاوتی را برای آنچه باید بازیکن انجام دهد قبل از متوقف‌کردن ساعت تعیین می‌کنند.

• Any%: رسیدن به انجام بازی با هر مسیری که سریع‌تر باشد، شامل استفاده‌های سوء، نقص‌ها و پرش‌های توالی — تنها سرعت شرط است.
• 100%: تکمیل هر هدف یا جمع‌آوری هر چیزی که بازی فراهم می‌کند، که معمولاً بسیار طول‌تر از any% طول می‌کشد.
• بدون نقص: رسیدن به انجام تا حد ممکن سریع در حالی که از نقص‌ها و میانبرهای ناخواسته پرهیز می‌کند، استفاده تنها از مکانیسم‌های توسعه‌دهندگان ایجادشده در بازی.
• Low%: پایان‌دادن به بازی در حالی که تا حد ممکن کم چیز جمع‌آوری یا استفاده می‌کنید، اغلب سخت‌ترین دسته در بازی‌های محور پیشرفت.

این دو برچسب اول، any% و 100%، قبلاً در سال 1994 هنگام راه‌اندازی برنامه‌نویس Simon Widlake برای COMPET-N، لوحه رتبه‌بندی اولیه اختصاص‌یافته برای بازی سریع کامل Doom، در حال استفاده بود، بنابر گفته Inverse. تقسیم بین اجراهای 'سریع‌ترین ممکن' و 'کامل‌ترین' این سرگرمی را از آن زمان ساختار دهی کرده است.

تکنیک‌های پشت زمان‌های رکورد

در درون یک دسته، بازیکنان زمان را صرفه‌جویی می‌کنند از طریق شکستن توالی (پرش محتویی که توسعه‌دهندگان قصد داشتند بازیکنان از آن عبور کنند)، بهره‌برداری از اشتباهات و ترفندهای منو دقیق براساس فریم که کسری از ثانیه در صفحات بارگیری یا موجودی‌ها صرفه‌جویی می‌کنند، بنابر Displate. یک نمونه بسیار مورد استناس یک اجرای Super Mario 64 است که به انجام می‌رسد بدون جمع‌آوری یک ستاره، با استفاده از زنجیره‌ای از نقص‌ها برای دوری از نیازمندی‌های معمولی بازی.

بازیکنان برتر معمولاً خود را به یک بازی اختصاص می‌دهند تا ترفندهای آن را تسلط کنند، و جوامع بازی سریع راهنمای‌های تفصیلی نگاه داری می‌کنند تا تازه‌واردان بتوانند مسیرهای تعریف‌شده را یاد بگیرند، بنابر Displate.

اجراهای کمک‌شده توسط ابزار در مقابل بازی در زمان واقعی

هر بازی سریع زندگی انجام نشده است. یک بازی سریع کمک‌شده توسط ابزار، یا TAS، با نرم‌افزار مانند BizHawk یا libTAS ساخته می‌شود که اجازه می‌دهد آفرینندگی بازی را متوقف کند، آن را یک فریم در یک زمان پیش برود، موضع‌ها را ذخیره و بارگیری مجدد کند، و ورودی‌های متفاوت را تست کند قبل از نگاه‌داری تنها نتیجه بهینه، بنابر TASVideos، سایتی اختصاص‌یافته برای این فرمت.

TASVideos هدف خود را توضیح می‌دهد به عنوان نشان‌دادن چگونه بازیکن دقیق‌تر و فوق‌بشری‌تری می‌تواند از یک بازی مشخص برتری پیدا کند، زیرا کنترل فریم‌به‌فریم و بازگرداندن اجازه می‌دهند آفرینندگی‌ها تولید عدد تصادفی و اجرای ترکیب‌های ورودی را برخورد کنند که هیچ انسانی نمی‌تواند در زمان واقعی روی یک کنترل‌کننده انجام دهد. TAS و بازی سریع زمان واقعی، اغلب کوتاه‌شده به RTA، به عنوان رشته‌های جداگانه با لوحه‌های رتبه‌بندی خود برخورد می‌شوند.

از فایل‌های نمایش Doom تا یک سرگرمی جهان‌گستر

بازی‌های سریع ضبط‌شده به Doom در سال 1993 برمی‌گردند، که دارای ویژگی تسجیل نمایش داخلی‌ای بود که اجازه می‌داد بازیکنان بازی‌های خود را ذخیره و به اشتراک گذاری کنند، بنابر Inverse. در سال 1994، برنامه‌نویس Christina Norman یک مرکز اولیه آنلاین برای این ضبط‌ها ایجاد کرد، و Frank Stajano مجموعه DOOM Honorific Titles ایجاد کرد، یک مجموعه چالش‌های سازمان‌یافته مانند تمام‌کردن یک سطح بدون دریافت آسیب. COMPET-N Widlake، راه‌اندازی‌شده در آن نوامبر، تکمیل‌های کامل بازی را به مسابقه‌ای سازمان‌یافته تبدیل کرد.

عملکرد به بازی‌های دیگری مانند Quake پس از انتشار آن در سال 1996 گسترش یافت، و در آوریل 1997 Nolan Pflug Speed Demos Archive را تأسیس کرد، که توسط Inverse به عنوان برترین مسابقه بازی سریع چند سیستمی جهان از آن زمان به این سو توصیف می‌شود، با دسته‌هایی که صدها بازی را پوشش می‌دهند. بازی‌های کمک‌شده توسط ابزار در سال‌های بعد ظاهر شدند و در سال 2003 به تماشاگر وسیع‌تری رسیدند، هنگامی که TAS Super Mario Bros. 3 توسط بازیکنی به نام Morimoto در اینترنت پخش شد و کمک کرد TAS را به عنوان دسته معترف‌شده خود تاسیس کند.

ماراتون‌های خیریه بازی سریع را به سرگرمی جمع‌آوری کردند

بزرگ‌ترین نمایش عمومی برای بازی سریع Games Done Quick (GDQ) است، یک سازمان غیرانتفاعی که از جامعه Speed Demos Archive ظهور کرد. نخستین حدث آن، برگزار‌شده در ژانویه 2010 در جریان کنفرانس MAGFest 8 و در اصل Classic Games Done Quick نامیده‌شده، مشکلات فنی رو‌بروی شد و به خانه مادر بنیان‌گذار Mike Uyama منتقل شد، جایی که هنوز هم بیش از 10000 دولار برای خیریه CARE جمع‌آوری کرد، بنابر Wikipedia.

GDQ اکنون دو ماراتن اصلی یک هفته‌ای را هر سال برگزار می‌کند — Awesome Games Done Quick (AGDQ) در ژانویه برای Prevent Cancer Foundation، و Summer Games Done Quick (SGDQ) حدود نیمه سال برای Doctors Without Borders — علاوه بر رویدادهایی برای گروه‌های کم‌نمایندگی در جامعه، مانند Frame Fatales، Back to Black و Games Done Queer، بنابر Wikipedia. تا ژانویه 2026، ماراتن‌های GDQ بیش از 59.8 میلیون دولار از میلیون‌ها تبرع انفرادی از سال 2010 جمع‌آوری کرده‌اند.

AGDQ 2026 در پیتسبرگ شامل اجرایی از Resident Evil 2 Remake که به طور کامل روی کنترل‌کننده Guitar Hero بازی شد، یک مسابقه پویندگی 70 نفره از Super Mario 64، و یک چالش آزاد در Mario Kart World، قبل از بسته‌شدن با اجرایی از Pokémon Emerald بود، بنابر Games Press.