Podróżnicy przybywający do nieznanego miasta stają przed tym samym pierwszym pytaniem: jak zapłacę za autobus, metro czy pociąg i skąd wiem, gdzie wsiąść i wysiąść? Operatorzy transportu publicznego w wielu krajach zbiegli się na dwóch narzędziach, które ułatwiają to bardziej niż kiedyś — bezdotykowa płatność kartą bankową przy bramce oraz aplikacja na smartfona mapująca trasę w czasie rzeczywistym.
Krok 1: Sprawdź, czy Twoja karta bankowa działa bezpośrednio
Coraz więcej systemów transportu publicznego pozwala pasażerom przyłożyć bezdotykową kartę Visa, Mastercard, American Express lub Discover — lub telefon/zegarek ze smartfonem z Apple Pay, Google Pay lub Samsung Pay — bezpośrednio na bramkę taryfową lub kasę, bez wcześniejszego kupna lokalnej karty transportu publicznego. Transport for London (TfL) był pionierem wdrożenia tego w londyńskim metrze 16 września 2014 r., początkowo akceptując karty bezdotykowe Amex, Mastercard i Visa wydane w Wielkiej Brytanii, zgodnie z własnym ogłoszeniem TfL. Metro Washingtonu, DC (WMATA) obsługuje teraz podobny system "Tap. Ride. Go." na kolei i autobusach, akceptując Mastercard, Visa, Amex i Discover plus portfele mobilne, bez wymagania rejestracji, zgodnie z oficjalną stroną WMATA. Transport Seattle (ORCA) obsługuje również przyłożenie karty bankowej lub telefonu do autobusów, Link Light Rail, Sounder Train i Seattle Streetcar, zgodnie z oficjalną stroną ORCA dotyczącą płatności bezdotykowych.
Te systemy otwarte mają ograniczenia. WMATA ostrzega pasażerów, aby używali dokładnie tej samej karty lub urządzenia, gdy wchodzą i wychodzą z systemu kolejowego, ponieważ zmiana karty w trakcie podróży powoduje nieprawidłową opłatę, oraz aby przyłożyć tylko jedną kartę naraz, aby uniknąć "zderzenia kart" z pełnego portfela. Strona ORCA wskazuje, że płatność bezdotykiem zawsze pobiera pełną taryfę dla dorosłych — zniżki dla seniorów, młodzieży lub pasażerów o niskich dochodach nadal wymagają zarejestrowanej lokalnej karty ORCA, ponieważ płatności kartą bankową nie mogą mieć rabatu.
Krok 2: Wiedz, jak ograniczone są taryfy, jeśli w ogóle
Tam, gdzie istnieje ograniczenie, może to obniżyć koszty wielu podróży automatycznie. Materiały wprowadzenia TfL z 2014 roku opisują dziennie ograniczenie i tygodniowe ograniczenie od poniedziałku do niedzieli, które mają zastosowanie do wszystkich podróży metrem, tramwajem, DLR, London Overground i National Rail, obliczane automatycznie, o ile ta sama karta jest używana i każde przyłożenie i opuszczenie jest kompletne. Z drugiej strony, bezdotykowa płatność ORCA w obszarze Seattle aktualnie nie stosuje w ogóle ograniczenia taryf — każde przyłożenie pobierane jest pełną ceną, zgodnie z własną stroną ORCA. Pasażerowie nie powinni zakładać, że zasady ograniczenia w jednym mieście mają zastosowanie w innym; przed poleganiem na nich sprawdź stronę lokalnego operatora.
Krok 3: Uzyskaj lokalną kartę transportu publicznego, jeśli płatność kartą bankową nie jest dostępna
Wiele systemów nadal wymaga dedykowanej karty prepaid. W Japonii karty IC do doładowania, takie jak Suica i PASMO (region Kanto), ICOCA lub TOICA (inne regiony), sprzedawane są w automatach stacji i kasach biletowych za zwrotny depozyt, zwykle 500 jenów, zgodnie z oficjalną stroną Japan National Tourism Organization japan.travel. Odwiedzający mogą również uzyskać bezpłatną kartę "Welcome Suica" ważną do 28 dni w wybranych lokalizacjach Kanto. Karty są przyłożone przy wejściu i wyjściu z pociągów oraz przy wsiadaniu i wysiadaniu z autobusów.
Tam, gdzie nie stosuje się karty IC, japan.travel wyjaśnia, że pasażerowie kupują bilety na jedną podróż w automacie po sprawdzeniu tabeli taryf dla ich miejsca docelowego, wkładają bilet do bramki przy wejściu i pobierają go ponownie, aby wstawić drugi raz przy wyjściu; w autobusach na podstawie odległości, numerowany bilet wejściowy jest dopasowywany do taryfy wyświetlanej na tablicy przed zapłaceniem przy wyjściu.
Krok 4: Naucz się niepisanych zasad miejsca przeznaczenia
Etykieta różni się w zależności od kraju i może wpłynąć na płynność jazdy. W Japonii rozmowy telefoniczne na pokładzie zwykłych pociągów dojazdowych są generalnie unikane — pasażerowie powinni trzymać telefony na cicho i wychodzić na peron lub przechodzić między wagonami, aby rozmawiać, chociaż rozmowy są bardziej tolerowane na korytarzach między wagonami szinkansen — oraz plecaki powinny schodzić ze pleców i trafiać na półkę lub być trzymane z przodu w przepełnionych wagonach, zgodnie z oficjalnym przewodnikiem japan.travel. Tego samego przewodnika dodaje, że miejsca priorytetowe powinny być oferowane pasażerom, którzy ich potrzebują.
Ogólna zasada, która działa niemal wszędzie
Niezależnie od miasta, zapamiętanie dokładnej nazwy przystanku lub stacji — nie tylko orientiru w pobliżu — to najbardziej przydatna informacja, jeśli telefon się wyczerpie, zabraknie danych lub aplikacja mapowa źle przeczyta przesiadkę, ponieważ nazwy stacji to to, na co personel, znaki i inni pasażerowie mogą Ci wskazać.
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
