Jak działa wynagrodzenie zawodników e-sportu: pensje, bonusy i koreańska sztuczka podatkowa

Profesjonalni gracze w dużych ligach nie są opłacani jak freelancerzy zbierający wygrane z turniejów. Większość podpisuje umowy z organizacją drużyny, która gwarantuje pensję bazową, do której dodawane są premie, udziały w nagrodach i dochody ze sponsorowania lub streamingu. Dokładne zestawienie różni się w zależności od ligi, regionu i poziomu zawodnika.

Pensja bazowa: minimalna stawka ligowa, potem duże różnice

W europejskim obwodzie League of Legends firmy Riot Games, LEC, oficjalny regulamin ustawia minimalną pensję €60 000 rocznie dla zawodnika pojawiającego się co najmniej w 18 meczach regularnego sezonu, zgodnie z regulaminem LEC, na który powołuje się portal e-sportowy Riftfeed.

W północnoamerykańskiej LCS serwis gier SVG raportował minimalną pensję bazową $75 000, przy czym średnia gwarantowana baza osiąga około $300 000 przed bonusami lub pieniądzami z nagrody — prawie trzykrotność średniego $107 000, którą SVG cytował na 2017 rok.

Wynagrodzenie zależy również od pozycji. Raportaż Riftfeed wykazał, że gracze mid-lane zarabiają najwięcej ze wszystkich ról, głównie dlatego, że ta pozycja ma wyższą widoczność i wartość marketingową w transmisji.

Poza pensją bazową: premie, pieniądze z nagrody, sponsorowanie i streaming

Gwarantowana pensja to tylko jedna warstwa. Drużyny zazwyczaj dodają premie związane z trafieniem na aktywną kadrę lub wygraniem turniejów, podczas gdy zawodnicy oddzielnie zachowują udział w oficjalnych pulach nagród. Raportaż SVG podkreślił weterana League of Legends Lee "Faker" Sang-hyeoka jako przypadek wyjątkowy, cytując raportowaną pensję roczną $2,6 miliona, która może przekroczyć $4 miliony po dodaniu wygranych z turniejów, sponsorowania i przychodu ze streamingu — liczby, które serwis opisał jako wyjątkowe, a nie typowe.

Dlaczego ligi ograniczają wydatki drużyn: przykład LCK

Ponieważ koszty zawodników mogą przewyższać przychody, niektóre ligi teraz limitują, ile drużyna może wydać na pensje. LCK, czołowa liga League of Legends w Korei, wprowadziła Sporting Financial Regulations w lipcu 2023 roku, wdrażane od sezonu 2023 i w pełni stosowane od sezonu 2024, według Dexerto i ESTNN. System ustanawia zarówno dolny limit wydatków — 70% przychodu drużyny z LCK z 2022 roku — jak i górny limit obliczony na podstawie pięciu najwyżej opłacanych podstawowych zawodników drużyny, z wyłączeniem zastępów.

Drużyny, które przekraczają limit, płacą podatek luksusowy, który jest redystrybuowany do organizacji, które pozostały w jego granicach. Aby ułatwić przejście, przepisy dają rabaty przy obliczaniu pensji zawodnika w stosunku do limitu: 50% dla zawodników z pięcioma lub większą liczbą tytułów LCK lub trzema lub większą liczbą zwycięstw międzynarodowych (Worlds lub MSI), i 30% dla zawodników, którzy pozostali w tej samej drużynie przez trzy lub więcej lat, według raportu ESTNN. Dexerto raportował, że przepisy następowały po dużych stratach finansowych w całej lidze, w tym straty operacyjnej przekraczającej $12,6 miliona zgłoszonej przez organizację T1.

Koreańska struktura podatkowa korporacji osobistych — i dlaczego jest odwracana

Oddzielna praktyka wynagrodzeń przyciągnęła uwagę w koreańskiej prasie e-sportowej. Według Inven, niektórzy najwyżej zarabiający zawodnicy LCK — zarabiający między 500 milionami a 1 miliardą wonów rocznie — mieli drużyny płacące na osobistą korporację zarejestrowaną na imię zawodnika, a nie płacące zawodnikowi bezpośrednio jako osobie fizycznej, przy czym drużyna otrzymywała fakturę podatkową od tej korporacji w zamian.

Różnica podatkowa jest znaczna. Obliczenie Inven, również raportowane przez Inven Global, pokazuje, że osoba fizyczna zarabiająca 500 milionów wonów w pensji napotkałaby przychód w górnym przedziale podatkowym około 40% po potrąceniach, dla całkowitego rachunku podatkowego około 183 milionów wonów — blisko 36% pensji. Skierowane zamiast tego przez korporację, ta sama kwota jest opodatkowana po koreańskich stawkach korporacyjnych (10% od pierwszych 200 milionów wonów, 20% na pozostałość) plus lokalny podatek dochodowy, co daje rachunek około 88 milionów wonów, czyli około 17,6%. To różnica bliska 100 milionom wonów na zawodnika.

Inven powiedział, że potwierdził co najmniej trzy takie przypadki wśród najwyższych zarabiających LCK, podczas gdy nienazwane źródło z branży powiedziało portalowi, że rzeczywista liczba to «prawdopodobnie dużo więcej niż to». Portal raportował, że LCK przegląda umowy przy ich zatwierdzaniu, ale nie egzekwuje, jak drużyny faktycznie wykonują płatności, i że poziom zaangażowania Krajowej Służby Podatkowej pozostaje niepotwierdzony.

Praktyka jest teraz rozwijana przez niektórych zawodników, raportowali Inven i Inven Global, po plotkach rozprzestrzeniających się w branży, że Krajowa Służba Podatkowa Korei badała deklaracje podatkowe graczy zawodowych, przy czym dwóm zawodnikom LCK rzekomo już dokonano przeglądu. Zgodnie z raportem, żadne zarzuty dotyczące unikania podatków ani sankcje ligowe związane ze strukturą nie zostały potwierdzone.

Linia prawna: planowanie podatkowe kontra unikanie podatków

Rozróżnienie, które przeprowadza adwokat — i które oczekuje się, że będą badać organy podatkowe — to czy osobista korporacja wykonuje prawdziwą pracę (taką jak zarządzanie marką zawodnika, streaming lub działalność sponsoringu) i ewidencjonuje rzeczywiste przychody i koszty, czy istnieje tylko na papierze, aby zmienić kierunek pensji z niższą stawką podatkową. Raportaż Inven nie zidentyfikował żadnego przypadku, w którym ta linia została formalnie stwierdzona jako przekroczona.