نحوه انتخاب و یادگیری یک ساز موسیقی: راهنمای مبتدیان

هر کسی که در موسیقی شروع می‌کند با دو مسئله جداگانه مواجه است: کدام ساز را انتخاب کند، و چگونه پس از رسیدن آن را به خوبی تمرین کند. راهنمایی‌های از معلمان گروه موسیقی و تحقیقات درباره تمرین متخصصان به پاسخ‌های هر دو مسئله اشاره می‌کنند - و این دو مسئله بنظر مرتبط هستند، زیرا افراد بیشتر تمرین می‌کنند وقتی واقعاً صدایی را که تولید می‌کنند دوست دارند.

با آوازی شروع کنید، نه مشخصات

طبق BeginBand.com، یک منبع طولانی‌مدت برای مدیران فرقه و ارکستر مدارس، قابل‌اعتماد‌ترین روش برای انتخاب اولین ساز این است که آن را در حال بازی - زنده یا ضبط‌شده - بشنویم و توجه کنیم کدام محدوده صوتی یادگیرنده را جذب می‌کند، خواه نت‌های پایین توبا یا ویولونسل یا رجیستر بالاتر فلوت یا ویولن باشد. سایت استدلال می‌کند که موفقیت در یادگیری یک ساز بسیار به تمایل برای تمرین آن بستگی دارد، و این تمایل از دوست داشتن آواز سرچشمه می‌گیرد.

BeginBand.com همچنین از انتخاب براساس تنها ویژگی‌های جسمانی هشدار می‌دهد - برای مثال، انتخاب سازهای برنجی براساس شکل لب یا دندان. سایت توجه می‌دهد که بسیاری از موسیقاران حرفه‌ای، به گفته آن، 'تناسب جسمانی بسیار بدی با سازشان' دارند، به‌عنوان نمونه‌ای بازیکنان ترامپت با گاز معکوس و بازیکنان توبا با لب‌های نازک را نام می‌برند. یک روش سوم رایج، اختصاص سازها برای تعادل اعداد گروه، نیاز‌های سازمانی گروه را بجای دانش‌آموز فردی برطرف می‌کند، همانطور که سایت می‌گوید.

معلمی متناسب با یادگیرنده پیدا کنید، سپس اهداف واقع‌بینانه تعیین کنید

برای مبتدیان بزرگسال به‌خصوص، انتخاب معلم به‌اندازه انتخاب ساز اهمیت دارد. مجله Strings Magazine، در مصاحبه با چندین بزرگسال که در دوران بعدی زندگی شروع به یادگیری ساز کردند، گزارش داد که یک ویولونسل‌نواز، کارول هینز، عمداً به دنبال معلمی بود که تخصص خود را در دانش‌آموزان بزرگسال دارد، زیرا مربیانی که عادت دارند بچه‌ها را تدریس کنند ممکن است سرعت یا انتظارات خود را تطبیق ندهند. مقاله همچنین توجه می‌دهد که یادگیرندگان بزرگسال‌تر اغلب باید 'یادگیری' عادت‌های حافظه‌ عضلانی طول‌مدت را که از فعالیت‌های جسمانی دیگر گرفته‌اند، لغو کنند، که نیاز به معلمی دقیق برای آن باز‌آموزش دارد.

همان گزارش مجله Strings Magazine دریافت که بیشتر یادگیرندگان بزرگسالی که با آنها مصاحبه کردند به اهداف متواضع و شخصی رضایت‌بخش هدف می‌رفتند تا عملکرد حرفه‌ای - چندین نفر به ارکستر جامعه پیوستند، در حالی‌که یکی، مریان فلاگ، در حفلات موسیقی استودیو ادامه داد علی‌رغم اعتراف به اضطراب مستمر درباره عملکرد انفرادی. یکی از موضوعات، فرانک نیکولز، در سن 68 پس از بازنشستگی شروع به یادگیری ویولونسل کرد، که مجله به عنوان شاهدی بر این‌که شروع در دوران بعدی زندگی قابل‌اجرا است، ارائه داد.

چرا روش تمرینتان از مدت تمرین اهمیت‌بیش‌تری دارد

پس از اینکه ساز و معلم در جای خود قرار گیرند، تحقیقات درباره عادت‌های تمرینی از صرفاً ثبت ساعات فاصله می‌گیرند. یک مطالعه پرحوالهٔ دهه 1990 در یک محفوظ موسیقی، همانطور که توسط شرکت ردیابی تمرین Modacity توصیف شده، دریافت که موسیقاران دانش‌آموز نخبه و متوسط تقریباً ساعات یکسانی در هفته تمرین می‌کردند - حدود 50 - لکن بازیکنان نخبه تقریباً سه برابر بیشتر آن ساعات را بر آنچه محققان 'تمرین عمدی' نامیدند صرف کردند.

Modacity تمرین عمدی را کار هدفمند و منظم توصیف می‌کند: تعیین یک هدف خاص و محدود برای یک جلسه، جداسازی یک بخش دشوار تا ریزپخش کردن کل قطعه، و استفاده از بازخورد - مثلاً ضبط خود - برای بررسی اینکه آیا تلاش برای تصحیح واقعاً کار کرده قبل از ادامه. جایگزین، تکرار بدون توجه، خطری را به همراه می‌آورد که در یک ضرب‌المثل که مقاله نقل می‌کند خلاصه می‌شود: تمرین کمال را نمی‌سازد، بلکه دائمی می‌سازد، به معنی اینکه اشتباهات تکرار‌شده به‌اندازه بازی درست تقویت می‌شوند.

1. به ضبط‌ها یا عملکردهای زنده در میان خانواده‌های ساز متعدد گوش دهید و صدایی را که جذب می‌شوید یادداشت کنید، بجای استثنای سازها براساس ظاهر یا تناسب جسمانی فرض‌شده.
2. عوامل عملی را وزن کنید - هزینه، اندازه، و معلمان دستیاب در منطقه‌تان - لکن به‌عنوان ثانویه به علاقه واقعی به صدا رفتار کنید.
3. معلمی را بیابید که تجربه‌اش متطابق با وضعیت شما باشد؛ مبتدیان بزرگسال به‌خصوص از مربیانی که عادت دارند بزرگسالان دیگری را تدریس کنند بهره‌مند می‌شوند.
4. هدفی تعیین کنید که با آنچه شخصاً شما را رضایت خواهد داد مطابقت داشته باشد، مثل بازی در گروه جامعه یا برای خود، تا یک معیار انتزاعی از تسلط.
5. در هر جلسه تمرین، یک مسئله خاص و محدود برای کار کردن انتخاب کنید تا صرفاً بازی از ابتدا تا انتها.
6. از بازخورد استفاده کنید - ضبط خود یا ورودی معلم - برای تأیید اینکه آیا تلاش برای تصحیح تمرین واقعاً کار کرده قبل از تکرار آن بدون بررسی.

هیچ یک از راهنمایی‌های منابع‌دار یک جدول زمانی ثابت برای رسیدن به صلاحیت پیشنهاد نمی‌کنند؛ هم BeginBand.com و هم Strings Magazine پیشرفت را به انگیزه‌ پایدار و آموزش مناسب مرتبط می‌کنند تا یک عدد معین از هفته‌ها یا ماه‌ها.