Op 27 januari 1968, om 07:55 lokale tijd, verdween de Franse marine-onderzeeër Minerve in de Golf van de Leeuw terwijl deze terugkeerde naar zijn thuishaven Toulon in slecht weer, volgens het Engelse Wikipedia-artikel over het schip. Alle 52 bemanningsleden — 6 officieren en 46 matrozen — kwamen om het leven. De boot voer dicht bij het oppervlak met zijn snorkel, ongeveer 25 zeemijlen van Toulon, toen het contact verbroken werd.
Een Daphné-klasse boot op een routinemissie
Minerve was een Daphné-klasse diesel-elektrische onderzeeër, te water gelaten op 31 mei 1961 en in dienst gesteld op 10 juni 1964 in Frankriks 1e Onderzeeërsquadron, volgens Wikipedia. Het werd bevolen door Luitenant André Fauve, omschreven als een ervaren officier met ongeveer 7.000 uren onderwater gedurende vier jaar. Commandant Philippe Bouillot, geciteerd in dezelfde bron, zei dat de enige aannemelijke oorzaak van het zinken het zwaar weer was dat op die dag werd geregistreerd.
Vijftig jaar van mislukte zoekacties
De Franse marine zette onmiddellijk een zoektocht in gang in 1968–1969 die talloze schepen mobiliseerde, waaronder het vliegdekschip Clemenceau en het onderzeebootje SP-350 Denise, geëxploiteerd onder toezicht van Jacques Cousteau, volgens Wikipedia. Geen van deze inspanningen localiseerde het wrak. Families van de vermiste matrozen bleven decennialang de regering onder druk zetten, en in februari 2019 kondigde Franse Defensieminister Florence Parly een hernieuwde zoekpoging aan, zoals gemeld door sciencepost.fr.
De aanwijzing was niet sonar — het was een oud seismograaf
Volgens sciencepost.fr kwam de sleutel tot het verkleinen van het zoekgebied niet van sonarbewaking of duikers maar van gearchiveerde seismische opnames gemaakt op het moment van de ramp. Natuurkundige Yves Rocard, destijds directeur van het geofysica-laboratorium van de Franse Atoomenergieverordening (CEA), had controlestations beheerd die oorspronkelijk waren gebouwd om kernproeven op te sporen; deze stations registreerden ook akoestische golven in overeenstemming met een implosie op de dag dat Minerve verdween. In 1968 konden de gegevens geen exacte positie bepalen. Decennia later verwerkten onderzoekers dezelfde opnames opnieuw met moderne supercomputers, waardoor de waarschijnlijke zoekzone tot ongeveer 18 kilometer per zijde werd verkleind.
Ocean Infinity's schip doet de vondst
Met die verkleinde zoekzone en aanvullende modellering van Middellandse Zee-stromingen en getijden uit 1968 schakelde de Franse marine het Amerikaanse bedrijf Ocean Infinity en zijn schip Seabed Constructor in om de zeebodem met onbemande onderwatervaartuigen te doorzoeken, volgens Naval News. Op 21 juli 2019 werd het wrak ten zuiden van Toulon gelokaliseerd — ongeveer 45 kilometer volgens Wikipedia, hoewel sciencepost.fr ongeveer 40 kilometer noemt — op een diepte gerapporteerd als 2.350 meter door Wikipedia en Naval News, terwijl sciencepost.fr een bereik van 2.300 tot 2.370 meter geeft. De romp werd in drie hoofdstukken verspreid over ongeveer 300 meter gevonden, met nog steeds zichtbare identificatieaanduidingen.
Bij de aankondiging van de ontdekking zei Defensieminister Florence Parly: "We hebben zojuist de Minerve gevonden. Het is een succes, een opluchting en een technisch monument. Ik denk aan de families die op dit moment zo lang hebben gewacht," volgens Naval News.
Wat gebeurt er nu met het wrak
De Franse marine besloot de Minerve niet naar het oppervlak te heffen. In plaats daarvan blijft het wrak op zijn plaats als grafplaats voor de 52 bemanningsleden, terwijl onderzoekers beeldmateriaal en gegevens van de plaats analyseren om de exacte oorzaak van het zinken te bepalen, rapporteert Naval News. Vanaf de aankondigingen van 2019 zeiden functionarissen dat de precieze oorzaak van de implosie niet was vastgesteld, hoewel het destijdse extreme weer nog steeds de voornaamste verklaring is die door voormalige commandanten wordt aangehaald.
Minerve: tijdlijn van verlies en ontdekking| Datum | Gebeurtenis |
|---|
| 31 mei 1961 | Onderzeeër te water gelaten |
|---|
| 10 juni 1964 | In dienst gesteld in 1e Onderzeeërsquadron |
|---|
| 27 januari 1968 | Vermist voor de kust van Toulon met 52 bemanningsleden tijdens slecht weer |
|---|
| 1968–1969 | Initiële marinezoeking, inclusief vliegdekschip Clemenceau en Cousteaus SP-350 Denise, vindt niets |
|---|
| Februari 2019 | Defensieminister Florence Parly kondigt vernieuwde zoektocht aan |
|---|
| 21 juli 2019 | Wrak gelokaliseerd ten zuiden van Toulon (~45 km volgens Wikipedia, ~40 km volgens sciencepost.fr) op een diepte van ongeveer 2.300–2.370 m, door Ocean Infinity's Seabed Constructor |
|---|
Vragen
- Hoeveel bemanningsleden waren aan boord van de Minerve toen deze verdween?
- 52 bemanningsleden — 6 officieren en 46 matrozen — waren aan boord, en niemand overleefde, volgens Wikipedia.
- Hoe lang was de onderzeeër vermist voordat deze werd gevonden?
- De Minerve verdween op 27 januari 1968 en werd gelokaliseerd op 21 juli 2019, meer dan 51 jaar later.
- Welke technologie leidde de zoekers eigenlijk naar het wrak?
- Heranalyse van gearchiveerde seismische opnames van kernproefmonitoringsstations, niet sonar of duikers, vernauwde de zoekzone; onderwatervaartuigen die door Ocean Infinity's Seabed Constructor werden bediend, vonden vervolgens het wrak, volgens sciencepost.fr en Naval News.
- Waar en hoe diep bevindt het wrak zich?
- Het wrak ligt ten zuiden van Toulon, Frankrijk — ongeveer 45 kilometer volgens Wikipedia, ongeveer 40 kilometer volgens sciencepost.fr — op een diepte gerapporteerd als 2.350 meter door Wikipedia en Naval News (sciencepost.fr noemt 2.300–2.370 meter), verbroken in drie hoofdstukken.
- Zal de onderzeeër van de zeebodem worden opgetild?
- Nee. De Franse marine besloot dat het wrak op de zeebodem zal blijven als grafplaats voor de bemanning, terwijl gegevens van de plaats worden bestudeerd om de oorzaak van het zinken te bepalen, volgens Naval News.
Dit stuk is gemaakt met kunstmatige intelligentie en vóór publicatie automatisch op bronnen gecontroleerd. Ziet u een fout, vraag dan om een correctie. Correctie of weerwoord aanvragen · Hoe we dit maken
