Rewolucja przemysłowa: jak maszyny i nowa technologia przekształciły społeczeństwo

Rewolucja przemysłowa odnosi się do okresu, gdy gospodarki oparte na rolnictwie i wyrobach rzemieślniczych ustąpiły miejsca ekonomiom zbudowanym na produkcji maszynowej i przemyśle na dużą skalę. Historycy powszechnie datują jej początek na około 1760 roku w Wielkiej Brytanii, a zmianę rozprzestrzeniającą się na kontinentalną Europę i Stany Zjednoczone około 1840 roku, zgodnie z przeglądem historycznym tego okresu na Wikipedii.

Uczeni powszechnie dzielą erę na dwie fazy. Pierwsza rewolucja przemysłowa, mniej więcej od 1760 do 1840 roku, skupiała się na zmechanizowanej produkcji tekstylnej, napędzie parowym i wczesnej produkcji żelaza. Druga rewolucja przemysłowa, od lat 70. XIX wieku do wczesnego XX wieku, przyniosła produkcję stali, techniki produkcji masowej, linie montażowe i systemy elektryczne, zgodnie z tym samym źródłem.

Maszyny, które to rozpoczęły

Produkcja tekstylna została przekształcona pierwsza. Przędzarka Jenny (1764), rama wodna (1769) i krosno zasilane (1785) zwielokrotniły ilość tkaniny, którą jeden pracownik mógł wyprodukować — zmechanizowane przędzenie bawełny, jak się szacuje, zwiększyło wydajność pracownika około 500 razy w porównaniu z metodami ręcznymi, zgodnie ze streszczeniem technologii tego okresu na Wikipedii.

Napęd parowy uczynił mechanizację przenośną i skalowalną. Thomas Newcomen zbudował prototyp wczesnego silnika parowego na początku XVIII wieku, ale był nieefektywny. James Watt, pracujący na Uniwersytecie Glasgow'skim, opatentował osobny kondensator w 1769 roku, który zmniejszył zużycie paliwa o około 75 procent, a później wspólnie z Matthew Boulton dodał ruch obrotowy. Z około 500 silników parowych sprzedanych przez tę parę przed wygaśnięciem ich patentu w 1800 roku, 84 napędzały młyny bawełniane i 52 napędzały kopalnie, a reszta obsługiwała szeroki zakres innych branż, zgodnie z relacją World History Encyclopedia na temat silnika parowego Watta. Szacuje się, że całkowita moc parowa używana w Wielkiej Brytanii wzrosła z około 10 000 koni mechanicznych w 1800 roku do 210 000 w 1815 roku, zgodnie z Wikipedią.

Od domu i pola do fabryki

Przed mechanizacją produkcja tekstylna odbywała się głównie w domach i małych warsztatach w ramach systemu "przemysłu domowego". Fabryki koncentrowały drogie maszyny, napęd parowy i dużą siłę roboczą pod jednym dachem, a ten system fabryczny wymagał ścisłych harmonogramów i ciągłych zmian, które były nowe dla większości robotników, odnotowuje HISTORY.com w swoim przeglądzie tego okresu.

Późniejsze osiągnięcia rozszerzyły ten schemat na inne sektory. Zmniejszona zależność od drewna drzewnego na rzecz koksu obniżyła koszty paliwa dla produkcji żelaza, a technologia pieca wysokiego z gorącym dmuchawem, opatentowana przez szkockiego wynalazcę James'a Beaumonta Neilson'a w 1828 roku, dodatkowo obniżyła koszty, zgodnie z Wikipedią. Koleje poszły dalej: Richard Trevithick opracował wczesne pociągi parowe na początku XIX wieku, a do 1830 roku lokomotywy transportowały towary między Manchesterem a Liverpoolem, informuje HISTORY.com.

Człowieczy koszt: praca i praca dzieci

Praca w fabryce wymagała długich, sztywnych godzin. Dzieci w fabrykach brytyjskich powszechnie pracowały 12-16 godzin dziennie, sześć dni w tygodniu, zgodnie z przeglądem pracy dziecka w tym okresie dokonanym przez Economic History Association (EH.net). Dzieci były powszechnie zatrudniane obok dorosłych: w tekstyliach, około 10 do 20 procent pracowników poniżej 13 roku życia i 23 do 57 procent tych w wieku 13-18 lat były zatrudnione do 1833 roku, podczas gdy dzieci i młodzież stanowili 19 do 40 procent siły roboczej w kopalniach do 1842 roku, zgodnie z EH.net.

Pracodawcy faworyzowali pracę dzieci głównie z powodów kosztów. Zgodnie z World History Encyclopedia, pracownik dziecka kosztował około 80 procent mniej niż mężczyzna i 50 procent mniej niż kobieta, a mały wzrost i zwinne ręce dzieci były odpowiednie do zadań takich jak docieranie pod maszyny. Tego samego źródła stwierdza, że niektóre dzieci zaczynały pracować już w wieku pięciu lat i opisuje praktykę zwaną "gorącym łóżkiem", w której jedno dziecko opuszczało ciepłe łóżko, podczas gdy inne zaczynało zmianę.

Niskie płace dodatkowo pogłębiały trudność: dzieci pracujące w fabrykach mogły zarabiać zaledwie cztery szylingi tygodniowo, raportuje EH.net.

Wczesne ustawy reformacyjne

Publiczne zaniepokojenie warunkami w fabrykach i kopalniach doprowadziło do serii brytyjskich ustaw. Ustawa o zdrowiu i moralności uczniów z 1802 roku miała na celu poprawę warunków dla uczniów parafialnych. Ustawa o młynach bawełnianych i fabrykach z 1819 roku ustanowiła minimalny wiek pracy 9 lat i ograniczyła godziny pracy do 12 na dzień, zgodnie z EH.net. Ustawa o fabrykach z 1833 roku zakazała zatrudniania dzieci poniżej 9 roku życia i ograniczyła pracę dla 9-13 latków do ośmiu godzin dziennie, a także stworzyła opłacanych inspektorów do nadzorowania zgodności z przepisami, zgodnie z zarówno EH.net, jak i World History Encyclopedia. Ustawa o kopalniach z 1842 roku zakazała pracy podziemnej dla dzieci poniżej 10 lat i zakazała kobietom i dziewczętom pracy w kopalniach, zgodnie z EH.net i World History Encyclopedia. Ustawa o fabrykach z 1844 roku ograniczyła dzień pracy wszystkich do 12 godzin i wymagała odseparowania niebezpiecznych maszyn od pracowników, a ustawa o dziesięciogodzinnym dniu z 1847 roku ograniczyła godziny pracy do 10 na dzień dla dzieci i kobiet, zgodnie z World History Encyclopedia i EH.net.

Reforma społeczna postępowała równolegle z ustawodawstwem. Pisarze tacy jak Charles Dickens, zwłaszcza w "Oliverze Twiscie" (1837), zwrócili uwagę publiczności na pracę dzieci, a zmieniające się postawy wiktoriańskie wobec dzieciństwa przyczyniły się do ostatecznego założenia Narodowego Towarzystwa Zapobiegania Okrucieństwu wobec Dzieci w 1889 roku, odnotowuje World History Encyclopedia.

Trwałe efekty ekonomiczne i społeczne

Przejście od życia agriarnego do życia przemysłowego również przekształciło miejsce, w którym ludzie mieszkali. Szybka industrializacja wyciągnęła pracowników z terenów wiejskich do miast, powodując przełudzenie, zanieczyszczenie, niewystarczającą sanitarię i niezabezpieczoną wodę pitną w wielu ośrodkach miejskich, zgodnie z HISTORY.com. Przegląd Wikipedii podobnie opisuje migrację miejską tego okresu jako zastąpienie zatrudnienia w rolnictwie pracą opartą na fabrykach na dużą skalę.

Ekonomicznie średni dochód i populacja rosły w tempie niezaobserwowanym wcześniej, a standard życia ulepszył się dla większości ludzi na świecie zachodnim w miarę upływu czasu, zgodnie z Wikipedią — choć ten sam przegląd zauważa, że niektórzy historycy twierdzą, że znaczna poprawa dla pracowników nie nastąpiła aż do XX wieku. Wikipedią również stwierdza, że ekonomiści historyczni powszechnie uważają początek Rewolucji Przemysłowej za porównywalny znaczeniowo jedynie z wcześniejszym przyjęciem przez ludzkość rolnictwa.