Strategie nauki oparte na nauce, które naprawdę poprawiają wyniki egzaminów

Studenci przygotowujący się do dużych egzaminów często uciekają się do ponownego przeczytywania notatek, wyróżniania podręczników lub spędzania nocy bez snu przed dniem egzaminu. Badania kontrolowane w psychologii poznawczej i edukacyjnej przetestowały te nawyki w porównaniu z alternatywami i stwierdziły spójne różnice w tym, jak dobrze informacje są zapamiętywane i przywołane w warunkach egzaminu.

Co odkryła największa przegląd technik nauki

W 2013 roku psycholodzy John Dunlosky, Katherine Rawson, Elizabeth Marsh, Mitchell Nathan i Daniel Willingham opublikowali przegląd w czasopiśmie Psychological Science in the Public Interest oceniając dziesięć powszechnie używanych technik nauki. Przegląd oceniał każdą technikę na podstawie jej użyteczności na podstawie dowodów, że działa w różnych przedmiotach, grupach wiekowych i poziomach zdolności, oraz czy można ją wdrożyć bez rozległego szkolenia.

Dwie techniki otrzymały najwyższą ocenę przeglądu: testowanie praktyki (autokwiz na materiale) i praktyka rozproszona (rozłożenie sesji nauki na czas zamiast intensywnej nauki). Autorzy poinformowali, że obie techniki przyniosły korzyści studentom różnych wieków i poziomów zdolności w różnych obszarach.

Kilka bardziej znanych nawyków uzyskało niższą ocenę. Przegląd stwierdził, że podkreślanie, ponowne przeczytywanie materiału i korzystanie z mnemonicznych urządzeń ze słowami kluczowymi otrzymały zauważalnie niską ocenę użyteczności — trudne do konsekwentnego zastosowania i podatne na nierównomierne wyniki.

Przeplatanie: mieszanie tematów zamiast ich blokowania

Przeplatanie oznacza organizację praktyki tak, aby różne typy problemów lub tematy były mieszane razem, a nie ćwiczenie jednego typu powielając się przed przejściem do następnego. Psychologowie Kelli Taylor i Doug Rohrer przetestowali to w badaniu z 2010 roku z uczniami czwartej klasy ćwiczącymi zadania matematyczne. Studenci, którzy używali praktyki przeplatającej, uzyskali 77% prawidłowych odpowiedzi na teście przeprowadzonym dzień później, w porównaniu z 38% dla studentów, którzy ćwiczyli te same problemy w blokach według typu, zgodnie z badaniem podsumowanym na retrievalpractice.org.

Rohrer, współautor badania, opisał mechanizm jako nauczanie studentów 'jak wybierać strategie, a nie tylko jak używać strategie' — ponieważ mieszana praktyka zmusza ucznia do najpierw zidentyfikowania, jaki rodzaj problemu napotyka, zdolność, którą zwykłe powtórzenie nie buduje.

Dlaczego sen przed i po nauce jest ważny

W metaanalizie z 2021 roku w Psychological Bulletin Newbury i współpracownicy połączyli dane z 45 raportów obejmujących 1616 uczestników na temat deprivacji snu po nauce i 31 raportów obejmujących 927 uczestników na temat deprivacji snu przed nauką.

Analiza wykazała, że utrata snu po nauce spowodowała małe do średnie upośledzenie pamięci (Hedges' g = 0,277). Efekt był większy, gdy pamięć była testowana natychmiast po utracie snu (g = 0,410) niż po późniejszym snie naprawczym (g = 0,176), co sugeruje, że pominięta noc może być częściowo rekompensowana poprzez spanie przed egzaminem, a nie zaraz po egzaminie. Utrata snu przed nauką wykazała jeszcze większy efekt (g = 0,621), który badacze powiązali z rolą snu w przygotowaniu mózgu do nowej nauki następnego dnia.

Wdrażanie tego w rutynę przygotowania do egzaminu

1. Zacznij tygodnie, a nie dni, przed egzaminem i zaplanuj krótkie sesje powtórzeniowe rozłożone na ten okres zamiast jednej długiej sesji — jest to efekt praktyki rozproszonej dokumentowany przez Dunlosky et al. (2013).
2. Zastąp bierną lekturę autotestowaniem: zamknij książkę i napisz lub recytuj odpowiedzi z pamięci, a następnie sprawdź je wobec materiału źródłowego.
3. Podczas powtarzania wielu tematów mieszaj je w obrębie jednej sesji zamiast opanowania jednego tematu przed przejściem do następnego, postępując zgodnie z metodą przeplatania przetestowaną przez Taylor i Rohrer (2010).
4. Ochroniaj sen w dniach poprzedzających egzamin, ponieważ metaanaliza Newbury et al. (2021) wykazała, że utrata snu przed nauką niesie większe zmierzone upośledzenie niż utrata snu po niej.
5. Jeśli nastąpi późna sesja nauki, priorytetowo spanie po niej zamiast czuwania, ponieważ ta sama metaanaliza wykazała, że upośledzenie było mniejsze, gdy sen naprawczy poprzedzał testowanie.

Techniki do zmniejszenia

Przegląd Dunlosky et al. (2013) nie twierdzi, że te metody są bezwartościowe, tylko że dowody ich skuteczności są słabsze i mniej spójne niż w przypadku testowania praktyki i odstępów. Wyróżnianie podręcznika, ponowne przeczytywanie rozdziału lub poleganie na mnemonicsnym urządzeniu ze słowem kluczowym może nadal wspierać lekkie powtórzenie, ale autorzy przeglądu odkryli, że podejścia te są trudniejsze do zastosowania w taki sposób, aby niezawodnie poprawiać wyniki testów.