استراتژی های مطالعه مبتنی بر علم که واقعاً عملکرد امتحان را بهبود می بخشد

دانش آموزانی که برای امتحانات بزرگ تهیه می شوند اغلب به خواندن مجدد یادداشت ها، برجسته کردن کتاب های درسی، یا شب زنده داری قبل از روز آزمون متوسل می شوند. مطالعات کنترل شده در روانشناسی شناختی و آموزشی این عادات را در برابر گزینه های جایگزین آزمایش کرده اند و اختلافات ثابتی را در میزان حفظ و یادآوری اطلاعات تحت شرایط امتحان یافته اند.

بزرگترین بررسی روش های مطالعه چه یافته است

در سال 2013، روانشناسان جان دانلاسکی، کاترین راوسون، الیزابت مارش، میچل ناتان و دانیل ویلینجهام نقدی را در نشریه Psychological Science in the Public Interest منتشر کردند که ده تکنیک یادگیری پرکاربرد را ارزیابی می کرد. این نقد میزان مفید بودن هر تکنیک را بر اساس شواهدی که در موضوعات مختلف، سنین و سطح توانایی مختلف کارایی دارد، و اینکه آیا می توان بدون آموزش فشرده پیاده سازی کرد ارزیابی کرد.

دو تکنیک بالاترین رتبه بندی را از این نقد دریافت کردند: آزمون تمرین (خود آزمایی در مورد مادی) و تمرین توزیع شده (توزیع جلسات مطالعه در طول زمان به جای مطالعه فشرده). نویسندگان گزارش دادند که هر دو تکنیک دانش آموزان از سنین و سطح توانایی های بسیار متفاوت را در حوزه های موضوعی متنوع بهره مند کرد.

چند عادت آشنای دیگر نمره های کم تر گرفتند. این نقد دریافت که خط کشی، خواندن مجدد مادی و استفاده از وسایل یادی کلیدی رتبه بندی مفید بودن بسیار پایین دریافت کردند — اعمال در عملکرد ثابت و مستعد به تولید نتایج نابرابر دشوار است.

درهم تنیدگی: ترکیب موضوعات به جای بلوک سازی آنها

درهم تنیدگی به معنای ترتیب تمرین است تا انواع مسائل یا موضوعات مختلف با هم ترکیب شوند، به جای اینکه یک نوع را بارها تمرین کنیم قبل از انتقال به نوع بعدی. روانشناسان کلی تیلور و داگ روهرر این را در یک مطالعه سال 2010 با دانش آموزان کلاس چهارم که مسائل ریاضی را تمرین می کردند آزمایش کردند. دانش آموزانی که از تمرین درهم تنیده استفاده کردند 77 درصد صحیح را در یک آزمون داده شده یک روز بعد کسب کردند، در مقابل 38 درصد برای دانش آموزانی که مسائل مشابه را در بلوک ها توسط نوع تمرین کردند، بر اساس مطالعه خلاصه شده در retrievalpractice.org.

روهرر، همنویس این مطالعه، مکانیسم را به عنوان تدریس دانش آموزان 'نحوه انتخاب استراتژی ها، نه صرفاً نحوه استفاده از استراتژی ها' توصیف کرده است — زیرا تمرین مختلط باعث می شود که یادگیر ابتدا باید نوع مسئله ای را که با آن روبرو است شناسایی کند، مهارتی که تکرار ساده آن را ایجاد نمی کند.

چرا خواب قبل و بعد از مطالعه مهم است

یک فرا تحلیل سال 2021 در Psychological Bulletin توسط نیوبری و همکاران داده های 45 گزارش پوشش دهنده 1616 شرکت کننده در مورد محرومیت خواب پس از یادگیری و 31 گزارش پوشش دهنده 927 شرکت کننده در مورد محرومیت خواب قبل از یادگیری را ترکیب کرد.

این تحلیل دریافت که از دست دادن خواب پس از مطالعه یک ضعف حافظه کوچک تا متوسط تولید کرد (Hedges' g = 0.277). اثر زمانی بزرگتر بود که حافظه مستقیماً پس از از دست دادن خواب آزمایش شد (g = 0.410) نسبت به بعد از خواب انتعاش بعدی (g = 0.176)، نشان دهنده اینکه یک شب از دست رفته می تواند تا حدی با خوابیدن قبل از آزمون به جای بلافاصله بعد جبران شود. از دست دادن خواب قبل از یادگیری حتی یک اثر بزرگتر نشان داد (g = 0.621)، که محققان آن را با نقش خواب در آماده کردن مغز برای یادگیری جدید در روز بعد مرتبط دانستند.

قرار دادن آن در برنامه روتین تهیه امتحان

1. هفته ها نه روز ها قبل از آزمون شروع کنید و جلسات بررسی کوتاه را توزیع شده در آن دوره به جای یک جلسه طولانی زمان بندی کنید — این اثر تمرین توزیع شده است که توسط دانلاسکی و دیگران (2013) مستند شده است.
2. خواندن غیرفعال را با خود آزمایی جایگزین کنید: کتاب را بسته کنید و پاسخ ها را از حافظه بنویسید یا بیان کنید، سپس آنها را مقابل مواد منبع بررسی کنید.
3. هنگام بررسی موضوعات متعدد، آنها را در یک جلسه ترکیب کنید به جای تسلط بر یک موضوع قبل از انتقال به موضوع بعدی، با پیروی از روش درهم تنیدگی تست شده توسط تیلور و روهرر (2010).
4. خواب را در روزهایی قبل از آزمون محافظت کنید، زیرا فرا تحلیل نیوبری و دیگران (2013) تاکید شده دریافت کرد که محرومیت خواب قبل از یادگیری ضعف بزرگتری از محرومیت خواب پس از آن حمل می کند.
5. اگر یک جلسه مطالعه دیر شود، خواب بعد از آن را اولویت دهید به جای بیدار ماندن، زیرا همان فرا تحلیل تاکید شده دریافت کرد که ضعف کوچکتر بود هنگامی که خواب انتعاش قبل از آزمون دنبال شد.

تکنیک های برای کاهش

نقد دانلاسکی و دیگران (2013) ادعا نمی کند که این روش ها بی ارزش هستند، بلکه فقط اینکه شواهد برای اثربخشی آنها ضعیف تر و کم تر از آزمون تمرین و فاصله است. برجسته کردن یک کتاب درسی، خواندن مجدد یک فصل، یا تکیه بر یک وسیله یادی کلیدی ممکن است هنوز بازبینی سبک را پشتیبانی کند، اما نویسندگان نقد دریافتند که اعمال این روش ها به روشی که قابل اعتماد عملکرد آزمون را بهبود می بخشد دشوار است.