موسیقی · مقاله
چگونه موسیقی کلاسیک هنوز هم موسیقاران و نظریه موسیقی امروزی را شکل میدهد
انتشار:
به‌طور خلاصه
هماهنگی، تقابل و شکل دوره کلاسیک هنوز هم نقطه شروع آموزش ترکیباثر هستند، و تعدادی از آهنگسازان فعال می‌گویند که آنها به طور مستقیم مواد را از باخ، بتهوون و دیگر آهنگسازان دوره کلاسیک در اثرات جدید دوباره کار میکنند. کاتالوگ دورههای مدرسه جولیارد تقابل را به عنوان یک نیروی ساختاری و کنترل‌کننده در نحو موسیقی غربی توصیف میکند نه یک کنجکاوی تاریخی، در حالی که آهنگسازانی از جان آدامز تا hildur Guðnadóttir روش‌های کنونی خود را به آموزش کلاسیک بازمی‌گردانند.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
سؤال در خصوص نحوه تأثیرگذاری موسیقی کلاسیک بر موسیقی امروزی به طور مداوم در جستجوها، کلاس‌های درسی و مصاحبه‌ها مطرح می‌شود، زیرا جواب انتزاعی نیست: آهنگسازان خاصی به قطعات خاص از تکنیک دوره کلاسیک اشاره میکنند، و مدارس خاصی این تکنیک را به عنوان نقطه ورود به ترکیباثر تدریس میکنند. این مقاله بر اساس مواد دوره‌ها و مصاحبه‌های منتشر‌شده با آهنگسازانی است که در موسیقی کنسرت و سینما کار میکنند، و با ذکر نمونه‌های مشخص نشان میدهد که این تأثیر کجا ثبت‌شده است.
نظریه کلاسیک هنوز هم بنیاد آموزش ترکیباثر است
در مدرسه جولیارد، دوره تقابل پیشرفته برای دانشجویان ترکیباثر در کاتالوگ خود مدرسه به گونه‌ای توصیف می‌شود که تقابل را نه به عنوان یک مطالعه تاریخی مبتنی بر سبک، بلکه به عنوان یک نیروی بنیادی و ساختاری در نحو موسیقی غربی درمان میکند. این دوره آثار را از باخ تا آهنگسازان معاصر پوشش میدهد، و دنباله‌ای تئوری بنیادی مدرسه به سمت هماهنگی دیاتونیک و نوشتن قطعات پیش می‌رود، واژگان توسعه‌یافته در قرن‌های هجدهم و نوزدهم، پیش از آنکه دانشجویان به درجات ترکیباثر منتقل شوند. به عبارت دیگر، دستورالعمل دوره کلاسیک هنوز هم دستورالعمل اول است که دانشجویان ترکیباثر باز میکنند، حتی زمانی که موسیقی آنها کلاسیک به نظر نخواهد رسید.
یک نمونه ثبت‌شده: دوباره کار کردن بتهوون
آهنگساز آمریکایی جان آدامز در یک مصاحبه با NPR، دو اثر خود را توصیف کرده است که مستقیماً از مواد بتهوون ساخته‌شده‌اند. اولی، Grand Pianola Music، در سال ۱۹۸۳ با فیلهارمونیک نیویورک اجرا شد و به بتهوون با روش طعنه‌آمیز اشاره کرد؛ آدامز به NPR گفت که تماشاگران در اجرای نخستین تپش کردند، و اینکه برخی از آهنگسازان همکار مخالفت کردند زیرا آنها مواد تونالی و موسیقی کلاسیک به نظر آمدن را عقبماندگی و نوستالژی می‌دانستند، در زمانی که جهان موسیقی نو هنوز بر سر تونالیتی در مقابل فقدان هماهنگی بحث می‌کرد.
من قطعات لحنی بسیار، بسیار کوچکی از برخی از بتهوون‌های مورد علاقه‌ام برداشتم.
حدود سه دهه بعد، آدامز برای Absolute Jest، یک کنسرتو برای کوارتت زهی و ارکستر روش مشابهی را استفاده کرد. او گفت که این رویکرد از Pulcinella استراوینسکی الهام‌گرفته بود، که مواد دوره باروک را دوباره کار میکند، و فرآیند خود را با نمونهبرداری قابل‌مقایسه توصیف کرد: او قطعات هماهنگ کوچک را از بتهوون می‌گیرد، سپس آنها را جابه‌جا میکند، معکوس میکند، کشش یا فشردگی میدهد، و آنها را از طریق فرآیند ترکیباثر خود عبور میدهد.
آموزش کلاسیک پشت آهنگسازانی که امروز کار میکنند
آهنگساز و کمانچه‌نواز کارولین شو، که جایزه پولیتزر برای موسیقی در سال ۲۰۱۳ را در سن ۳۰ برد و او را به جوانترین دریافتکننده در آن زمان تبدیل کرد، دارای مدارک در اجرای کمان از دانشگاه رایس و کالج موسیقی دانشگاه ییل است و مطالعات دکتری را در دانشگاه پرینستون دنبال کرد، به گفته نمایه موسیقی NPR. همان نمایه یادآوری میکند که شو به‌طور عمدی از مسیر استاندارد ساخت مسیری حرفه‌ای بر پایه موسیقی هسته‌ای براهمس و بتهوون اجتناب کرد، درعوض به موسیقی فولکلور، همکاری‌های رقص و سایر ژانرها گسترش یافت — از آموزش کلاسیک خود به عنوان پایه نه مرز استفاده میکند.
آهنگساز ایسلندی hildur Guðnadóttir، یک سلیست آموزشدیده کلاسیکی که برای سریال‌های تلویزیونی و سینمایی شهره است، به خروجی مصاحبه The Talks گفت که انضباط انفرادی مورد نیاز برای تمرین یک ابزار کلاسیک او را فضایی میدهد تا خودش را بشناسد. او این تأسیسات را متمایز اما تکمیل‌کننده فرآیند همکاری نوشتن برای کارگردانان و ارکسترها توصیف کرد، و روش صبورانه و متمرکز بر جزئیاتش را به عاداتی که در طول آموزش ابزار کلاسیک تشکیل شده است مرتبط ساخت.
| آهنگساز / موسسه | چه چیزی ثبت‌شده است | منبع |
|---|---|---|
| جان آدامز، آهنگساز کنسرتتالار | قطعات هماهنگ کوچک از بتهوون را در Grand Pianola Music (۱۹۸۳) و Absolute Jest دوباره کار کرد، روشی که آن را با نمونهبرداری مقایسه کرد | مصاحبه NPR، ارائه‌شده توسط Texas Public Radio |
| کارولین شو، آهنگساز-اجرا‌کننده | مدارک اجرای کمان از دانشگاه رایس و ییل؛ مطالعات دکتری در پرینستون؛ برنده جایزه پولیتزر موسیقی ۲۰۱۳ در سن ۳۰، جوانترین برنده در آن زمان | نمایه موسیقی NPR، MPR/Your Classical |
| hildur Guðnadóttir، آهنگساز سینمایی | سلیستی آموزشدیده کلاسیکی؛ می‌گوید که تمرین ابزار انفرادی کلاسیک فرآیند ترکیب‌اثرش را صبورانه و متمرکز بر جزئیات شکل داد | مصاحبه، The Talks |
| مدرسه جولیارد | تقابل و هماهنگی دیاتونیک به عنوان یک نیروی ساختاری و کنترل‌کننده در نحو موسیقی غربی تدریس می‌شود، اعمال‌شده بر آثار از باخ تا آهنگسازان معاصر | کاتالوگ دورههای جولیارد |
- برنامه‌های ترکیباثر در معاهد موسیقی مانند جولیارد هنوز هم بر تقابل انواع و هماهنگی دیاتونیک دوره کلاسیک استوار هستند، به عنوان ابزارهای زنده نه تاریخ تدریس می‌شوند.
- حداقل یک آهنگساز فعال، جان آدامز، ثبت‌شده است که می‌گوید او قطعات هماهنگ حرفی را از بتهوون در اثرات جدید دوباره کار میکند.
- آموزش کلاسیک آهنگسازان را به خروجی که کلاسیک به نظر برسد محدود نمی‌کند: کارولین شو آن را به عنوان پایه‌ای برای کار استفاده کرد که خوب خارج از موسیقی استاندارد حرکت میکند.
- عادات تشکیل‌شده در تمرین ابزار کلاسیک می‌توانند در زمینه‌های غیرکلاسیک حمل شوند، همانطور که hildur Guðnadóttir در رابطه با تدوین فیلم توصیف میکند.
چرا جعبه‌ابزار رویه‌متعارف برقرار می‌ماند
هیچ‌یک از آهنگسازان یا موسسات مذکور در اینجا تکنیک دوره کلاسیک را به عنوان یک هدف در حد ذات خود ارائه نمی‌کنند. کاتالوگ جولیارد به‌طور صریح تقابل را به عنوان ابزاری ساختاری نه سبکی برای تقلید توصیف میکند؛ آدامز قطعات بتهوون خود را به عنوان مادهای خام شکل‌داده‌شده توسط صدای ترکیباثر خود توصیف میکند؛ شو مدارک کلاسیک خود را به عنوان یک نقطه شروع توصیف میکند که از آنجا حرکت کرده است؛ Guðnadóttir آموزش سل خود را به عنوان یک انضباط کاری نه یک تعهد ژانر توصیف میکند. در کل، این موارد ثبت‌شده الگویی را توصیف میکنند که در آن هماهنگی، تقابل و آموزش رسمی دوره کلاسیک هنوز هم واژگان مشترک شروع می‌ماند، حتی زمانی که موسیقی حاصل از آن در طیف گسترده‌ای از هر چیزی که در خود دوره کلاسیک نوشته‌شده متفاوت است.
پرسش‌ها
- آیا مطالعه نظریه موسیقی کلاسیک کمک میکند به نوشتن موسیقی غیرکلاسیک؟
- معاهد موسیقی مانند جولیارد تقابل و هماهنگی دیاتونیک را به عنوان ابزارهای ساختاری عمومی برای موسیقی غربی تدریس میکنند، آنها را بر آثار از باخ تا امروز اعمال میکنند تا آنها را تنها به عنوان سبک تاریخی درمان کنند، به گفته کاتالوگ دورههای خود مدرسه.
- آیا یک آهنگساز واقعاً مواد بتهوون را در یک اثر جدید دوباره کار کرده است؟
- بله — جان آدامز به NPR گفت که قطعات هماهنگ کوچک را از بتهوون برداشت و آنها را از طریق فرآیند ترکیباثر خود برای اثرات خود Grand Pianola Music (۱۹۸۳) و Absolute Jest دوباره کار کرد، فنی را با نمونهبرداری مقایسه کرد.
- وقتی اثر بتهوونمرجع آدامز برای اولین بار اجرا شد چه اتفاقی افتاد؟
- زمانی که فیلهارمونیک نیویورک Grand Pianola Music را در سال ۱۹۸۳ اجرا کرد، بخشی از تماشاگران تپش کردند، و آدامز گفت که برخی از آهنگسازان مخالفت کردند زیرا آنها مواد تونالی و موسیقی کلاسیکصورت را به عنوان عقبماندگی و نوستالژی در آن زمان میدیدند.
- آیا پسزمینه کلاسیک جایزه پولیتزر کارولین شو را توضیح میدهد؟
- شو مدارک اجرای کمان از دانشگاه رایس و ییل دارد و مطالعات دکتری را در پرینستون دنبال کرد پیش از برد جایزه پولیتزر برای موسیقی در سال ۲۰۱۳ در سن ۳۰، جوانترین دریافتکننده در آن زمان، به گفته نمایه موسیقی NPR؛ همان نمایه اشاره میکند که او از آنجا به موسیقی استاندارد کلاسیک حرکت کرده است.
- چگونه آموزش کلاسیک بر آهنگسازانی که در سینما کار میکنند نه کنسرتتالار تأثیر میگذارد؟
- hildur Guðnadóttir، سلیستی آموزشدیده کلاسیکی که برای فیلم و تلویزیون ترکیباثر مینویسد، به The Talks گفته است که انضباط انفرادی تمرین ابزار کلاسیک روش صبورانه و متمرکز بر جزئیاتاش را در ترکیباثر شکل داد، در یک مصاحبه.
منابع
این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم
مطالب مرتبط
موسیقیمقاله
تام زِ ۹۰ ساله می‌شود: شخصیت بی‌قرار تروپیکالیا روز تولد تاریخی خود را جشن می‌گیرد
موسیقار برزیلی تام زِ، متولد آنتونیو خوزه سانتانا مارتینز در ایرارا، باهیا، روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ به سن ۹۰ سال رسید. او یکی از بنیان‌گذاران جنبش تروپیکالیا سال ۱۹۶۸ است که دهه‌ها در خارج از جریان تجاری اصلی موسیقی بود، و این ماه با کنسرت‌ها، نمایشگاهی و زندگی‌نامه جدیدی در برزیل تجلیل می‌شود.
موسیقیمقاله
تاریخ موسیقی راک: از ریشه‌های دهه‌ی پنجاه تا زیرژانرهای امروز
موسیقی راک در دهه‌ی پنجاه میلادی در ایالات متحده شروع شد و ترکیبی از بلوز، موسیقی ریتم و بلوز، موسیقی روحانی و موسیقی سرزمینی بود. این ترکیب توسط دیسک جاکی آلن فرید نام‌گذاری و محبوب شد. در طی هفت دهه‌ی بعدی به تهاجم بریتانیایی، راک سایکدلیک، پانک، هوی‌متال، گرانج و دهه‌ها نوع دیگر تقسیم شد، که هرکدام توسط شهر، برچسب موسیقی یا نسلی از موسیقاران شکل گرفت.
موسیقیمقاله
ملودی، هارمونی و ساختار آهنگ: ابزارهای اصلی برای تلفیق موسیقی
تلفیق موسیقی بر سه عنصر متقابل تکیه میکند: ملودی (یک خط از نت‌های منفرد)، هارمونی (آکوردهایی که آن را پشتیبانی میکنند) و ساختار آهنگ (چگونه بخش‌هایی مانند مصراع، خط اصلی و پل ترتیب می‌یابند). این توضیح نشان میدهد که چگونه هر عنصر کار میکند و چگونه آهنگسازان آنها را ترکیب میکنند، بر اساس مواد درسی کنسرواتوار و منابع نظری آموزشی موسیقی.
موسیقیخبر
تک آهنگ نادر لد زپلین که گروه می‌خواست نابود کند در Antiques Roadshow پیدا شد
یک تک آهنگ هفت اینچی بریتانیایی از "Whole Lotta Love" لد زپلین، یکی از حدود 500 نسخه‌ای که مدیر گروه پیتر گرانت دستور بازخواست و نابودی آنها را پس از نقض خط‌مشی بدون تک آهنگ گروه داد، در برنامه BBC Antiques Roadshow ظاهر شده است. کارشناس مارک آلوم نسخه بازمانده را حدود 1000 پوند ارزیابی کرد و گفت که در بریتانیا "واقعاً نباید وجود داشته باشد".